Vegetatiezones

Het landschap van Tenerife is, mede door de hoogteverschillen van het vulkanische eiland, in drie vegetatiezones verdeeld. De zones zijn aan de hand van verschillende hoogten in kaart gebracht.

De droge zone is tevens de laagste zone: tot 1.000 meter. Hier groeien Canarische palmen, Bananen, suikerriet, eucalyptusbomen, acacia’s, agaven, wolfsmelk- en cactussoorten. Ook de nationale bloem van het land bloeit hier; de oranje strelitzia (paradijsvogelbloem).

Tot 1.800 meter hoogte vind je de boomzone. Hier groeien naald- en loofbomen en de bijzondere drakenbloedboom (dracaena). Dit is de beroemdste boom van Tenerife, te vinden in Icod de los Vinos. De boom is zeer zeldzaam en komt alleen nog voor op de Canarische eilanden La Palma en Gran Canaria, Madeira (Portugal) en de Kaapverdische eilanden (Afrika).

In de alpiene zone, die boven de 1.800 meter ligt, vind je dwergstruiken, kruiden en korstmossen.

Dracaena

De drakenbloedboom in Icod de los Vinos (dracaena) is ongeveer 700 jaar oud. De drakenboom dankt zijn naam aan de donkerrode kleur van de hars en de vorm van de top van de boom; die lijkt op een meerkoppige draak. De oorspronkelijke bewoners van het eiland, de Gauchen, gebruikten het hars van de boom om de doden mee te mummificeren. De bomen werden later in heel Europa gebruikt voor medicijnen, kleurstoffen en vernis.

Orotave vallei

Tenerife is een waar paradijs voor de natuurliefhebber, maar ook wandelaars zijn hier aan het juiste adres. Op het eiland zijn diverse routes uitgezet in de mooie natuurgebieden. Zo vind je in het noorden van Tenerife (tussen het toeristische plaatsje Puerto de la Cruz en los Realejos) de Orotave Vallei.

De bosgrens van de vallei loopt geleidelijk over in het vulkanische landschap Las Cañadas. In dit gebied is de vulkaan El Teide gevestigd. Tijdens een wandeling door het lager gelegen gebied word je dan ook getrakteerd op een mooi uitzicht op de vulkaan. In de hoger gelegen gebieden kun je rust en stilte vinden. In de vallei kom je bananenplantages tegen en in de hoger gelegen gebieden zijn druivenplantages gevestigd.

Tip! Proef een wijntje uit de Orotava vallei! 

Barranco del Infierno

Het gebied Barranco del Infierno bestaat o.a. uit een hellekloof. Veel wandelaars gingen je al voor in dit populaire wandelgebied. Het wandelpad begint en eindigt in het stadje Adeje. Langs de rotsen en een steile ravijn groeien vijgencactussen, grote Euphorbias (soort cactus), berglavendel en rotsplanten. Op de bodem van het ravijn waan je je diep in de jungle. Aan het eind van het pad word je verrast met een kleine waterval. Houd er rekening mee dat de wandeling zo’n drie uur duurt.

Tip! In de zomer is het erg heet, een wandeling door dit gebied is in deze tijd van het jaar dan ook niet aan te raden.

Tenogebergte

Vanaf het noordwesten van Tenerife tot het schiereiland Punta de Teno vind je het oudste gebergte van het eiland. Grote rotsen, diepe ravijnen, haarspeldbochten en vulkanische bergformaties sieren het Tenogebergte. Je kunt kiezen uit een aantal wandelroutes, houd er rekening mee dat bij de meeste routes enig klim- en klauterwerk geboden is. Heb je last van hoogtevrees? Laat je dan van te voren goed informeren over de verschillende wandelroutes.

Tip! Breng een bezoek aan het bergdorpje Masca dat in het Tenogebergte gevestigd is. Knusse huisjes, palmbomen en sinaasappelbomen… vakantie!

Anagagebergte

In het noordoosten van Tenerife is het beschermde natuurgebied Anagagebergte gevestigd. De natuur is hier divers: rotsen, kloven, basalten en laurierbossen. Tevens kun je uitrusten aan de lavastranden in dit vulkanische gebied.

Pico del Inlges is een uitkijkpunt op 1.000 meter hoogte. Geniet hier even in de rust en stilte met uitzicht op de oceaan. Ruim 24 meter hoger bereik je de bergtop van Roque de Taborno, het symbool van het Anagagebergte.

Weetje! De landbouw bepaalt een belangrijk deel van het landschap op Tenerife. Bananen, tomaten, avocado’s, citrusvruchten, guaves, appels, peren, kersen en pruimen worden hier geteeld.

Tekst: Astrid Ellens, Vakantie.nl. Fotografie: Shutterstock.

Zon ontstond Mount Kenya

Mount Kenya is een alleenstaande gedoofde vulkaan, net ten zuiden van de evenaar. Ongeveer 3 miljoen jaar geleden spuwde de berg nog vuur, de meeste rotsen bestaan dan ook uit basalt (gesteente). Erosie door wind en regen hebben de berg in de huidige vorm gekneed. De oorspronkelijke hoogte van de berg wordt geschat op maar liefst 6.500 meter.

Verborgen berg

Mount Kenya is erg lang verborgen gebleven voor de buitenwereld. Pas in 1833 ontdekte een Duitse missionaris de besneeuwde berg bij de evenaar. Rond 1850 werd zijn verklaring officieel bevestigd. In september 1899 vond de eerste expeditie plaats en op 13 september van dat jaar bereikten Halford, Mackinder, Ollier en Brocherel de top van de berg.

Berg beklimmen

Wil je net als hen de berg beklimmen en de top bereiken? Dan moet je een ervaren klimmer zijn. De pieken Batian en Nelion zijn bedekt met sneeuw en ijs, waardoor alleen Alpinisten deze kunnen bereiken. De piek Lenana is voor iedere andere bergbeklimmer een uitdagende en leuke klim. Aan de voet staan pakezels klaar die je op weg helpen. Onderweg vind je een aantal Alpenhutten waar overnacht kan worden.

Weetje! De beste periode voor de klimpartij loopt van januari tot februari voor de zuidelijke kant en van augustus tot september voor de noordelijke zijde van de berg.

Woonplaats van god Ngai

Mount Kenya is voor toeristen een prachtig plaatje en voor bergbeklimmers een uitdaging, maar voor de lokale bevolking is de berg veel meer. De Kikuyu beschouwen de berg als de woonplaats voor hun god Ngai. De berg noemen ze Kirinyaga, wat Blinkende Berg betekent, ze behandelen hem dan ook vol eerbied en ontzag. De woningen van de Kikuyu worden altijd in de richting van de berg gebouwd.

De Kianyagavallei

Mount Kenya is belangrijk voor de omgeving, het is namelijk een wateropvang reservoir. De sneeuwkap en zware regenval zorgen voor een vruchtbare grond rondom de berg. Kianyagavallei is zo’n vruchtbare plek. Hier worden koffie- en maïsplantages onderhouden door lokale boeren.

Mount Kenya National Park

Dit park, gelegen rondom de berg, beslaat zo’n 700 km2 en kent een bijzonder gevarieerde flora en fauna. Bij iedere hoogtelaag van de berg hoort weer een ander soort begroeiing. De lagere gebieden van Mount Kenya zijn begroeid met een droog woud. Op ongeveer 2.000 meter hoogte komen ceders (naaldbomen) voor. Hier verandert het landschap langzaam in een strook bamboebos, een geliefde plek voor vele dieren die leven van de mossen. Een stuk hoger op de berg vloeit de bebossing over in een heidegebied waar zebra’s en elandantilopen gespot kunnen worden.

Het is verstandig om  je verrekijker mee te nemen want in het Mount Kenya National Park komen vele diersoorten voor. Zo kun je luipaarden, buffelen, hyena’s, olifanten en bavianen spotten in de beboste omgeving. Vogels zijn in dit gebied vrij zeldzaam, maar een arend, papegaai, havik of een uil kom je geregeld tegen.

Wist je dat…

• … de hoogste pieken van Mount Kenya Batian (5.199 meter) en Nelion (4.985 meter) zijn? 
  
• … je 3 tot 5 dagen uit moet trekken voor de klim naar piek Lenana ?
• … de overheid om de twee jaar ongeveer 600 kilo aan vuilnis en rommel van de berg haalt?
• … je niet per se helemaal naar de top van de berg hoeft te klimmen om te kunnen genieten van het uitzicht en de natuur? Maak een wandeling in de koele hooglanden of vang een forel in de kristalheldere riviertjes!  
• … Mount Kenya National Park op de UNESCO Werelderfgoedlijst staat?
• … de gletsjers op de Mount Kenya al behoorlijk zijn gekrompen door de opwarming van de aarde?
  

Tekst: Astrid Ellens, Vakantie.nl. Fotografie: Shutterstock.

Aan de kust

Aan de mooie witte stranden van Malindi Bay kun je uitrusten onder de palmbomen, of een frisse duik nemen in de prachtige schone zee. Nabij het strand ligt de stad Malindi, na Mombasa de tweede kuststad van Kenia. Hier vind je nog meer water, de rivier Galana mondt namelijk uit in deze stad. Sinds de 14e eeuw leven hier de Swahili. Zij leven voornamelijk van de visserij. Regelmatig komen de vissersboten terug met imposante zwaardvissen. In de Indische Oceaan leven bijzondere vissen, gooi je hengel uit en probeer er één te vangen!

Tip! De kustlijn aan de Indische Oceaan beschikt over een schitterend koraalrif. Neem je snorkelset dus mee. Afhankelijk van de tijd van het jaar is het ook mogelijk om dolfijnen en schildpadden te spotten.

Zeevissen

Ben je een fanatieke visser en hou je van een uitdaging? Ga dan mee op een excursie zeevissen. De 'Sailfish Club' in Malindi beschikt over een eigen boot voorzien van professionele materialen en een zeer ervaren crew. Ook als je een onervaren visser bent is deze excursie geschikt. Heb je altijd al een geelvintonijn, barracuda, bonut, sailfish of zelfs een haai willen vangen? Tijdens een dag- en/of nachtexcursie is het allemaal mogelijk.
Meer informatie? Kijk op www.sailfishclubmalindi.com.

De curiosamarkt

De stad Malindi is meer dan alleen een havenstad. Hier vind je supermarkten met delicatessen, leuke bars, restaurants en cafés met de lekkerste cappuccino’s. In veel gevallen worden de gelegenheden gerund door Italianen. Het leven in Malindi speelt zich af op straat, wat voor veel gezelligheid zorgt. Je wordt er overspoeld met straatverkopers die hun groente, fruit en noten aan je willen slijten. Op de curiosamarkt vind je nog meer producten, zoals sieraden, riemen, tassen, fotolijstjes, houtsnijwerken en schilderijen.

Actie!

Rondom Malindi liggen vele luxe hotels, waar je heerlijk kunt relaxen en genieten van de omgeving. Wil wat actie tijdens je vakantie? Trek dan het binnenland in en bezoek één van de Nationale Parken en ga mee op safari. Ontdek de natuur van Kenia in het Malindi Marine Park, Watamu Marine National Park of het Arabuko Sokeke Forest.

Een moment voor een monument

Malindi is een van de oudste steden van Kenia, een rijke geschiedenis gaat hier schuil. De Vasco da Gama’s Pillar trekt veel toeristen uit binnen- en buitenland. De pilaar is een landteken van Vasco Da Gama, de ontdekkingsreiziger die daarna naar India zeilde. In de omgeving van Malindi zijn meerdere monumenten te vinden, zo ook het Gede National Monument.

Bezoek de ruïnes

In de twaalfde eeuw ontstond een typische Swahili-stad in het mangrove bos dichtbij Malindi. De stad werd in de 17e eeuw plots verlaten. Archeologen weten niet precies waarom en vermoeden een samenloop van omstandigheden. Uit hun ontdekkingen en enkele graftomben werd afgeleid dat het een welvarend stadje was. In het dubbel ommuurde stadje vind je overgroeide ruïnes van een centrale moskee en het paleis van de toenmalige sultan.

Een prachtige boottocht over de Mida Creek brengt je hier naar toe. Ontdek de geschiedenis van de vergane stad. De gids zal je alles vertellen over het ontstaan van de ruïnes en de leefwijze van die tijd. Vanuit een boomhut heb je een prachtig uitzicht en waan je je diep in de jungle.

Hell's Kitchen

Ten noordwesten van Malindi bevindt zich de spectaculaire Marafa Depression, dat lokaal bekend staand als Hell’s Kitchen. Het landschap is 300 jaar geleden ontstaan en bestaat uit kloven en afgronden. Een uniek, mythisch en onwezenlijk stuk natuur in Kenia, dat vergeleken kan worden met een mini versie van de Grand Canyon.

Tekst: Astrid Ellens, Vakantie.nl. Fotografie: Shutterstock

Ruggengraat

Deze uitgebreide route zal de ruggengraat van de andere wandelpaden vormen, om de bestaande wandelpaden te promoten, maar ook als aanvulling op de bestaande paden. Hiermee hopen ze de wandelaars in Portugal nog meer tegemoet te komen in hun wensen en behoeften.    

De Via Algarviana zal alleen over de bestaande landelijke paden en bospaden lopen, langs bestaande natuurlijk, cultureel en landschappelijk interessante plaatsen om deze op een evenwichtige en waardige manier te promoten.

Waarom de Via Algarviana?

Belangrijkste doelstellingen van het project zijn onder andere het bevorderen van wandelen en andere middelen van ecotoerisme in de Algarve. Ook moet het project bijdragen aan de diversiteit van het toeristische aanbod van de regio en het moet laten zien dat de Algarve in elk seizoen genoeg te bieden heeft.

Het zal ervoor zorgen dat het culturele en natuurlijke erfgoed van de regio wordt versterkt. Zo moet het de woestijnvorming verschijnselen in het landschap tegen gaan om de kwaliteit van het leven van de bevolking te verbeteren. Over het algemeen kun je zeggen dat het een duurzame ontwikkeling van het platteland van de Algarve moet bevorderen.

Toerisme

Voor het toerisme is het project op twee manieren van belang. Ten eerste in de vorm van een specifiek product dat mensen geïnteresseerd maakt in de wandelsport en de authenticiteit van de regio: de unieke natuurlijke en culturele erfgoederen. Aan de anderen kant als belangrijkste wandelpad en als aanvulling op bestaande paden; de Via Algarviana is dus zowel een aanvullende toeristische attractie als een eigen attractie op zich.

Bron: Via Algarviana. Fotografie: Via Algarviana.

Inmiddels zijn meer dan 10 miljoen mensen op vakantie geweest in Noordoost Duitsland. Met circa 200.000 overnachtingen in 2009 vertegenwoordigen de Nederlanders de grootste groep van buitenlandse toeristen. Populaire bestemmingen zijn Mecklenburg-Voor-Pommeren, het eiland Rügen en de Mecklenburgische Seenplatte waar je prima terecht kunt voor de watersport.

Natuurlijke charme

Het binnenland en de kustgebieden van Mecklenburg-Voor-Pommeren kenmerken zich door groene natuur en zuivere lucht, een pittoreske kustlijn en veel water. Uitgestrekte witte stranden, diepblauwe meren en rivieren wisselen elkaar hier af. De regio is de enige Duitse provincie met drie nationale parken. Fietsen, wandelen of de omgeving ontdekken vanaf het water met de kano kan, evenals dieren spotten zoals bevers, otters, vis- en zeearenden. In de herfst of het voorjaar kun je hier kraanvogels zien in de Rügen-Bock-regio in het Nationaalpark Vorpommersche Boddenlandschaft, waar jaarlijks tienduizenden kraanvogels zich verzamelen.
Naast de natuurlijke charme is er in Mecklenburg-Voor-Pommeren ook voor cultuurliefhebbers veel te beleven. De historische binnenstad van Hanzesteden Stralsund en Wismar staan beiden op de UNESCO Werelderfgoedlijst. De talrijke gotische gebouwen, gerestaureerde bruggen en architectuur van badplaatsen aan de Oostzee zijn een bezoek meer dan waard.

Watersportparadijs

Veel toeristen uit binnen- en buitenland verblijven in Mecklenburg-Voor-Pommeren ergens langs het water. De regio beschikt over een 2.000 km lange kustlijn, 26.000 km rivieren in totaal, 2.000 meren en 445 havens aan de kust en in het binnenland. De Mecklenburgische Seenplatte, dat zich uitstrekt van de Oostzee tot Spreewald, is het grootst verbonden watersportgebied van Europa. Of het nu gaat om een huisboot met de hele familie, kanoën of varen met een luxe jacht – van beginner tot professional, Mecklenburg-Voor-Pommeren biedt voor ieder wat wils. Vakantiegangers die eens wat anders willen dan zeilen en Regatten, kunnen hier vlotvaren of kiteboarden. Dat watersport populair is, blijkt ook uit de bezoekersaantallen van festival Hanse Sail. Elk jaar in het tweede weekend van augustus bezoeken miljoenen mensen de stadhaven van Rostock en de badplaats Warnemünde.

Fietsen & Wandelen

Mecklenburg-Voor-Pommeren is één van de meest populaire fietsbestemmingen van Duitsland. En niet voor niets. Zeven lange fietsroutes doorkruisen het veelzijdige landschap, en er zijn maar liefst 21 kleinere fietsroutes uitgezet. Op de goed geprepareerde paden kun je ook heerlijk wandelen. Van de Duitse fietsvakantiegangers kiest 43% voor Mecklenburg-Voor-Pommeren. Bijvoorbeeld voor de Ostseeküstenradweg, een bijzondere route die loopt via Lübeck over het eiland Rügen tot aan de drie ‘Kaiserbäder’ (Ahlbeck, Heringsdorf, Bansin) op Usedom, het tweede grootste eiland van Duitsland. Fietsers genieten onderweg van pittoreske kustlandschappen en mondaine badplaatsen, zoals Heiligendamm, dat in 1793 werd gesticht als eerste badplaats van Duitsland en vandaag de dag nog steeds een onmiskenbare charme uitstraalt.

Golfen aan de Oostzee

Golfers vinden steeds meer hun weg naar Mecklenburg-Voor-Pommeren. Volgens de nationale golffederatie wordt 48% van alle gespeelde ronden gespeeld door toeristen. Golfers kunnen rekenen op 16 golfbanen, waaronder ook Fleesensee – Noord-Europa’s grootste vakantieresort met 5 golfbanen en totaal 70 holes. Nieuw in 2009 is onder meer de 130 hectare golfbaan Warnemünde met 27 holes vlak aan de kust en een 18-holes golfbaan in Korswandt op het eiland Usedom. De baan Winston Golf in Crivitz nabij de regionale hoofdstad Schwerin wordt uitgebreid naar 45 holes en wordt samen met Schlosshotel Basthorst door een Nederlands echtpaar gerund.

Meer informatie over Mecklenburg-Voor-Pommeren? Kijk op www.auf-nach-mv.de.

Tekst: Tourismusverband Mecklenburg-Vorpommern. Fotografie: Shutterstock.

Texel

Een paar kilometer na het verlaten van de veerhaven zie je ‘m al liggen in de verte: de Hoge Berg. Slechts 15 meter boven NAP, maar hij torent duidelijk boven de verder zo vlakke weidegronden uit. Wie de kaarten van Texel bekijkt van een paar honderd jaar geleden, herkent nauwelijks de vormen van het eiland. De Waddeneilanden veranderen voortdurend van gedaante. Pas rond het jaar 1000, toen het zeeniveau zich stabiliseerde, ontstonden de eerste dorpen. Daarvoor bestond Texel eigenlijk niet: het was een gebied van kwelders en strandwallen, dat regelmatig overstroomd werd door zee. Mensen woonden er niet of nauwelijks. Wel was hier in de voorlaatste ijstijd een keileembult ontstaan, een stuwwal, die er al vroeg voor zorgde dat aanliggende kwelders ingepolderd konden worden. Die bult, de Hoge Berg, biedt nu een uitzicht alsof je op een berg van achtduizend meter staat. Alleen sta je hier tussen de schapen en ‘schapenboeten’, karakteristieke halve schuurtjes, en de laatste tuunwallen, plaggenheggen, van Texel. De Hoge Berg verklaart waarom Texel veel meer boerenland heeft dan alle overige Waddeneilanden.

Zag je tijdens de eerste etappe de duinen alleen in de verte liggen, vanaf dag twee loop je uitsluitend over het strand en door de duinen. En lopend over dat strand stuit je onvermijdelijk op De Slufter. Een zeearm die dwars door het strand en de eerste duinenrij snijdt, en zich daarachter vertakt in vele kreken en geulen, een overblijfsel van een vroegere overstroming. In het gebied, dat in open verbinding staat met de zee en bij vloed deels volloopt met water, heeft de natuur zich ontwikkeld. Er groeien zoutminnende plantjes als zeekraal, geurige zeealsem en lamsoor, waarvan de bloemen in de zomer paars kleuren. Neem de verrekijker mee, want vogels als eidereend, bergeend en kluut vertoeven hier graag.

De vuurtoren Eierland markeert het eindpunt van de route op Texel. De toren is gebouwd in 1864. Aanvankelijk lag hij drie kilometer van de zee af. Nu grenst de zee er vlak onder. Eierland was ooit een eilandje ten noorden van Texel. Door de aanleg van een zanddijk werden de twee eilanden met elkaar verbonden. Heb je nog puf, dan kun je de vuurtoren ook bezoeken.

Vlieland

‘Bij windkracht zeven of hoger blijft hij aan wal’, vermeldt de website van De Vriendschap, het veer dat je van Texel naar Vlieland brengt over het Robbengat, waar geregeld zeehonden met hun kopjes uit het water opduiken. De passagiers zitten het liefst boven op het dek. Niet wetende dat ze, zeker aan het voorsteven, kunnen rekenen op een nat pak. Desondanks wordt het tochtje ervaren als een leuk avontuur op de enige veerboot waar de trossen nog met de hand worden bediend. Waar ’s ochtends nog koffie, maar ’s middags een juttertje geschonken wordt.

Nadat De Vriendschap je afzet, volgt een rit van twintig minuten in de Vliehors Expres, een voertuig met dikke banden dat zich een weg baant tussen bommen en granaten op het militaire schietoefenterrein en de enorme zandvlakte die de Vliehors heet. ‘Geen zorgen, meestal moeten we er drie keer overheen rijden voordat zo’n ding ontploft’, roept de chauffeur.

Anders dan op Texel kent Vlieland geen boerenbedrijvigheid. Het eiland leefde van de zee. Zeker in de tijd van de walvisvaart leverde dat veel welvaart op. De bevolking bestond uit vissers, matrozen en kapiteins. Zelfs Admiraal de Ruyter had een huisje in de historische dorpsstraat. Later kwam het verval. Het eiland zou ontvolkt zijn geraakt als het toerisme niet was opgekomen. Tijdens de tocht over het strand van het Posthuys naar het dorp Oost- Vlieland kom je werkelijk geen mens tegen.

Onder in de vuurtoren staat een bordje ‘entree € 2,50’. Er is niemand te zien. Maar boven in de uitkijktoren wacht de vuurtorenwachter je op – logisch. Vanuit deze ruimte werd tot 1991 nog de zee bewaakt. In een hoek staat nog wat oude zend- en ontvangstapparatuur. Maar nu heeft de toren alleen nog een functie als lichtbaken. De waarnemend wachter van toen mag nu het publiek ontvangen, als tegemoetkoming voor een stukje inkomstenderving. Hij is er niet rouwig om. “Het werk destijds was oersaai. Er gebeurde haast niks. En als er iets was, werden we vaak overruled door Terschelling, want zij hadden radar. Dit is veel leuker!”

Terschelling

Een dag later heb je Vlieland alweer verlaten en volgen de laatste twee dagen – niet de minste – over Terschelling. De poort naar dit eiland is het historische ‘hoofdstadje’ West-Terschelling met de vuurtoren Brandaris, die symbool staat voor het roemrijke maritieme verleden. Lange tijd was het Waddengebied dé poort naar de rest van de wereld voor Hollandse schepen. Al in 1323 werd er een overeenkomst gesloten tussen Terschelling en Kampen – pas later werd Amsterdam belangrijker – over de oprichting van een ‘voerhuys’, de voorloper van de Brandaris. Onderlangs de vuurtoren wandel je direct de eenzaamheid van de duinen en het bos in. Van oudsher komt er weinig bos voor op Terschelling. In 1911 is Staatsbosbeheer begonnen met de aanleg. De groei gaat langzaam; de bossen zijn nog volop in ontwikkeling. Het bos heeft gezorgd voor meer afwisseling in het landschap en de komst van meer broedvogelsoorten. Maar het onttrekt ook water aan de duinen, waardoor daar juist meer verschraling ontstaat.

Aan het einde van de tocht bevindt zich nog een hoogtepunt: de Boschplaat, een internationaal belangrijk natuurgebied bestaande uit duinen en kwelders die enkele malen per jaar grotendeels door de zee worden overstroomd. In het vroege voorjaar is het een pleisterplaats voor rotganzen, soms wel 15.000 stuks. Na het buikje rond te hebben gegeten, trekken ze weer verder naar het hoge Noorden om vierduizend kilometer verderop te broeden. Op de Boschplaat zelf broeden ook vogels, maar liefst 75 soorten, waaronder wulp, tapuit, visdief en eidereend. Het gebied is grotendeels verboden om de vogels niet te verstoren, maar tijdens deze wandelroute loop je over duintopjes dicht langs de grens van het reservaat. Een avontuurlijk stuk, over paadjes zó smal dat ze de meeste nietsvermoedende bezoekers volkomen zullen ontgaan.

Tekst: Sjiva Janssen - Op Pad (SNP). Fotografie: Sjiva Janssen.

In de hal van haar huis prijkt een enorme foto van een leeg strand aan de muur. Kitty van Meure blogt sinds kort zelfs over haar favoriete streek op een eigen Bretagne Hyves. Willem Ebben en Loes Janssen bezochten acht jaar met hun drie kinderen het noorden van Bretagne. Genoeg ervaringen om bovenstaande vooroordelen eens tegen het licht te houden.

Is wandelen langs de westkust van Frankrijk niet super saai?

Kitty van Meure, verbaasd: “Nee joh, er is zo veel moois te ontdekken! Het landschap is weids en afwisselend. In het departement Finistère, op het schiereiland Crozon bijvoorbeeld, wisselen bij Morgat uitgestrekte stille stranden af met ruige granietrotsen en mysterieuze, door zeewater uitgeholde grotten. Finistère komt van Finis Tère: volgens de Bretons houdt hier de wereld op. Dat gevoel krijg je ook als je bij Cap de la Chèvre vanaf tientallen meters hoge rotsen uitkijkt over de oceaan en aan de horizon een zeilbootje ziet verdwijnen.”

Willem Ebben is al even stellig: “Je kijkt juist je ogen uit. In Noord-Bretagne ligt tussen Paimpol en Lannion een gebied met fantastische natuur, hoge oceaangolven en grillige, gekleurde rotsformaties: de Côte de Granit Rose of de roze granietkust. Hier wandel je over een slingerend kustpad, het eeuwenoude Sentier des Douaniers, dat in mei donkergeel kleurt met bloeiende, naar kokos geurende gaspeldoornstruiken.

Bij laagwater bereik je te voet diep ingesleten rivierarmen en ontelbare rotseilandjes met soms een kasteel, vuurtoren of huisje. Vanwege de grote verschillen tussen eb en vloed, tot wel dertien meter, wandel je de ene keer over een kilometer breed zandstrand, dan weer tussen roodroze granieten rotsen en vervolgens over hoge, met heide en dennen begroeide kliffen. De Côtes d’Armor biedt landschappelijk veel variatie.”

Kitty vervolgt: “Overal langs de kust voel je de kracht van de wind, ruik en proef je het zilt in de zuivere lucht en hoor je het onophoudelijk ruisen van de branding van de oceaan. Mij brengt dat rust. Ik vind het meditatief. In beschutte baaien vinden duizenden zeevogels en lieflijke vissersdorpjes bescherming tegen de elementen. Als in een sprookje zijn in Finistère alle huisjes wit en hebben ze blauw geschilderde luiken.”

Willem: “Je komt tot rust klinkt misschien clichématig. Ik ervaar dat ik snel opga in de overweldigende Bretonse natuur. Je gaat mee in het ritme en de uitstraling van het landschap;
leeft met eb en vloed. In Bretagne heb ik minder behoefte om iets te gaan bekijken. Juist in de eenvoud van het oude land vind ik inspiratie. Het komt diep binnen.”

Met al die regen kun je waarschijnlijk sowieso niets doen.

Kitty: “Weer zo’n enorm vooroordeel! Qua weer is het net Nederland. Soms heb je vier seizoenen op een dag en een warme golfstroom voor de kust houdt het weer lekker mild. Als het ’s zomers warm wordt, is het wel gelijk heet. Oké, fervente zonaanbidders biedt West-Frankrijk geen zekerheid. Veel mensen houden echter helemaal niet van die overdreven warmte. Het koelere weer houdt je fris en geeft energie om erop uit te trekken. Juist die wisselvalligheid schildert het landschap in een dynamisch spel van kleuren, vormen en licht. Van mei tot en met september is het er prima vertoeven.”

Willem: “Bretagne biedt meer dan leegheid en woeste natuur. Wandelend passeer je prachtige Romaanse kerkjes en oude abdijen, grof van uiterlijk en zeer verstild.”

Loes: “Dat grove bepaalt het robuuste karakter van de streek. Heel anders dan bijvoorbeeld Italië, waar alles zo fijntjes is. Bretagne is stoer. Je hebt bij de granieten kust geen grote toeristische trekpleisters. Gelukkig maar. De dorpjes zijn sober ingericht, met vakwerkhuisjes en kleine markten waar vrouwen in klederdracht eigen, vaak biologische producten verkopen. Sfeer genoeg.”

Willem: “In typische winkels voor de scheepvaart hangen netten, touwen, boeien en vlaggen aan het plafond en ruikt het naar teer, jute en andere geuren van het leven op zee. De Bretons leven van de zee en haar vruchten: fruits de mer. Met uitzicht op de wankele bootjes waarmee ze worden aangevoerd, schuif je aan in een restaurantje voor onwaarschijnlijk verse mosselen, krab, kreeft en natuurlijk oesters.”

Kitty: “Vergeet de crêpes (zoet) en galettes (hartig) niet. Het zijn de wereldberoemde Bretonse varianten op onze pannenkoek.”

Willem: “Liefhebbers van de Keltische cultuur hebben in Bretagne enorm veel te ontdekken. Gek genoeg past die cultuur perfect bij het grillige landschap. Het culturele besef van de oude wortels is sterk. Het Bretons is een volwaardige Keltische taal.”

Kitty: “In plaatselijke kroegen, op Keltische festivals - zoals die van Lorient - en tijdens de Bretonse julifeesten in Quimper, klinken de schelle klanken van de ‘biniou koz’, de Bretonse doedelzak, en de ‘bombarde’, een Bretonse hobo. Kippenvel!”

“Duizenden mysterieuze Menhirs en Dolmens (grafkelders) van puur graniet dragen bij aan die prehistorische sfeer”, vervolgt Kitty. “De naam ‘menhir’ komt uit het Bretons: ‘maen’ betekent steen en ‘hir’ betekent lang, rechtopstaand. Ze staan in allerlei richtingen, figuren en standen opgesteld in woeste heidevelden en golvende akkers. Waarom deden die Kelten dat en hoe? Een bizarre gewaarwording.”

Zijn Normandië en Bretagne landschappelijk en cultureel gelijk?

Willem: “Nee, niet echt. Normandië is zachter dan Bretagne. Dat zie je al in het landschap. Tussen Etretat en Fécamp heb je spectaculaire kliffen: de Côte d’Albâtre of Albasten kust. Diverse wandelpaden dalen er vanaf meer dan honderd meter hoge krijtrotsen af naar nog bredere stranden dan in Bretagne. Krijt is zachter dan graniet en spierwit. Schitterend om steile hoge muren fel te zien oplichten tegen de donkere zee. Als ongrijpbare beeldhouwers boetseerden zeewater en wind eeuwenlang bizarre beelden uit het zachte steen, zoals de zeventig meter hoge rotsnaald l’Aiguille en de immense boog van Aval.

Het op en af gaande water schuurde valleien, of valleuses, uit in het zachte mergel. Sommigen werden zo breed en diep dat dorpjes als Yport en Vaucottes er bescherming vonden tegen de zee. Boven hen golft zacht het mergellandschap van de Caux in weilanden en bossen vanaf de kliffen het binnenland in. Beroemde schilders als Monet vonden hier inspiratie. Er heerst ook Parijse grandeur.

Tussen vakwerkhuizen staan indrukwekkende villa’s van de grootstedelijke adel: manoirs genaamd. ‘Zacht’ slaat tenslotte ook op de zee die vlakbij het Kanaal minder woest is dan de open Atlantische oceaan bij Bretagne; al kan het er ook flink spoken. Zacht en hard, Normandië en Bretagne, in beide streken is voor natuur- en cultuurliefhebbers veel te beleven. Zet je vooroordelen daarom opzij en kom in de benen.”

Tekst: John van der Rest - Op Pad (SNP). Fotografie: JanJaap Zeydner.

"De dwaalweg brengt je altijd ergens heen", sprak dichter Franz Hessel aan het begin van de vorige eeuw. Toch zijn de meeste wandelaars en fietsers niet gecharmeerd van de romantiek van het verdwalen. Tot eind jaren negentig van de vorige eeuw gold het kompas als de onbetwiste bondgenoot van de wandelaar. Het pientere magneetnaaldje, dat altijd het magnetische noorden opzoekt, is feilloos, robuust, onafhankelijk van stroomvoorziening en levensreddend. De magie van de eenvoud.

Maar de kompasgebruiker is voor zijn plaatsbepaling afhankelijk van referentiepunten in het landschap. Een digitaal antwoord kon niet uitblijven. In 1994 introduceerden twee buitensportzaken de GPS-satellietontvanger. Het Global Positioning System berekent een nagenoeg exacte plaatsbepaling aan de hand van de gemeten afstand tussen gps-ontvanger en minimaal vier satellieten.

De GPS-gebruiker oriënteert zich onafhankelijk van landschappelijke referentiepunten, desnoods midden in de woestijn. Het GPS-coördinatenstelsel correspondeert met dat van een  willekeurige topografische kaart. Iedere locatie in het landschap kan als waypoint worden vastgelegd. Het apparaatje leidt de gebruiker desgewenst terug naar een waypoint of volgt de routetrack terug naar het beginpunt of wijst de weg naar welke ingevoerde coördinaten dan ook. Verdwalen hoeft niet meer. Zolang de batterijen werken.

De scepsis voorbij

De wandelaar bekeek het geavanceerde broertje van het kompas aanvankelijk met argusogen. Rento IJsenbrant is productmanager bij armin, die GPS introduceerde voor de buitensporter, in navolging van vliegvaart en scheepvaart. Testwandelingen met GPS in Schotland waren veelbelovend; testers hielden probleemloos koers in dichte mist, waarin een mens van nature rondjes loopt. Toch had de consument argwaan; het eerste jaar verkocht Garmin slechts een paar honderd apparaten. Onbekendheid met satellietnavigatie vormde een drempel, maar ook de aanzienlijke prijs van 1200 gulden en het hoge stroomverbruik. Een negatieve recensie in een buitensportblad bevestigde de scepsis bij het grote publiek.

Maar Garmin innoveerde. Eind jaren negentig verscheen een nieuwe generatie ontvangers, 12-kanaals. De oude 1-kanaals ontvanger berekende meerdere satellietafstanden achtereenvolgens, de 12-kanaals bepaalde meerdere afstanden synchroon. Het risico van een wegvallende verbinding werd nihil; het apparaat werd betrouwbaarder, sneller, handzamer en het stroomverbruik daalde. "Een omslagpunt. De scepsis bij de consument verdween. De poolexpeditie van Wilco van Rooijen in 1997 met Garmin navigatie overtuigde; het zeskoppige team op ski’s gebruikte GPS om de exacte noordpool te bepalen. Regelmatig dreven ze van koers af op een afgebroken ijsschots, waarna ze hun positie herbepaalden met behulp van GPS. Een prachtig gezicht."

Snelle kaartontwikkeling

De popularisering van autonavigatie gaf buitensportnavigatie een nieuwe impuls. In 2001 konden wandelaar en fietser wegenkaarten op de GPS-ontvanger downloaden, toen nog zonder topografische kenmerken. Sindsdien zijn de kaarten steeds gedetailleerder geworden. In 2006 introduceerde Garmin de eerste topografische kaart op een GPS-ontvanger voor de buitensporter. "Anno 2009 is een boswandeling nauwgezet te volgen op de ontvanger. Steeds meer kaarten zijn te downloaden, in toenemende kwaliteit. De kaartontwikkeling verloopt exponentieel."

Het apparaatje kreeg meer additionele functionaliteiten. Zo verschenen in 2000 modellen met een ingebouwd kompas, die vanuit stilstand de gewenste richting weergeven. Apparaten zonder ingebouwd kompas geven pas een windrichting aan nadat de gebruiker zich enkele tientallen meters heeft verplaatst. "Voor de meeste wandel- en fietsdoeleinden is een kompasfunctie geen must, maar in dichte mist kan het navigatiepijltje cruciaal zijn." De meeste actuele modellen hebben naast een ingebouwd kompas ook een luchtdrukmeter, die hoogtemeting mogelijk maakt, ook bij stilstand. Alleen het instapmodel ontbeert beide functies. Maar de basale navigatiefuncties zijn voor ieder model gelijk; het aantal sensoren, geheugenopslagcapaciteit en eventuele kaartweergave maken het verschil.

De trend is de ontwikkeling van meer gebruiksvriendelijke buitensportmodellen, afgeleid van autonavigatie. Het touchscreen vindt inmiddels ook toepassing in wandel- en fietsnavigatie, evenals spraakgebruik. En dan het kompas dat om drie assen draait: de GPS-ontvanger past de ligging van de kaart automatisch aan de looprichting aan. Auto-, fiets- en wandelnavigatie vertonen steeds meer overlap.

Gebruiksmogelijkheden nemen toe. Steeds meer VVV’s bieden een stadsrondleiding aan met behulp van GPS; een ingebouwde MP3-speler geeft begeleidende tekst of andersoortige klanken. Een populaire toepassing is geocaching, schatzoeken met behulp van GPS, dat uitgroeit tot een autonome tak van sport. SNP’s Outdoor School biedt een weekend geocaching aan in de Belgische Ardennen. Overigens ook een speelse manier om met GPS te leren werken.

SNP-reizen met GPS

SNP zag al snel de potentie van GPS voor haar klanten en breidde eind jaren negentig de oriëntatiecursussen kaart en kompas uit met cursussen GPS. Steeds meer klanten raakten enthousiast voor satellietnavigatie. SNP integreerde GPS in het individuele reisaanbod. SNP-klanten kunnen nu GPS-tracks downloaden van nagenoeg iedere individuele wandel- en fietsreis, inclusief een digitale topografische kaart, indien voorhanden. Belangrijke punten zijn als waypoints gemarkeerd.

Satellietnavigatie biedt ondersteuning in reisgebieden waar het moeilijk oriënteren is; soms is deugdelijk kaartmateriaal simpelweg niet verkrijgbaar. Maar ook ogenschijnlijk overzichtelijke reizen kunnen oriëntatieproblemen geven bij dichte mist, slecht weer of in het donker; GPS kan het verschil maken tussen plezier of paniek. Klanten kunnen zelf een GPS-ontvanger kopen of een apparaat huren bij SNP. Rento adviseert de beginner eerst een cursus te volgen. "Veel beginners kopen een geavanceerd apparaat en verdwalen in het grote aantal functies. Bovendien groeit het aantal gespecialiseerde modellen, toegespitst op een bepaalde activiteit. Een cursus biedt houvast. Koop of huur eerst een basismodel en experimenteer naar hartelust. Spelenderwijs merk je welke toepassingsmogelijkheden voor jou nuttig zijn. Des te meer plezier heb je van je GPS-apparaatje."

Tekst: Pieter Baken – Op Pad (SNP). Fotografie: SNP.

Je wordt niet alleen rondgeleid door een van de meest interessante steden ter wereld, maar je beleeft ook nog eens een unieke persoonlijke ervaring. De vele positieve commentaren op de website laten zien dat er duidelijk behoefte is aan dergelijke speciale tours.

Naast de fiets -en wandeltours worden er ook wijnproeverijen, flamencoworkshops en kookworkshops georganiseerd. Een van de meest populaire tours is de Vintage District wandeltour, die je naar de, door de toeristen nog met rust gelaten, wijk Gracia leidt.

Romantisch verdwaald

Wat 100 jaar geleden een dorp was, is nu een levendige wijk van Barcelona waar de oorspronkelijke bevolking samen leeft met een mengelmoes van studenten, expats en kunstenaars.
De gids zal je te voet meenemen naar de verborgen plekjes. We laten de bekende straten en wijken voor wat ze zijn en gaan op zoek naar de best bewaarde geheimen. Raak romantisch verdwaald, vind de leukste boetiekjes, barretjes en restaurants. Bij deze tour zie je bijna geen toeristen en kom je op plekken die je zelf waarschijnlijk nooit meer kunt terugvinden in de wir war van straatjes en steegjes.

Hoogtepunten

Hoogtepunten zijn de verborgen hofjes van Sant Gervasi, het eerste huis dat Gaudi heeft ontworpen en dat verstopt in een smal straatje ligt, de veelzijdigheid van unieke winkels in relaxte autovrije straatjes, de gastvrijheid van de veelal zonovergoten pleintjes en vooral het contact met de authentieke bewoners van Barcelona.

Persoonlijke favorieten

Qua winkelen, uitgaan en eten en drinken is er keus te over. Dit zijn onze persoonlijke favorieten:

Restaurants

• Drink ’s middags wat op Plaza de la Virreina bij Virreina bar of in het zijstraatje carrer de la santa creu bij Copa Cafe (ook voor cocktails).
  
  
• Bo op het Plaza de la Vila de Gracia (pas op: het plein is recentelijk van naam veranderd en heet op de meeste stadsplattegronden nog het Plaza Rius y Taulet!)
  
  
• La llavor dels origens op Calle Ramon i Cajal 12 (vlakbij het bekende Plaza del Sol).
  

Winkels
Op Calle Verdi en Carrer D'Asturies vind je vele hippe, authentieke winkels.

• Op Calle d'Asturies (vlakbij metrohalte Fontana) bevindt zich op nummer 12 de speciale tassenwinkel zabede
  
  
• Op nummer 38 vind je de wereldwinkel Olukuti met achterin de verborgen theetuin
  
  
• Nummer 50 herbergt de zeer originele schoenenwinkel Nagore.
  

Uitgaan
Het uitgaanscentrum bevindt zich op de Plaza del Sol, maar verder in de wijk kom je ook genoeg leuke barretjes tegen die tot in de kleine uurtjes open zijn.

Wil je meer informatie over de tours? Kijk op www.orangemonkeytours.com.

Bron: Orange Monkey Tours. Fotografie: Shutterstock.

Toeristische trekpleister

Het huidige Tarragona, de hoofdstad van de Costa Dorada, vroeger Tarraco geheten, was de eerste hoofdstad van Romeins Catalonië en tevens één van de belangrijkste steden van het Iberische schiereiland. Het is door de UNESCO uitgeroepen tot Erfgoed van de Mensheid. Momenteel is Tarragona een belangrijke toeristische trekpleister dankzij de vele interessante kunst- en bouwwerken, samen met de stranden.

De stad is gelegen aan de monding van de rivier Francolí, van waar je een prachtig uitzicht hebt over de Middellandse Zee. De beste plaats om van dit uitzicht te genieten is de Paseo de Les Palmeres (2), aan het eind van de Rambla Nova (1). Wil je uitzicht over de stad hebben, dan kun je langs de Romeinse stadsmuren de Paseo Arqueológico (3) lopen. Deze muren werden tijdens de eerste jaren van de Romeinse bezetting werd gebouwd. Van daaruit kan je zelfs de Duivelsbrug Pont del Diable (Aqüeducte de les Ferres) zien liggen. Dit is een Romeins aquaduct én een waar meesterwerk.

Terug in de tijd

Het hooggelegen gedeelte van de stad bestaat uit de oude stadskern waar zich een groot aantal monumenten bevindt, omgeven door de oude Romeinse stadsmuur (4) daterend uit de 11e eeuw v.C. In dit gedeelte staat de kathedraal van Santa Maria (5), het belangrijkste middeleeuwse gebouw van de stad, evenals de middeleeuwse zuilengalerijen in de calle Merceria (6).

Blijk van de Romeinse overheersing is het circus (7) dat dateert van vóór de 1e eeuw. De resten bevinden zich rondom de huidige Plaça de la Font, dichtbij de Rambla Vella (8). Het is een van de best bewaard gebleven bouwwerken van zijn soort in Europa. Aan het eind van de Rambla, uittoornend boven het mooie strand van El Miracle (10), bevindt zich het amfitheater (9) uit de 11e eeuw dat nog voor een groot deel overeind staat. Van belang is verder de vroeg-christelijke begraafplaats necrópolis paleocristiana (11), een van de belangrijkste begrafenismonumenten van het westen, en de calle de Çavallers (12), die in de middeleeuwen de hoofdstraat van Tarragona was.

Ook deze Catalanse hoofdstad heeft een prachtige haven (13), een van de belangrijkste aan de Middellandse Zee. In het havengebied ligt El Serallo (14), een visserswijk waar je de beste vis en schaal- en schelpdieren van de stad kan eten.

Tarragona is zonder twijfel een zeer complete stad: een moderne stad die met trots de overblijfselen uit het verleden toont. Het is een plek waar men een duik kan nemen in de geschiedenis.

Meer wandelingen maken door Catalonië? We hebben nog twee stadswandelingen voor je:

• Lleida, historisch en een vleugje modern
• Girona, de stad op de oever

Tekst: Spaans Verkeersbureau. Fotografie: Spaans Verkeersbureau, Stock.xchng.

Panama is het meest zuidelijk gelegen land in Midden-Amerika, grenzend aan Costa Rica en Colombia. Het klimaat is tropisch en vochtig waardoor hier een uitzonderlijke flora en fauna is ontstaan, ondergebracht in veertien natuurparken. Maar dat is voor één vakantie misschien net iets te veel van het goede. Daarom hebben we voor jou deze top 5 samengesteld.

1. Amistad National Park

Amistad is het tweede grootste park van Panama en is een internationaal park dat wordt gedeeld door Costa Rica en Panama. Een toepasselijke naam wanneer je je realiseert dat Amistad ‘vriendschap’ betekent. In het bergachtige deel staan mistige bossen en kronkelen de rivieren Teribe en Changuinola. Over de rivieren kun je wervelend raften, rustig vissen en de bossen en bergen bieden het decor voor een spannende trektocht. Prachtige tochten zijn bijvoorbeeld de Cascada en de Retono.

Panajungla in Bocas del Toro was ooit een militair trainingscentrum. Deze omgeving is ultiem voor vogelspotters en je vindt hier nog Indianendorpjes waar je de oude cultuur kunt opdoen.

Amistad National Park is te bereiken per vliegtuig, auto en boot. Het administratiecentrum staat in Bocas del Toro. Rondom het park liggen de drie stadjes Cerro Punta, Volcan in Chiriqui en Changuinola in Bocas del Toro. Hier vind je hotels, banken en gezondheidscentra. Verder kun je daar begeleiding regelen naar en in het park.

2. Volcan Baru National Park

Een zeer afwisselend park is Volcan Baru National Park. Je vindt er een grote diversiteit aan diersoorten, waarvan veel zeldzame exemplaren. Daarbij is er zowel een tropisch regenwoud als een vulkaan. De laatste vulkaanuitbarsting was miljoenen jaren geleden, dus geen paniek.

De combinatie van tropisch regenwoud en een vulkaan zorgt voor een mild klimaat. Het is er niet zo extreem vochtig als normaal gesproken in een regenwoud.

In het park zijn talloze paden te volgen die je langs de meest wonderlijke natuurgezichten leiden, zoals La Nevare en Los Quetzales. Je komt langs kraters van de Baru Vulkaan en er zijn aparte vogels te zien, zoals de quetzal en de toekan.

Altijd al eens in de monding van een vulkaan willen kijken? Met een jeep wordt je naar de top van de vulkaan gebracht. Eenmaal de top bereikt, heb je een wonderlijk uitzicht over de Stille Oceaan en de Caribische zee. De rivieren die door het park stromen zijn perfect om fantastische boot- en rafttochten te maken.

Neem het vliegtuig vanuit Panama City of ga per auto richting David waarvandaan je bij Boquete kunt komen. Vanuit Boquete heb je toegang tot het park en hier is ook toeristische informatie verkrijgbaar. Zowel in Boquete als in David heb je prima hotels, restaurants en banken en toeristenkantoortjes die rondleidingen aanbieden.

3. Sarigua National Park

Aan de kust van de Golf Parita in de provincie Herrera ligt het Sarigua National Park. In het park zijn restanten te vinden van het alleroudste Pre-Columbiaanse dorp, dat dateert uit 9.500 tot 7.000 jaar voor Christus. Uit die tijd is allerlei aardewerk bewaard gebleven. Het gebied is onderverdeeld in drie oppervlakten: water, gefragmenteerd landschap en zelfs woestijn.

Door een proces van verzouting in de grond is er een waar woestijngebied ontstaan dat heel uniek is voor de Amerikaanse tropen.

Het park is vooral interessant voor liefhebbers van archeologie, maar de omgeving is ook voor niet-wetenschappers heel mooi. Observeer terwijl je langs de verschillende gebieden loopt en ontdek de aparte planten die zich bij hun groei hebben aangepast aan de hoge temperaturen.

Sarigua bereik je vanaf Panama City per vliegtuig waarbij je naar Chitre wordt gebracht. Hiervandaan kun je met de auto naar Parita rijden. In Parita loopt een weg die je naar het park en het bezoekerscentrum leidt. Chitre is ook de plaats om te overnachten, te eten en rondleidingen te regelen.

4. Bastimentos Island National Marine Park

De waterratten moeten richting Almirante Bay in Bocas del Toro en de Chiriqui Lagoon. Daar ligt namelijk het Bastimentos Island National Marine Park.

Het marinierspark heeft een heleboel te bieden. Alleen al de witte stranden en het kristalheldere water zijn een lust voor het oog. Niet alleen boven het wateroppervlak is het een waar paradijs, ook onder water kijk je je ogen uit. Duikend of snorkelend kom je de meest kleurrijke dieren, mangroven en koralen tegen.

Van april tot en met september heb je de kans om schildpadden te zien nestelen op het strand. Met milieuvriendelijke glasboten worden trips gemaakt waarbij je mangroven kunt bewonderen en met een beetje geluk kom je ook nog dolfijnen en schildpadden tegen.

Naast zonnen en activiteiten in het water, zijn er wonderlijke wandelingen te maken door de bossen. Daar kom je de Indianencultuur tegen met artistieke expressies en klederdracht, handwerken en architectuur.

Bastimentos is het beste te bereiken per vliegtuig, vanaf Panama City. Je kunt natuurlijk ook gewoon op vaste grond blijven en via de Interamericana snelweg naar Chiriqui Grande reizen, waar je de boot kunt nemen. Colon Island is de plaats waar je terecht kunt voor hotels, vvv-kantoren, vervoer en restaurants waar men gespecialiseerd is in Caribisch eten.

5. Darien National Park

Het grootste natuurpark, met 579.000 hectares, is Darien National Park in het oosten van Panama. Naast een zeer uitgebreide biologische diversiteit, leven hier nog steeds natuurlijke stammen die hun oude gewoonten en gebruiken in stand hebben gehouden.

Het park bevat een hoop leven. De rivieren Tuira en Chucunaque vindt je hier, en ook verschillende plantensoorten die alleen op deze plaats groeien. Daarnaast struinen hier buitengewone diersoorten rond, zoals de jaguar en de Harpij-arend.

De mysterieuze indianen kunnen je verrassen met hun dans en typische kostuums. Laat je verwonderen door deze pracht en beweeg je door het park. Ga vogelspotten of maak een trektocht door de jungle. Betreed de boot voor een tochtje over de rivieren of begeef je richting het midden van het park. Hier ligt de Cana omgeving waar je de resten van de Espiritu Santo goudmijn kunt bewonderen.

Het magische Darien National Park is te bereiken per vliegtuig vanuit Panama City, of per auto. Dan ga je richting Yaviza waar je de boot kunt nemen. Je kunt het beste in Panamy City al een rondleiding regelen, vanwege de meest veilige accommodatie.

Wil je meer informatie over de nationale parken van Panama? Neem dan contact op met het Panama Tourism Bureau, Public Relations Department. Mónica Planas, tel + 507.526.7000, of mail naar mplanas@publicuatro.com. Liliana Madrid, tel. +507.300.5850, of mail naar lmadrid@publicuatro.com.

Tekst: Gerie Bond, Vakantie.nl. Fotografie: Shutterstock.

Over de Grand Canyon

De Grand Canyon is ontstaan door het water van de Colorado dat hier jarenlang doorheen stroomde en nog steeds stroomt. Extreme erosie heeft de kloof gemaakt tot wat hij nu is, en nog steeds zorgt de Colorado voor 16 cm erosie per 1.000 jaar in de Grand Canyon. Hierdoor komt nu onder andere een deel van ruim 2 miljard jaar oud bloot te liggen.

Sta je aan de rand van de Canyon dan zul je uitkijken over plateaus, rotsen en geërodeerde gesteentelagen, dat onderbroken wordt door de Colorado. In de verte zie je de overkant liggen en kun je onderscheidt maken tussen de diverse kleurschakeringen.

Een stukje geschiedenis

Voor zover bekend waren de Indianen de eerste die voet zetten in de canyon. Zij leefden lang in de wanden van de canyon en nog steeds leven er ca. 500 Indianen in de Grand Canyon (met name in het westen). De Spanjaard García López de Cárdenas was echter de eerste Europeaan die voet zette in het gebied. Dit was in 1540. Bekendheid kreeg het gebied (met  name het gebied rondom de South Rim, zie onder) pas in 1871, nadat er tijdens een expeditie goud werd gevonden. Het werd landelijk nieuws en mijnwerkers kwamen van heinde en verre om hun pikhouwelen in het tot dan toe ongerepte gebied te slaan. Vanaf de 19e eeuw bleek echter dat toerisme veel lucratiever zou zijn.In 1901 werd dan ook de eerste spoorlijn naar de Grand Canyon aangelegd. Later was het president Roosevelt die in de bres sprong voor het gebied: hij kwam zelf regelmatig van het uitzicht genieten en vocht voor het behoudt voor het gebied. De Grand Canyon was dan ook het eerste Nationale Park in de Verenigde Staten.

North Rim

De twee bekendste plekken om de Grand Canyon te bezichtigen zijn al jaren de North Rim en de South Rim. De North Rim is bereikbaar vanaf Kanab tot Jacoc Lake, via de lokale weg 67. Je reist dan door het groenrijke Kaibab National Forest. Houd er rekening mee dat deze weg in de winter gesloten is! Weet wel dat het een flinke reis is, en mede hierdoor is de North Rim minder populair dan de South Rim.

Toch biedt het gebied een aantal hoogtepunten: Bright Angel Point, Point Imperial, Vista Encantada, Roosevelt Point, Cape Final en Cape Royal. Wandelaars kunnen zich tegoed doen aan meerdere trails, waarvan de Bright Angel Trail een van de populairste is. Houd er rekening mee dat je voor deze trail wel meerdere dagen moet uittrekken.

South Rim

De South Rim, met het toeristische centrum Grand Canyon Villag, is bereikbaar via de 89 vanaf Page. Mede door de goede bereikbaarheid en de vele uitzichtpunten, die tevens vaak als spectaculairder worden omschreven als die van de North Rim, is dit gebied het meest populair onder toeristen. Ook zijn er meer toeristische voorzieningen te vinden, zoals restaurants, hotels, benzinestations, verharde paden en kampeerplaatsen.

Wat de South Rim je biedt qua zicht op de canyon? Onderweg kun je stoppen op de volgende punten: Desert View (inclusief een in de jaren ’30 opgerichte uitkijktoren), Hermit's Rest, Hopi Point, Pima Point, Powell Point, Mather Point, Yaki Point, Shoshone Point, Grandview Point, Moran Point, Zuni Point, Lipan Point en Navajo Point. Niet alle punten zijn per auto te bereiken, een klein deel is alleen per shuttlebus bereikbaar vanaf Grand Canyon Village. De bus is bij de toegangsprijs inbegrepen.

Entreekosten

Toegang tot het park kost $ 20,- (2009) per auto, met een camper ben je meer kwijt. Je krijgt dan toegang, gratis informatieboekjes en je kunt gebruik maken van diverse faciliteiten, waaronder de shuttlebus.

Ben je van plan om buiten de Grand Canyon  nog meer Nationale Parken te gaan bezoeken in de Verenigde Staten? Koop dan een  annual pass. Deze kost $ 80,- (2009) en is gedurende een jaar geldig in alle Nationale Parken. Hij is ook nog overdraagbaar, dus ken je nog iemand die na jou op reis gaat, doe diegene er dan vooral een plezier mee.

Grand Canyon vanuit de lucht

In Las Vegas, maar ook in Tusayan, worden helikoptervluchten aangeboden naar de Grand Canyon. Een unieke vlucht kun je maken met het helikopterbedrijf Papillon, vanuit Las Vegas. Hierbij vlieg je niet alleen over de Grand Canyon, maar ook over alle bezienswaardigheden in de omgeving, zoals Lake Mead, de Hooverdam en de Colorado-rivier. Tijdens de vlucht zal je alles vertelt worden over de omgeving en met name de Grand Canyon. Daarnaast land je ook nog eens in de Grand Canyon, waar je een champagne-ontbijt staat te wachten.
Meer informatie? Ga naar www.papillon.com.

Wist je dat...?

• ... de canyon meer dan 1.600 meter diep is?
  
  
• ... je sinds maart 2007 de canyon ook kunt bezichtigen vanaf een glazen skywalk? Deze steekt 1.200 meter boven de Grand Canyon uit?
  
  
• ... hoewel de canyon vrij breed is, je vrijwel altijd de overkant kunt zien liggen?  Dit komt door de hoge luchtvochtigheidsgraad in het gebied, waardoor de lichtabsorptie te verwaarlozen is.
  
  
• ... het rood van de canyon het mooist is direct na zonsopgang en even voor zonsondergang? Plan je bezoek dan ook, waar mogelijk, rond deze tijden in.
  
  
• ... je in en om de Grand Canyon diverse dieren kunt spotten? In het woestijngebied vind je onder andere de Grand Canyon ratelslang en de steenbok. Rond de Colorado-rivier vind je de bever en in de bergen vind je leeuwen. Ook eekhoorns komen hier voor.
  
  
• ... het in de zomer tussen de 10 en 30 graden is in de South Rim? In de winter is het -7 tot 10 graden. In de North Rim is het gemiddeld zes graden kouder.
  
  
• ... de oudste rots in de Grand Canyon (Inner Gorge, die ligt op de bodem) 1.840 miljoen jaar oud is. Ter vergelijking: geologen schatten de aarde 4.550 miljoen jaar oud.
  
  
• ... Desert View Groundcamp een populaire overnachtingsplaats is onder fotografen? Hier ligt de South Rim bij zonsopgang het mooist qua licht.

Tekst: Laura Vlaanderen, Vakantie.nl. Met medewerking van: Visit Las Vegas. Fotografie: Laura Vlaanderen, Vakantie.nl.

Sussex is een graafschap ten zuiden van Engeland. Het kent een opvallend landschap met de tachtig kilometer lange heuvelrug van de South Downs. Deze loopt in de richting van de kust van west naar oost. In het noorden vind je de South Downs in Weald. Vroeger was dit gebied bebost maar in de 17e eeuw werd er begonnen met hout kappen dat nodig was voor de ijzerindustrie. Sussex is in het bezit van een beschutte kust en kent een mild klimaat. Aan de kust liggen prachtige zandstranden die in trek zijn bij toeristen.

Klein maar fijn

Bognor Regis in West Sussex is ideaal voor de hele familie. Het is een klein stadje maar met vele mogelijkheden. In de schaduw staan stalletjes waar je kunt knutselen en in de ligstoelen op de stranden lig je als 'God in Frankrijk'. Struin langs de boulevard met de vele winkeltjes en waai lekker uit op de pieren. In Climping en Littlehampton’s West Beach kun je heerlijk wandelen door de duinen.

Bognor Regis is een van de meest populaire badplaatsen aan de zuidkust en heeft zelfs prijzen gewonnen voor haar mooie stranden. Er is heel schoon water en veel voorzieningen waardoor het bij veel mensen in trek is. De stranden worden goed onderhouden en bieden veel vermaak, zoals watersporten, boottochtjes en sportevenementen. Stranden waar je perfect tot rust komt zijn onder andere Aldwick, Felpham en Pagham.

Op en rond de stranden kun je allerlei eetgelegenheden binnenwandelen voor een hapje en een drankje. Verder is er een gezellig winkelcentrum en komt het stadje ’s avonds helemaal tot leven. Neem eens een kijkje bij de vriendelijke en traditionele Ship & Anchor Pub waar je typische Engelse gerechten kunt eten en waar ’s avonds een gezellige drukte heerst. Of ga wijnproeven bij Misty’s Wine Bar, een gemoedelijke bar waar je ook heel lekker kunt eten. Kijk voor meer informatie op www.sussexbythesea.com.

Strand en museum

Meer strand vind je in Hastings en St. Leonards. De pier is het middelpunt van de stad en wordt omgeven door allerlei soorten kunstgaleries en ambachtswinkels. Barretjes, bistro’s en cafeetjes zijn hier in overvloed. Een leuk familie-uitje is de Bingo Hall waar je onder het genot van een hapje en een drankje je geluk op de proef kunt stellen met bingoën.

Hastings is een ideale plek voor fietstochten. Zo is er een speciale zeezicht-fietsroute. Verder zijn er diverse visranges te bezoeken waar je kunt vissen in de lokale wateren. Doe hier de historische haven aan en wandel langs de ellenlange kust.

Als je genoeg hebt van de zeelucht kun je hier The Hastings Museum & Art Gallery bezoeken waar onder meer een hele boeiende dinosaurussententoonstelling is te bezichtigen. Wandel door dit museum met een virtuele tour, leer over wereldwijde culturen en loop langs indrukwekkende schilderijen (Openingstijden: april t/m september, maandag t/m zaterdag 10.00-17.00 uur, zondag 11.00-17.00 uur).

Natuurlijk en oncommercieel

West Wittering is een klein paradijs voor wind- en kitesurfers. Het is het beste natuurlijke en niet commerciële strand in de omgeving van Sussex. De omgeving is adembenemend en hier leeft allerlei wild. Tijdens de herfst en de wintermaanden worden er wandelingen georganiseerd waarbij je de geweldige natuur kunt ontdekken. Niet alleen ideaal voor surfers, maar ook voor mensen die willen genieten van de rust en het ruisen van de zee. De frisgroene parkjes rondom het strand zijn ideaal om lekker te picknicken. Weelderige duinen bieden dé omstandigheden voor een stevige wandeling.

Seven Sisters

Vlakbij Seaford ligt het Seven Sisters Country Park. In dit zevenhonderd hectare grote gebied liggen de beroemde Seven Sisters kalkkliffen. Deze witte kliffen waar de golven tegenop slaan zorgen voor een natuurlijk en ruig gezicht.

Seaford is een origineel Victoriaans stadje met een ongerepte kustlijn en een oogstrelende natuur. Hier leven allerlei soorten wilde vogels en ander wild. Met bussen kun je tours maken door het mooie landschap. Deze tours worden aangeboden in winkeltjes in Seaford. Je kunt het gebied natuurlijk ook verkennen per fiets of te voet via speciaal aangelegde paden.

Opperbest strand

Blue Flag Award is een internationale prijs die aan stranden wordt toegekend. Het betekent dat een strand superschoon is, dat het goede faciliteiten biedt voor bezoekers en dat het aan bepaalde eisen voldoet. Wanneer een strand deze prijs heeft gekregen wordt dat op een bordje aangegeven op de desbetreffende plaats. Zo weet je zeker dat je op een goed verzorgde plek je parasolletje in de grond steekt. Op www.blueflag.org.uk kun je zien welke stranden in Sussex de Blue Flag award hebben gekregen.

Tekst: Gerie Bond, Vakantie.nl. Met dank aan: Visit Sussex. Fotografie: Shutterstock.

Grenoble is een stad in zuidoost Frankrijk en ligt aan de voet van de Alpen. Het is de hoofdstad van de Alpen en Dauphiné. De stad is meer dan 2050 jaar oud en gelukkig is in de loop der eeuwen het een en ander bewaard gebleven. Je vindt er nog diverse middeleeuwse gebouwen die, samen met het pittoreske stadje, tegen de bergmassieven afsteken.

Zoek het hogerop

De stad ligt op een hoogte van ongeveer 214 meter en is met haar landschap ideaal voor bergsporten. In de winter kun je geweldig skiën op de meer dan twintig skipistes die rond de stad liggen. De dichtstbijzijnde piste is slechts vijftien minuutjes rijden. Ook kun je hier schaatsen op natuurijs. Als de wateren niet bevroren zijn, kun je de schaatsen onderbinden op de kunstijsbaan.

Of zoek het hogerop met La Bastille. Een historisch vestingwerk dat op een bergklif tegenover het centrum ligt. Vanaf hier heb je een geweldig uitzicht op de gehele stad en omringende bergen. La Bastille is in de Middeleeuwen gebouwd op een strategische plaats, met als doel het verdedigen van de Alpen.

Via de kabelbaan Les Bulles, word je naar het vestingwerk gebracht. Voor slechts €5.95 ben je binnen no time boven. De sportievelingen lopen natuurlijk gewoon via de trappetjes en paadjes omhoog.

Musea

Een dosis cultuur opsnuiven is ook geen probleem in Grenoble. Er zijn verschillende musea te bezoeken:

• Musée de la Resistance et de la Déportation. Een informatief en boeiend museum aan Rue Herbert in het stadscentrum, over de Tweede Wereldoorlog. In 1966 is het museum opgezet en in de loop der tijd heeft het zich meer en meer uitgebreid. Het gaat over de deportatie van de Joden en hoe deze mensen werden behandeld. Bestudeer de vele foto’s, objecten en persoonlijke dagboeken om een beeld te krijgen van hoe deze mensen zich gevoeld moeten hebben.
  Openingstijden: september t/m juni 9.00 uur - 18.00 uur, zaterdag en zondag van 10.00 uur -18.00 uur. Juli t/m augustus: 10.00 uur - 19.00 uur, maandag 13.30 uur - 19.00 uur. Website: www.resistance-en-isere.com (Frans).
  
  
• Musée de Grenoble. In dit museum aan place de Lavalette, kun je je tegoed doen aan kunst, cultuur en muziek. Met een leeftijd van tweehonderd jaar is dit museum het oudste museum voor moderne kunst. Er worden rondleidingen gegeven over allerlei thema’s en er zijn speciale kinderprogramma’s. Verschillende stromingen worden hier vertegenwoordigd, zoals de abstracte kunst, het kubisme, het futurisme en het surrealisme. Maar ook werken van onze eigen Nederlandse groep de Stijl kom je hier tegen. Chronologisch in tijd bewandel je alle stromingen. Bewonder de vele schilderijen, tekeningen en beelden van kunstenaars, van Picasso en Soutine tot Klee en Kandinsky.
  Openingstijden: dinsdag t/m zondag 10.00 uur - 18.30 uur, behalve feestdagen. Website: http://www.museedegrenoble.fr (frans).
  
  
• Dauphinois Museum. Dit museum ligt sinds 1906 op de Bastille heuvel. Tegenwoordig is het een regionaal centrum van kennis over het lokale erfgoed. Er zijn tentoonstellingen over de geschiedenis van het land en het volk. Bewandel de cultuur van Grenoble waarbij je onder andere langs de oude industrieën komt. Leer over tradities en aanschouw archeologische vondsten. Kom er achter hoe men vroeger leefde in de Alpen en hoe de ski is uitgevonden.
  Openingstijden: dinsdag t/m zondag 10.00 uur - 18.00 uur. Website: www.musee-dauphinois.fr.
  

Schatrijke wandeling

Een klooster dat in de Middeleeuwen heel beroemd was, is het Saint-Chef klooster in de Dauphiné. Door dit plaatsje kun je een indrukwekkende wandeling maken langs de ruïnes van het klooster, de oude huisjes en kloosters. Uit het Saint-Chef klooster zijn overblijfselen van Romaanse fresco’s gevonden die dateren uit de 12e eeuw. Evenals een rijke collectie van iconen met afbeeldingen van onder meer Christus en de Apocalyps.

Deze schatten zijn te bezichtigen in Maison du Patrimoine van waaruit ook elke zondag om 15.30 uur rondleidingen worden gemaakt. Bij het toeristenbureau in Grenoble is hierover meer informatie te verkrijgen.

Wijn en langlaufen

In 1995 werd de Chartreuse range in Grenoble bekroond als regionaal natuurpark. Hier liggen oogstrelende landschappen die zo in elkaar overgaan, dat het lijkt op een mozaïek. Grasgroene weiden en een grote variëteit aan flora en fauna zorgen ervoor dat je hier je ogen uitkijkt.

Men zet zich met veel zorg in voor de kwaliteit en behoud van de natuur en dat is er dan ook aan af te zien. Wandel door de geweldige natuur, ontdek de oude tradities van dit land of doe mee met een trektocht waarbij je zelf het eindpunt moet zien te vinden. ’s Zomers bloeit hier een uitgestrekte wijngaard en ’s winters kun je hier perfect langlaufen.

Wist je dat…

• Grenoble beroemd is vanwege haar walnoten? De grond in de dalen rond Grenoble zorgt ervoor dat de noten subliem smaken.
  
  
• Grenoble in 1968 de gastheer was van de Olympische winterspelen? En dat de spelen in 2018 weer hier plaats zullen vinden?
  
  
• Grenoble ook wel hoofdstad van de Alpen wordt genoemd?
  
  
• Men met de Tour de France vaak door Grenoble fietst?
  

Tekst: Gerie Bond, Vakantie.nl. Fotografie: Shutterstock.

Een rondje Veluwemeer

Het Veluwemeer is één van de randmeren die zijn ontstaan na het inpolderen van het IJsselmeer. Dit grote recreatiegebied biedt voor ieder wat wils. Je kunt er bijvoorbeeld zeilen, surfen of vissen maar zonliefhebbers kunnen hier ook een dagje luieren aan bijvoorbeeld het Flevostrand. Ook leuk: maak een rondvaart over het Veluwemeer naar bijvoorbeeld het stadje Elburg of Harderwijk.

Harderwijk is dol fijn

Leuk en leerzaam voor kinderen is het Dolfinarium in Harderwijk. Ontmoet hier dolfijnen, walrussen,  of zeeleeuwen. Je kunt ook verschillende shows bekijken, er is een filmtheater en er zijn diverse speeltuinen. Dé ingrediënten voor een leuk dagje uit voor families met jonge kinderen. Maar ook in de rest van de gemeente Harderwijk is genoeg te ontdekken. De schilderachtige binnenstad telt een kleine honderd rijksmonumenten. Je kunt er de Onze-Lieve-Vrouwekerk bewonderen of het voormalige St. Catharinaklooster. In het typisch Veluwse dorpje Hierden staan boerderijen waar sommigen de Veluwse klederdracht nog in ere hebben gehouden.

Volg de wildsporen

In de prachtige natuur van de Veluwe maak je de mooiste wandelingen. Het is de ideale omgeving voor een wandeltocht door de natuur vol rust en ruimte. De Veluwe is ook zeer geschikt voor de wandelsport Nordic walking. In het Nationale Park De Hoge Veluwe worden verschillende wandeltochten aangeboden. Zo kun je bijvoorbeeld samen met de boswachter een rondje door de natuur maken, hij weet je alle ins en outs te vertellen. Je kunt ook een themawandeling maken, zoals een Wildsporen Wandeling.

Sportief op de fiets

De Veluwe is bij uitstek geschikt om een mooie fietstocht te maken. De ideale manier om op een sportieve manier van de prachtige natuur te genieten. Je kunt op de Veluwe gebruik maken van het populaire fietsroutenetwerk. Door middel van knooppunten kun je je eigen fietsroute samenstellen. Onderweg vind je borden en bewegwijzering , dus heb je nog energie over of wil je je tochtje juist inkorten dan is dat geen probleem!

Op safari met de boswachter

In het Nationale Park De Hoge Veluwe kun je een safari maken onder leiding van de boswachter. Hij kan je alles vertellen over het park en wie weet sta jij straks oog in oog met een van de wilde dieren! In de wintermaanden kun je alleen ’s middags een safari maken, maar in de zomer kun je ook ’s nachts de bossen verkennen. Een donker bos vol wilde dieren, durf jij het aan?

Van Gogh in het Kröller-Möller

Kunst en cultuur vind je in het wereldberoemde Kröller-Möller Museum. Hier hangt een grote collectie schilderijen van Vincent van Gogh. Ook het werk van onder andere Pablo Picasso en Piet Mondriaan is er te bewonderen. Er worden regelmatig nieuwe tentoonstellingen gehouden, en vergeet vooral ook niet de beroemde Beeldentuin te bezoeken.

Fun voor kids!

Zeg je de Veluwe, dan zeg je natuurlijk ook Walibi World. Ga over de kop in de achtbaan, voel je alsof je vliegt in de zweefmolen of maak een ritje in de wildwaterbaan. Attractieparken vervelen nooit en zijn het ideale uitstapje om je kinderen de dag van hun leven te bezorgen. Dit populaire pretpark vind je vlakbij de Veluwe in Biddinghuizen.

Zak door de grond

Altijd al eens willen weten hoe het er onder de grond uitziet? Dan moet je naar het Museonder gaan. Dit is het eerste ondergrondse museum ter wereld en je vindt het in het bezoekerscentrum van het Nationaal Park De Hoge Veluwe. Je vindt er wortels van een 135 jaar oude boom en je kunt botten bekijken van dieren die al duizenden jaren zijn uitgestorven.  

Een koninklijk onderkomen

Sinds 1984 is er in Paleis Het Loo een museum gemaakt. Het museum is ingericht met meubelen en schilderijen waarmee verschillende generaties van de Koninklijke familie hun onderkomen ingericht hadden. En dat allemaal in de oorspronkelijke kamers. In de stallen van het paleis kun je verschillende rijtuigen bekijken en ook de prachtig aangelegde tuinen van het paleis zijn een bezoekje waard.  

De kracht van de natuur

Alfred Vogel is onder andere bekend vanwege zijn natuurlijke geneesmiddelen. Op de Veluwe vind je de A. Vogel tuinen waar je tussen honderden geneeskrachtige planten kunt lopen. Je kunt hier kennis maken met verschillende biologische fruit- en groentesoorten, maar ook leren hoe je je eigen kruidentuintje kunt aanleggen. Voor kinderen is er een leuke en leerzame speurtocht uitgezet. Voordeel: de toegang is helemaal gratis!

Tekst: Marloes Ligthart. Fotografie Shutterstock.

Keurmerk 'Families welkom'

In Graubünden hoeft niemand zich te vervelen. Gedurende de zomer en de herfst worden er veel (gratis) activiteiten georganiseerd voor jong en oud. Verspreid over de regio zijn er veel plaatsen die, door het aanbod aan activiteiten en accommodaties, zeer geschikt zijn voor families. Een aantal bestemmingen, waaronder Arosa, Flims, Klosters, Lenzerheide, Maloja en Savognin, hebben bovendien het keurmerk 'Families welkom' gekregen. Hiermee behoren zij tot de Zwitserse vakantieplaatsen die bijzonder geschikt zijn voor familievakanties. De bestemmingen met het speciale keurmerk hebben hun aanbod specifiek afgestemd op de wensen en behoeften van kinderen, ouders en begeleiders.

Heidi

Graubünden is onlosmakelijk verbonden met Heidi, het meisje uit de Bündner bergen. Door de roman van Johanna Spyri is zij wereldberoemd geworden. Maienfeld is de geboorteplaats van Heidi en hier bevinden zich het Heidi Huis en het Heidi Hotel. Vanuit Maienfeld start ook een interactieve Heidi Tour die met de Rhätische Bahn door het kanton Graubünden voert.

Schellen-Ursli is de mannelijke tegenhanger van Heidi, geïllustreerd door Alois Carigiet en geschreven voor Selina Chönz. Schellen-Ursli is misschien niet zo beroemd als Heidi, maar het verhaal behoort zonder twijfel tot de bekendste Zwitserse kinderboeken. Schellen-Ursli is een klein Engadiner boerenjongetje dat met zijn ouders in het bergdorpje Guarda woont en daar allerlei dingen beleeft. In Guarda is een speciale Shellen-Ursli familie wandeltocht uitgezet met interactieve kinderactiviteiten langs de route.

Spelen en klimmen in Graubünden

Een andere leuke familie wandeltocht is het Globi wandelpad in Lenzerheide. Langs de 7 km lange wandelroute zijn opdrachten, raadsels en spelletjes uitgezet, die onderweg uitgevoerd en opgelost moeten worden. De wandeling is zeer geschikt voor kinderen tussen de 3 en 10 jaar, maar zal ook de rest van het gezin veel plezier geven. Voor iets oudere kinderen is het klimpark bij Pradaschier boven Churwalden een echte aanrader. In dit klimpark kunnen volwassenen en kinderen vanaf 10 jaar onder begeleiding van ervaren instructeurs zich sportief uitleven. Na afloop van het klimmen rodel je vanuit het klimpark naar het dal beneden.

Belevenisweken in Disentis Sedrun

Families die verblijven in een hotel of appartement in Disentis Sedrun kunnen gedurende de zomermaanden gebruikmaken van een bijzonder aanbod in de vorm van belevenisweken. Bij aankomst ontvangen gasten een speciale kaart waarmee zij elke dag gratis een activiteit kunnen ondernemen of belevenis kunnen ervaren. Zo kan er in Fontanivas aan de Rijn in Disentis bijvoorbeeld naar goud worden gezocht. Veel pret gegarandeerd aan het water bij deze leuke halve of hele dagexcursie die rondom een romantisch kampvuur wordt afgesloten.

Speciale kortingen en extra’s

Diverse bestemmingen in Graubünden bieden families in zomer en najaar speciale kortingen en extra’s. Zo biedt St. Moritz haar gasten bij een minimum verblijf van twee nachten gratis gebruik van de kabelbaan. Arosa, Davos-Klosters, Samnaun en Savognin bieden hun gasten bij een minimum verblijf van één nacht een speciale all-inclusive kaart, die onder meer recht geeft op een gratis gebruik van de kabelbaan, een boottochtje op de Obersee of  een ritje met de Rhätische Bahn.

Bron: Graubünden Toerisme. Fotografie: Graubünden Toerisme.

De gehele stad Córdoba is met haar 318.030 inwoners verklaard tot werelderfgoed en is dan ook eigenlijk een verplichte halte op je route door Andalusië. In de 10e eeuw was het de hoofdstad van de west-Islamitische wereld. Het was zo'n grote stad dat hij kon concurreren met de macht en de rijkdom van het verre Bagdad.

Het op twee na grootste plein ter wereld

Gelegen aan de oever van de Guadalquivir, is het zonder enige twijfel meest belangwekkende historische gebouw van Córdoba: de Kathedraal-Moskee. Bijna duizend zuilen ondersteunen het dak van deze voormalige Arabische gebedsplaats. Na de Reconquista werd begonnen met de bouw, binnen de eigenlijke moskee, van een gotische kathedraal die in de loop der tijden werd omringd door platereske en barokke monumenten. De Kathedraal-Moskee staat op een rechthoekig grondplan van 23.000 m2 en is daarmee de op twee na grootste ter wereld. Achter de gekantelde muren vind je de prachtige tuinen van het Patio de los Naranjos.

Het bisschoppelijke paleis of Palacio Episcopal  staat precies tegenover de toegangspoorten van de Kathedraal-Moskee. In dit gebouw, dat ruime binnenplaatsen omsluit, is een congres- en tentoonstellingscentrum, het Palacio de Congresos y Exposiciones, ondergebracht. Als je de blik rivierwaarts richt zie je bij de triomfboog Puerta del Puente en de Votiefzuil van San Rafael, een van de voor de Cordobese bevolking meest geliefde monumenten.

De synagoog of Sinagoga, het stierenvechtermuseum, Museo Taurino, het oude ambachtscentrum of Zoco en de Kapel van San Bartolomé vormen onderdeel van het monumentale geheel dat zich uitstrekt over de hele jodenbuurt, de Judería. Dit is met recht de mooiste wijk van deze stad.

Tuinen, fonteinen en frisse patio’s

Het fort van de christenkoningen, El Alcázar de los Reyes Cristianos, werd gebouwd in opdracht van Alfonso XI. Binnen het fort vind je prachtig verzorgde tuinen met fonteinen en irrigatiekanalen. De zalen in het interieur herbergen Romeinse mozaïeken die doen herinneren aan het belang dat de stad ook had onder de Romeinse heerschappij. Over de Romeinse brug, de Puente Romano, kom je aan de andere oever van de Gualdalquivir. Aan de overzijde van de brug staat de voormalige verdedigingstoren Torre de la Calahorra met daarin het Museum van de Drie Culturen (Moors, Hebreeuws en christelijk).

Córdoba kent tal van adellijke huizen met frisse en lichte patio’s. Het onderhoud van de patio’s is in deze stad tot kunst verheven, waarbij wordt gezocht naar het perfecte evenwicht tussen het levendig gekleurd tegelwerk, het smeedijzer, de potgeraniums, de jasmijn, en de citroen- en sinaasappelbomen.

Gotische kerken en barokke architecturen

Rond het Plaza del Potro vind je twee kunstmusea, het Museo Provincial de Bellas Artes en het Museo Julio Romero de Torres. Daartegenover staat Herberg het Veulen, de Posada del Potro, die voorkomt in Don Quichote, van Cervantes. Daar vlakbij ligt het Plaza de la Corredera, een rechthoekig plein met zuilengalerijen, dat ooit dienst deed als stierenvechterarena. Gotische kerken, als die van San Pablo, komen overal voor in de stad, net als sterk barokke architecturen zoals het Palacio de la Merced, waar nu de provinciale staten, de Diputación Provincial, is ondergebracht. Een van de meest typische hoekjes is het Plaza de la Dolores met de ‘Christus met de lantaarns’, de Cristo de los Faroles.
Córdoba biedt ook brede straten met een bruisend economisch leven. De belangrijkste hiervan zijn Victoria, Ronda de los Tejares of Gran Capitán. Op slechts acht kilometer van de stad ligt Median Azahara, een 10e-eeuws paleis, gebouwd in opdracht van de kalief Abderramán III ter ere van zijn lievelingsvrouw. Het werd begin van de 11e eeuw vernietigd door de Berbers, maar nog altijd is er de toenmalige grootsheid te voelen. Slechts een salon ervan is behouden gebleven, met graveerwerk en vakwerkplafond.

Meer wandelingen maken door Andalusië? We hebben nog zeven stadswandelingen voor je:

• Almería
• Cádiz
• Granada
• Huelva
• Jaén
• Málaga
• Sevilla
  

Tekst: Spaans Verkeersbureau. Fotografie: Shutterstock

De oudste wijken

Mariyat, Arabisch voor ‘uitkijkpunt over zee’, was in de tijd van het Kalifaat het Córdoba een van de belangrijkste havens van de Islamitische wereld. Het Moorse fort of Alcazaba op een hoge rotspunt getuigt nog van de grootsheid die de stad (nu 169.509 inwoners) ooit kende. De vestiging bekroont nog altijd deze plaats waar je de stijlen en invloeden terugvindt van de nabije Noord-Afrikaanse kust.

Dit duizend jaar oude bolwerk is het grootste van de op het schiereiland gebouwde Arabische forten. De verdedigingsmuren omsluiten prachtige tuinen en ruime vertrekken aan de voet van hoge torens als die van de Homenaje. Vanaf de nabije heuvel, Cerro de San Cristobal, heb je een prachtig uitzicht over de omgeving. Aan de voet van de Alcazaba ligt de eigenlijke stad. Het Moorse karakter weerspiegelt zich nog in de oudste wijken.

Verschillende religies

De kathedraal was oorspronkelijk bedoeld als verdedigingswerk. Vandaar het solide uiterlijk met vier torens en minuscule raampjes. De grove buitenkant staat in schril contrast met de harmonie van het interieur. Het hoofdaltaar is gotisch, het koor plateresk, en de altaarstukken van de kapellen zijn uitgevoerd in barok. Naast de kathedraal staat het nonnenklooster Convento de las Puras en het Bisschoppelijk paleis. Niet ver daarvandaan staat bij de haven het Koninklijk Ziekenhuis met een prachtige achttiende-eeuwse neoklassieke voorgevel.

Het artistieke patrimonium van Almería omvat een aantal kerken, zoals die van San Juan die is gebouwd op de resten van een voormalige moskee. Daarbinnen is nog de ‘mihrab’ bewaard gebleven, de bidnis waarnaar de moskeegangers hun gebeden richtten.

Oud & Nieuw

Bij de Paseo de Almería staat het Teatro Cervantes en de koopmanskring, Círcuo Mercantil. Een straat hogerop staat aan het Plaza de Alfonso Xlll, de Basílica de Nuestra Señora del Mar, een kunsthistorisch monument, gewijd aan de beschermvrouw van Almería.

De Rambla de Belén scheidt de oude stad van het nieuwe deel. Aan het eind van deze boomrijke straat ligt de haven. Hier vindt de industriële architectuur zijn uitdrukking in bijzondere gebouwen als de Mineraalkade, een bouwwerk in staalstructuur.

Vamos a la playa

De wandeling eindigt bij het strand playa del Zapillo. Dit is het drukst bezochte strand en ligt aan de dichtstbevolkte wijk van Almería. Een goed moment om even languit op het zachte zand te gaan liggen!

Meer wandelingen maken door Andalusië? We hebben nog zeven stadswandelingen voor je:

• Cádiz
• Córdoba
• Granada
• Huelva
• Jaén
• Málaga
• Sevilla

Tekst: Spaans Verkeersbureau. Fotografie: Shutterstock

Er wonen ongeveer 154.511 inwoners in Cádiz en het draagt de bijnaam tacita de plata, het zilveren kopje. Een lange landtong verbindt de stad met het vaste land. Het oude Fenicische Gades vormt zo een schiereiland en is de toegangspoort tot de achterliggende baai.

Toegang door de landpoort

De ‘landpoort’, Puerta de Tierra, een 17e-eeuwse stadswal, biedt toegang tot deze oude stad van het Westen. De Kathedraal, gebouwd met de rug naar de oceaan, is een mengsel van barok en neoklassiek. Opvallend is de hoge begin 19e-eeuwse koepel die is bekleed met geel en tegelwerk. In de crypte ligt het stoffelijk overschot begraven van de in Cádiz geboren componist Manuel de Falla.

Een groot deel van de aantrekkingskracht van de stad schuilt in de drukbevolkte pleinen, als dat van San Juan de Dios, van waaruit het witte neoklassieke gemeentehuis uitkijkt over de haven. Pleinen als dat van Las Flores en dat van Candelaria zijn zeker een bezoek waard. Op het Plaza de España staat, naast de Provincial, het Monument aan de Liberale Parlement.

Prachtig uitzicht

Verder bezit Cádiz kerken van grote artistieke waarde. In de tempel van Rosario staan de beelden van San Servando en San Germán, de schutspatroons van de stad. Daar vlakbij staat aan het Plaza de la Mina de barokke kerk van San Fransisco. De lanen van Apodaca en Marqués de Comillas voeren naar de Iglesia del Carmen, een kerk in een sterk koloniale stijl. Vanaf de Batería de la Candelaria, achter deze tempel, heb je een prachtig uitzicht over het druk aan-en afvarend scheepvaartverkeer in de baai.

In het Oratorio de San Felipe Neri, verklaard tot nationaal monument, werd in 1812 de eerste grondwet behandeld, waarin voor het eerst het principe van vrijheid en gelijkheid werd vastgelegd.

Vamos a la playa!

Bekende volkswijken zijn Pópulo, Santa María of La Viña. Vlakbij deze plaats ligt, dicht bij het stadspark Parque Genovés, het kleine strand van La Caleta met, aangrenzend, de kastelen van Santa Catalina en San Sebastian Andere stranden bij Cádiz zijn dat van Santa María del Mar of La Victoria, een lang zandstrand bij de toegang tot de stad.

Meer wandelingen maken door Andalusië? We hebben nog zeven stadswandelingen voor je:

• Almería
• Córdoba
• Granada
• Huelva
• Jaén
• Málaga
• Sevilla

Tekst: Spaans Verkeersbureau. Fotografie: Shutterstock

Granada is met 272.738 inwoners een van de mooiste provinciehoofdsteden van Spanje, met een lange geschiedenis en een grote monumentale rijkdom, kruispunt van de Arabische en christelijke culturen.

De trots van Granada

In 1492, het jaar van de ontdekking van Amerika, namen de Katholieke Koningen ook dit laatste Moorse bastion van het schiereiland over. Het meest emblematische monument van de stad is zonder twijfel het Alhambra, dat is verklaard tot Werelderfgoed. Het trotse bouwwerk is dan ook verplichte kost voor elke toerist in Andalusië.

De stad herbergt talloze hoekjes voor een rustige wandeling. Een mooie route begint bij het Albaicín, een wirwar van straatjes, met pleintjes als dat van San Nicolás, van waaruit men een prachtig uitzicht heeft over het Alhambra en de Sierra Nevada. Opvallend in deze wijk zijn de cármenes, de typische patiowoningen. Hoog boven deze smalle straatjes en steegjes steekt, dichtbij de voormalige Moorse stadsmuren, het Klooster van Santa Isabel la Real uit.

Bijzondere bezienswaardigheden in de zigeunerwijk

De zigeunerwijk Sacromonte, bekend vanwege zijn grotten, ligt op een brede heuvel, vanwaar je een mooi uitzicht hebt over de rest van de stad. El Chapiz, met daaraan de School voor Arabische Studies en het Paleis van Los Córdova, voert omlaag naar de Carrera del Darro, die parallel loopt aan de Paseo de los Tristes. Hellingafwaarts staan historische gebouwen als El Bañuelo, een voormalig Arabisch badhuis waarvan de gewelven gekroond zijn met stervormige bovenlichten. Aan de rand van deze buurt ligt het Plaza Nueva, met daaraan de Real Chancillería  en de Kerk van Santa Ana.

De ideale plek voor een souvenir

De Arabische stad gaat, zodra je de Gran Vía de Colón oversteekt, over in het christelijke deel. Het gemeentehuis of Ayuntamiento en de Corral del Carbón, zetel van de Stichting voor Andalusisch Erfgoed, getuigen van de overgang van bouwstijlen. Hier vlakbij komen we op de bekende bloemenmarkt van het Plaza de Bib-rambla, met daarachter de Alcaizería, een oude Moorse koopmansbuurt en obligaat bezoekpunt voor iedereen die een souvenir wenst mee te nemen uit deze stad.

De katholieke wijk

Het in de Moorse stijl gebouwde Palacio de la Madraza, staat tegenover de koninklijke kapel of Capilla Real, waar de Katholieke Koningen begraven liggen. Dit laat gotische monument is  tegen de Kathedraal aangebouwd. De kathedraal is een meesterwerk van Spaans classicisme, gebouwd in opdracht van de katholieke koningin Isabel. Het gotische grondplan stamt uit 1523 en is van de hand van Enrique de Egas, maar het werk werd afgemaakt door Diego de Siloé, die verantwoordelijk was voor een goed deel van het monumentale kunstbezit in deze streek.

Maar er is meer!

Granada bezit ook andere monumenten van buitengewone schoonheid, zoals het koninklijke ziekenhuis of Hospital Real, nu bestuurszetel van de universiteit, of het Monasterio de la Cartuja, gelegen in het gebied van Aynadar. Vooral in dit laatste weerspiegelt zich het belang van de barok. De sacramentshuisjes ervan zijn uitzonderlijk rijk geornamenteerd. De beelden in deze tempel zijn gemaakt door de grootste Andalusische beeldhouwers uit de 18e eeuw.

Op tien kilometer van Granada ligt de Huerta de San Vincente, een frisse boerenhofstee, omringd door tuinderijen, waar het museum-huis van de dichter Federico García Lorca staat. De vaste tentoonstelling daarvan omvat persoonlijke gebruiksvoorwerpen, manuscripten en partituren van de literator.

Vestingwallen, monumenten en parkpleintjes

Maar Granada zou voornamelijk de wereldgeschiedenis ingaan vanwege het Alhambra, een samenstel van paleizen, vestingwallen en koninklijke verblijven die beschouwd wordt als een van de mooiste ter wereld, ooit de residentie van de Nasrieden-dynastie. Boabdil, de laatste Moorse koning van Granada zou het met bloedend hart verlaten na de overwinning van de katholieke Isabel en Fernando. Het monument is verdeeld in de openbare regeringszone van het Palacio de Comares en de privézone of harem van het Palacio de los Leones.

Boven de gebouwen steken een aantal torens uit, zoals de Vela, bij de citadel, of het renaissancepaleis van Karel V, waarin het Museo de la Alhambra en het kunstmuseum, het Museo de Bellas Artes zijn ondergebracht. Aangrenzend liggen de hoftuinen van El Generalife, waarvan de meest bijzondere parkpleintjes de Patio de la Acequia of de Patio de la Sultana zijn.

Meer wandelingen maken door Andalusië? We hebben nog zeven stadswandelingen voor je:

• Almería
• Cádiz
• Córdoba
• Huelva
• Jaén
• Málaga
• Sevilla

Tekst: Spaans Verkeersbureau. Fotografie: Shutterstock

Uitgestrekte olijfboomgaarden zijn het kenmerk van Jaén. Meer dan vijftig miljoen bomen beheersen het landschap. De olijfolie vormt hier dan ook de eerste bron van inkomsten. Maar Jaén is niet alleen een land van olijven. Binnen de provinciegrenzen ligt het grootste aantal natuurbeschermingsgebieden van Spanje.

Prachtig uitzicht

De stad Jaén ligt naast de bergen van de Sierra Mágina en het stadsgezicht wordt bepaald door het Castillo de Santa Catalina, een Arabisch fort dat vooral opvalt vanwege zijn enorme toren, La Torre del Homenaje. Vanaf de heuvel heb je uitzicht over de Valle del Guadalquivir met her en der verspreide dorpjes. Onder het enorme gebouw liggen de oude wijken van Magdalena, San Juan en La Merced, elk daarvan met een eigen kerk met hoge kerktoren.

Kerken en kloosters

Het belangrijkste monument van de stad is de kathedraalkerk, de Santa Iglesia Catedral, een renaissancistisch gebouw waarvan de gevel ontworpen is door de 16e eeuwse architect Andrés de Vandelvira. In het interieur zijn het meest opvallend het koor en de sacristie en verder de kapellen die zijn gewijd aan de Virgen de la Cabeza en Nuestro Padre Jesús; het beeld van deze laatste, van anonieme makelij, wordt door de bevolking van Jaén bijzonder vereerd.

Aan het Plaza de Santa María verrijst, naast de kathedraal, het gemeentehuis en het Bisschopspaleis. Van hieruit voert de straat Carrera de Jesús naar het karmelietenklooster, Convento de las Carmelitas. Achter de kathedraal staat het Paleis van San Fransisco, nu Provinciale Staten.

Pracht en praal in het oude stadsdeel

De straat Alamos gaat tot aan het Plaza de la Audiencia  met daaraan gelegen het Teatro Daymelia. Hier begint het oudste stadsdeel. Getuige daarvan is de Arco de San Lorenzo, de laatste poort die nog over is van de oude gotische kerk.

De kerk van San Bartolomé en het klooster Santa Clare lopen door tot het Paleis van Villardompardo waarbinnen unieke Arabische baden te vinden zijn. Het gebouw herbergt tevens een museum voor naïeve kunst, Arte Naïf, en een voor volkskunst, Artes y Costumbres Populares.

De kerk van San Ildefonso staat in de gelijknamige wijk en is een van de oudste van de provinciehoofdstad. Vlak daarbij ligt het nonnenklooster Convento de las Bernardad en de Alameda, een groene zone met prachtig uitzicht over de stad.

Jaén is gebouwd op het reliëf van een brede heuvel, met het jongste stadsdeel nabij de Paseo de la Estación en het Plaza de las Batallas. Op dit laatstgenoemde plein staan monumenten om de slag tegen de Arabieren bij Navas de Tolosa en de slag tegen de napoleontische troepen bij Bailén te gedenken.

Meer wandelingen maken door Andalusië? We hebben nog zeven stadswandelingen voor je:

• Almería
• Cádiz
• Córdoba
• Granada
• Huelva
• Málaga
• Sevilla

Tekst: Spaans Verkeersbureau. Fotografie: Shutterstock

Al het moois uit de Romeinse tijd

Málaga is met 532.425 inwoners de op twee na dichtstbevolkte stad van Andalusië. Uitkijkende over de zeehaven bezit de stad een van de grootste Moorse citadellen die in deze autonome gemeenschap bewaard zijn gebleven. Gebouwd tussen de 8e en 11e eeuw is het nu het onderkomen voor het Archeologische museum waar vondsten tentoongesteld zijn uit de Fenicische en Romeinse tijd.

Via een stuk verdedigingsmuur is de citadel verbonden met het kasteel van Gibralfaro van waaruit je een prachtig uitzicht hebt over de stad. Onder de citadel schuilt het inmiddels gedeeltelijk uitgegraven Romeins Theater. Van daar vlakbij loopt de lommerrijke laan Avinida de Cervantes tot aan de stierenvechterarena die in de volksmond bekend is als de Malagueta.

De mankepoot

Het stadhuis ofwel Ayuntamiento en de voormalige douane, Aduana, liggen vlakbij de kathedraal, hier bekend als de mankepoot omdat de tweede toren nooit werd afgemaakt. Deze tempel is een super toonbeeld van de Spaanse Renaissance. Het interieur is rijkelijk bedeeld met kapellen die stuk voor stuk prachtige Andalusische heiligdommen herbergen. Het koorgestoelte is bewonderenswaardig en datzelfde geldt voor de schilderijen die de zeer oude muren vullen.

Picasso

De kerk van Santiago staat aan de straat die ons voert naar en van de trefpunten voor de bevolking van Malaga, het Plaza de la Merced, met als belangrijkste blikvanger het monument aan Torrijos. Aan één zijde van dit plein staat het geboortehuis van Pablo Picasso, tegenwoordig zetel van de naar deze schilder vernoemde stichting.

De stad heeft nog andere musea, zoals dat van de Bellas Artes waar stukken te zijn van Murillo of Zurbarán en van de jonge Picasso. Het bezoek aan het oude Fenicische Malaga wordt afgerond met een bezichtiging van de kerken van Los Mártines, El Sagrado Corazón en El Santo Cristo de la Salud, allen gelegen in de oude binnenstad.

Langs de haven

Het rustigste stadsdeel wordt gevormd door de kunstboulevard van La Farola, bij de haven. Het meest levendige is dat van de straat Larios tot aan het Plaza de la Constitución. Het standbeeld van de Markies van Larios kijkt uit over de Alameda Principal die voert tot de Brug van Tetuán over de Guadalmedina.

Aangekomen aan de andere kant van de stad beland je in de wijk Trinidad met de populaire kerk van San Pablo of de onmiskenbare zeemansbuurt El Perchel, met zijn parochiekerk gewijd aan de Virgen del Carmen, de beschermvrouw van de vissers.

Meer wandelingen maken door Andalusië? We hebben nog zeven stadswandelingen voor je:

• Almería
• Cádiz
• Córdoba
• Granada
• Huelva
• Jaén
• Sevilla
  

Tekst: Spaans Verkeersbureau. Fotografie: Shutterstock

Erfgoed van de mensheid

We moeten onderscheid maken tussen het nieuwe en het oude stadsdeel. De aandacht gaat uit naar het oude stadsdeel, waar zich de Ciudad Monumental bevindt, een authentiek artistiek wonder dat de stad de titel van ‘erfgoed van de mensheid’ heeft bezorgd, evenals de derde plaats op de lijst van monumentale Europese steden. Het geheel is omgeven door een stadsmuur uit de tijd van de Almohaden, hoewel er ook nog overblijfselen uit de tijd van de Romeinen zijn.

Van de dertig torens die de ommuurde stad vroeger moesten beschermen, staan er nog twaalf overeind. De torens van Los Púlpitos, El Horno, Espadores en Bujaco verdienen hierbij een speciale vermelding. Verscheidene poorten bieden toegang tot de oude stadskern: De Arco de La Estrella, Santa Ana, de Arco de Cristo, Socorro en de Puerta de Mérida.

De kerk die eens een moskee was

De tocht door de stad begint in het hoogste gedeelte bij de Iglesia de San Mateo, de kerk die eens een moskee was, naast het Casa de las Cigüeñas. Dit gebouw heeft een toren met kantelen, de enige die mocht blijven bestaan van de Reyes Católicos. Aan hetzelfde plein staat het Casa de las Celetas, dat gebouwd is op de plaats waar vroeger het Alcázar stond. Het gebouw heeft een interessante barokke voorgevel en doet tegenwoordig dienst als Provinciaal Archeologisch Museum.
Ook is hier het Casa de los Caballos te vinden, dat onderdak biedt aan het Museum voor Moderne Kunst.

Paleizen

Via de Iglesia de San Fransisco Javier, kom je bij het Palacio de los Golfines de Abajo. Dit paleis is zowel in gotische als in mudejaren platerescostijl gebouwd. Op het plein van Santa María staat Concatedral de Santa María, waar voorname personen uit Cáceres begraven liggen. Hier staan ook het Palacio Episcopal, het Casa de Ovando en het Palacio de Mayoralgo, dat in gotische stijl gebouwd is.

Ook buiten de stadsmuren boeiend

De stadsmuur volgend kom je bij het Palacio de los Golfines de Arriba. Iets verder staat het Casa del Comendador de Alcuéscar dat tegenwoordig dienst doet als Parador de Turismo. Ook tref je hier het Casa del Mono waar nu de bibliotheek Zamora Vicente gehuisvest is. Buiten de stadsmuren staan ook enkele interessante gebouwen, zoals het Palacio de Godoy en de Iglesia de Santiago. De Iglesia de Santiago is de kerk waar de Orde van de Broeders van Cáceres is opgericht. Hier is een fraai altaarstuk van Berruguete te bezichtigen. Als laatste, hoog boven de stad verheven, het Sanctuarium van de schutspatrones van La Virgen de la Montaña.

Meer wandelingen maken door Extremadura? We hebben nog drie stadswandelingen voor je:

• Een stadswandeling door Plasencia
• Een stadswandeling door Badajoz
• Een stadswandeling door Mérida
  

Tekst: Spaans Verkeersbureau. Fotografie: Shutterstock

Vroegere gilden

Plasencia ligt aan de rivier de Jerte en werd gesticht in de 12e eeuw door Alfonso VIII. De stad is door zijn erfgoed van groot historisch en cultureel belang. Op de Plaza Mayor vinden tien straten hun oorsprong, allemaal met namen die duiden op de vroegere gilden, zoals de Rúa Zapatería of de Rúa de los Quesos. Het plein is zonder twijfel het centrum van de stad. Het dient als trefpunt zowel voor de inwoners van Plasencia als voor de mensen uit de omliggende dorpen. Op het plein staat een stadhuis met zijn twee torens. In één van de torens is de beeltenis te zien van het symbool van de stad, Abuelo Mayorga, die de tijd aangeeft.

Kathedralen en musea

Als je verder loopt kom je bij de kathedraal. La Vieja, de oude kathedraal uit de 8e eeuw en 14e eeuw, is het werk van Juan Francés en staat tegenover het Palacio Episcopal. Daarnaast staat ‘de nieuwe kathedraal’ met twee prachtige voorgevels in renaissancestijl. In het gebouw zijn het altaarstuk van Gregorio Fenández en het notenhouten koorgestoelte van maestro Rodrigo Alemán te bewonderen. In het Museum Catedralico wordt een 15e eeuws manuscript van de bijbel bewaard.

Op hetzelfde plein bevindt zich ook het culturele centrum Complejo Cultural de Santa María en het Casa del Deán met een mooi hoekbalkon. Even verderop zijn typische kledij, huisraad en textielproducten te zien in het Museo Etnográfico y Textil Provincial.

Via de Puerta de Santa María komen we bij de Iglesia de San Nicolás, op het gelijknamige plein. Deze kerk vormt samen met die van San Vincente Ferrer de entourage van de natuurstenen fontein, die gebouwd is ter herdenking van de ontdekking van Amerika.

De stadsmuur met 55 bogen

Via de Calle de Resbaladero en de Calle Bailén kom je bij de indrukwekkende Puerta de Berrozanas in de stadsmuur. Als je de nog bestaande delen stadsmuur volgt, kom je bij het Aquaduct met zijn 55 bogen, dat vroeger het water aanvoerde vanuit het Cabezabellosa gebergte en El Torno. Plasencia is een echte handelsstad. Op de markt die iedere dinsdag wordt gehouden, komen de bewoners uit de omliggende valleien hun producten verkopen. Op de eerste dinsdag van augustus vindt de zogenaamde Martes Mayor plaats, die altijd veel toeristen trekt.

Meer wandelingen maken door Extremadura? We hebben nog drie stadswandelingen voor je:

• Een stadswandeling door Cáceres
• Een stadswandeling door Badajoz
• Een stadswandeling door Mérida
  

Tekst: Spaans Verkeersbureau. Fotografie: Shutterstock

Een moderne stad met een lange geschiedenis

Badajoz ligt aan de Guariana en is de meest dichtbevolkte stad van Extremadura. Door de nabijheid van de Portugese grens heeft Badajoz het voor grenssteden kenmerkende karakter van een handelsstad. Het is een moderne stad die een lange geschiedenis achter de rug heeft, zoals blijkt uit verscheidene gebouwen en monumenten.

De tocht door de stad beginnen we bij de Alcazaba, in het hoger gelegen stadsdeel. Van het gebouw zijn alleen de ingang en de torens La Traición en El Apéndiz bewaard gebleven. El Apéndiz wordt in de volksmond ook wel El Espantaperros genoemd. Deze toren is een voorbeeld van de Moorse bouwstijl. Naast El Apéndiz staat een gerenoveerd gebouw dat in de 16e eeuw dienst deed als residentie van de Hertogen van Roca en waarin nu het Museo Arqueológico is ondergebracht. Dit archeologische museum herbergt meer dan 15.000 voorwerpen die gevonden zijn in de provincie Badajoz.

Musea

Verder is het aan te raden om een bezoek te brengen aan het Museo Extremeño e Iberoamericano de Arte Contemporáneo dat zich bevindt in de vestingmuur. In het centrum van de stad staat de uit de 14e eeuw stammende kathedraal die talrijke verbouwingen heeft ondergaan. Men kan hier het koorgestoelte van Jerónimo de Valencia en fraaie Vlaamse wandkleden bekijken, die in de sacristie hangen. Aan de muren hangen schilderijen van Zurbarán, Ribera en Bocanegra. Het Museo Provincial de Bellas Artes is gevestigd in een paleis uit de 19e eeuw. In dit vier verdiepingen tellende provinciale museum voor schone kunsten zijn meer dan duizend schilderijen en beeldhouwwerken te bezichtigen.

De Oostenrijkers

Via de Puerta de Palmas, een poort opgetrokken in de stijl van de architect Juan de Herrera, kom je op de brug over de Guidiana, de Puente de Palmas, die dertig halfronde bogen heeft. De poort, een mengeling van Moorse en christelijke stijl, heeft twee torens met kantelen en het koninklijke wapen van de Habsburgers, in Spanje de Oostenrijkers genoemd.

Pleinen

De pleinen en tuinen, zoals die van Castelar en van San Fransisco, bepalen in grote mate het stadsbeeld van Badajoz. De belangrijkste pleinen zijn La Plaza Alta, La Plaza de San Juan en La Plaza de La Soledad, waar zich de meeste winkels bevinden.

Meer wandelingen maken door Extremadura? We hebben nog drie stadswandelingen voor je:

• Een stadswandeling door Cáceres
• Een stadswandeling door Plasencia
• Een stadswandeling door Mérida

Tekst: Spaans Verkeersbureau. Fotografie: Shutterstock

In de tijd van de Romeinen

Mérida, hoofdstad van de autonome deelstaat Extremadura, was ooit de hoofdstad van de Romeinse provincie Lusitanië en speelde later een belangrijke rol tijdens de uitbreiding van het christendom. Bij de stichting van Mérida in het jaar 25 voor Christus had men twee doelstellingen voor ogen. Ten eerste wilde men er de veteranen van het Ve en Xe Legioen herbergen, aan wie de keizer na de oorlogen in Cantabrië verlof had verleend. Vervolgens wilde men op deze manier de verbindingen via de twee belangrijkste Vias Romanas stabiliseren: de Vía de la Plata, tussen Mérida en Astorga en de weg van Toledo naar Lissabon.

De tocht door Emérita Augusta, zoals Mérida in de tijd van de Romeinen heette, begint bij het Teatro Romano. Dit theater met een toneel dat rijkelijk is versierd met zuilen en beelden, biedt plaats aan 6.000 toeschouwers. Hier worden theater- en muziekvoorstellingen gegeven.

Gladiatoren

Naast het theater ligt het Amfiteatro waar onder andere gevechten tussen gladiatoren werden gehouden. De tribunes en de loges van het Amfitheater zijn bewaard gebleven. In de buurt van deze bouwwerken staat het Museo Nacional de Arte Romano, dat inzicht geeft in de denk- en levenswijze van de Romeinen.

In het centrum van de stad staat de Templo de Diana. De pilaren van deze tempel werden in de 16e eeuw benut door andere culturen. Iets verderop kom je bij de Arco de Trajano, een 15 meter hoge boog die getuigt van de grandeur van het tijdperk waarin hij gebouwd is.

Bruggen en aquaducten

Aan de Guadiana ligt het Alcazaba dat herinnert aan de vroegere aanwezigheid van de Arabieren in de stad. Het van oorsprong Romeinse waterreservoir dat het gebouw herbergt, is verbouwd en verfraaid met Westgotische zuilen. De Puente Romano, iets verderop, is met zijn 60 bogen en een lengte van meer dan 800 meter één van de grootste bruggen in zijn soort.

Iets buiten de stad treffen we twee aquaducten. Het aquaduct van Los Milagros diende om het niveauverschil van de Albarregasrivier te overbruggen en om het water vanuit het stuwmeer Proserpina, dat dateert uit dezelfde periode als het aquaduct, naar de stad te voeren. Van het grotendeels vervallen aquaduct van San Lázaro staan nog slechts drie pilaren overeind.

Meer wandelingen maken door Extremadura? We hebben nog drie stadswandelingen voor je:

• Een stadswandeling door Cáceres
• Een stadswandeling door Plasencia
• Een stadswandeling door Badajoz

Tekst: Spaans Verkeersbureau. Fotografie: Shutterstock.

Vergeet bij je vakantie in de Algarve niet om ook het binnenland te bezoeken. Achter de stranden zul je een prachtig landschap ontdekken met kleine schilderachtige dorpjes en een ongerepte natuur. Ideaal om per fiets of mountainbike te verkennen! Voor wandelaars en vogelliefhebbers is het Ria Formosa Natural Park een aanrader. Verken met een meerdaagse route de heuvels van dit prachtige gebied. Rotsklimmers kunnen hier de Rocha da Pena bedwingen en in het westelijke deel van de Algarve kun je heerlijk kayakken langs de grotten en verborgen inhammen. Kortom: er is voor iedereen heel veel te beleven!

Wandelen over de Via Algarviana

De Via Algarviana is een wandelroute van 240 kilometer die loopt vanaf de oostkant van de Algarve bij het plaatsje Alcoutim tot Cape Saint Vincent in het uiterste westpunt. De route gaat over eeuwenoude paden en je ziet onderweg authentieke dorpjes en prachtige natuur. Er is ook een mogelijkheid om een meerdaagse tocht te maken langs deze route, je kunt dan onderweg bij eenvoudige pensions, hotels of bij de boer thuis overnachten. Op deze manier leer je de bewoners en hun culinaire en culturele gewoonten goed kennen. Een uitgebreide wandelgids met kaarten en nuttige informatie over overnachtingen en bezienswaardigheden wijst je de weg.

Schitterende natuurparken

In de Algarve zijn twee natuurparken te bezoeken: het Castro Marim Nature Reserve en het Ria Formosa Natural Park. De grote hoeveelheid planten, bomen en bloemen maken dit gebied bijzonder interessant. Daarnaast zijn de beide parken zeer belangrijke broedgebieden voor talloze (zeldzame) vogels. Voor bezoekers zijn er verschillende overnachtingsmogelijkheden en vogelkijkhutten zodat je als natuurliefhebber, wandelaar en vogelspotter optimaal kunt genieten!

Actief in de Portugese Serra’s

Het bergachtige landschap de Serra do Caldeirão is met haar kleine dorpjes, wilde bloemen, kristalheldere beken, olijven, vijgen en amandelen een plaatje voor het oog! Een perfect gebied voor een heerlijke dagwandeling of fietstocht. Andere mooie berggebieden waar je bijvoorbeeld hiketochten onder leiding van ervaren gidsen kunt maken, zijn de Serra de Monchique (met de hoogste top van de Algarve, de 902 meter hoge Foia) en de Serra de Espinhaço de Cão. Ook als mountainbikers kun je in deze Serra’s je hart ophalen.

Strand, golf en Portugese wijn…

Genoeg te doen dus in veelzijdig Algarve. En wat is er mooier dan een sportieve vakantie te combineren met een dagje strand, een bezoek aan een gezellig stadje of een heerlijke vismaaltijd met een goed glas Portugese wijn. Of een middagje golfen op één van de 32 professionele golfcourses? Accommodaties zijn er in overvloed: voor iedere portemonnee en voor iedere smaak. Até Breve! Tot ziens!

Bron: VisitAlgarve. Fotografie: Shutterstock.

Werelderfgoed

In de volkspoëzie wordt Ávila gedefinieerd als tierra de cantos y de santos – streek van gezangen en heiligen. Het ongeveer 53.000 inwoners tellende stadje ligt op 1.131 meter boven de zeespiegel, waardoor het de hoogst gelegen provinciehoofdstad van Spanje is. Dankzij een zorgvuldig bewaard gebleven stadscentrum en talrijke monumenten is dit kleine vredige stadje in 1985 tot Werelderfgoed verklaard.

Panoramisch uitzicht

Alvorens echter het middeleeuwse stadsgedeelte te bezoeken moet je als bezoeker eigenlijk eerst het mooiste uitzicht op Ávila te bewonderen vanaf een bevoorrecht punt, de heuvel bekend als De Vier Zuilen, gelegen op ongeveer twee kilometer afstand van de stad, aan de weg naar Salamanca. Het meest karakteristieke element van Ávila is de beroemde middeleeuwse stadsmuur, de best behouden gebleven stadswallen van Europa. Rond het jaar 1090 werd begonnen met de constructie van deze massieve stenen wal die 2,5 kilometer lang is, zes toegangspoorten en drie kleinere doorgangen telt én ongeveer 2.500 kantelen en 88 torens bezit. De bekendste is de Cimorrotoren, die de gigantische abscis van de kathedraal van Ávila vormt. Je kunt de bovenkant van de muur bereiken via de poorten van El Alcázar, Los Leales en El Carmen.

Militaire vesting

Iets verderop rijst de Kathedraal trots op, verrassend vanwege de gelijkenis met een militaire vesting. De voorgevel bestaat uit een bijna 43 meter hoge kanteelvormige toren met gotische en barokke elementen. In het met grijze en roodachtige steen uitgevoerde interieur valt de harmonieuze dubbele ruimte van de kooromgang op. Daar ligt achter het hoofdaltaar het rijkelijk bewerkte albasten praalgraf van Don Alonso de Madrigal, El Tostado, een meesterwerk van Vasco de la Zarza. In het Kathedraalmuseum bevindt zich een prachtige zilveren monstrans, vervaardigt door Juan Arfe, die bij processies wordt meegedragen.

Prinsen en heiligen

Buiten de stadsmuren staat de Basiliek van San Vicente, te bereiken via de gelijknamige poort. Dit is het belangrijkste Romaanse bouwwerk van Ávila, gemakkelijk te herkennen aan de klokkentoren. De in de 12e eeuw gebouwde kerk herbergt het schitterende praalgraf van Sint Vincent en zijn zusters, versierd met taferelen uit het leven van deze martelaren.

Eveneens buiten de muren bevindt zich het Koninklijk Klooster van Sint Thomas, een voortreffelijk voorbeeld van de gotische Isabellastijl, gebouwd in de 15e eeuw onder leiding van het Katholieke Koningspaar. Naast de drie rijkelijk gedecoreerde kloostergangen is ook het graf van Carrara-marmer van prins Don Juan, de enige mannelijke nakomeling van het belangrijkste koningspaar uit de Spaanse geschiedenis, noemenswaardig. In het zomerpaleis van koningin Isabella is het charmante Museum voor Oosterse Kunst gevestigd.

De stad Ávila is nauw verbonden met de Heilige Theresia van Jesus, één van de grote kerkgeleerden. Het Klooster van de Heilige Theresia werd gebouwd in 1636 op de plaats van het geboortehuis van de mystica. Naast een kerk met barokke en neoklassieke elementen zijn ook de moestuin en een museum met herinneringen aan de Heilige Theresia de moeite waard. De sporen van deze Teresa de Cepeda zijn nog duidelijk waar te nemen op de kerkelijke en culturele route die langs verscheidene bouwwerken leidt: het Klooster van Nuestra Señora de Gracia, het Klooster van Sint Jozef en het Klooster van La Encarnación.

Meer wandelingen maken door Castilla y León? We hebben nog acht stadswandelingen voor je:

• Burgos
• León
• Palencia
• Salamanca
• Segovia
• Soria
• Valladolid
• Zamora

Tekst: Spaans Verkeersbureau. Fotografie: Shutterstock.

Twaalf eeuwen geschiedenis

De hoofdstad van de gelijknamige provincie Burgos (ongeveer 162.000 inwoners), die een fundamentele verbinding vormt op de Route van Santiago, kan trots zijn op een eeuwenoude geschiedenis. De oorsprong van de stad gaat terug tot halverwege de 9e eeuw en gedurende de Middeleeuwen was Burgos de hoofdstad van Castilië, totdat na de verovering van Granada Valladolid werd uitgeroepen tot nieuwe hoofdstad. Het is de moeite waard om een wandeling te maken langs de vele statige gebouwen en te genieten van het zuivere licht van Burgos.

Werelderfgoed

Je bereikt het oude centrum via de Boog van de Maagd Maria, een poort die gedurende de 14e eeuw in de stadswallen gemaakt werd en versierd is met standbeelden van plaatselijk befaamde personen. Hiertegenover staat de Kathedraal, door Teófilo Gautier gedefinieerd als ‘zo verfijnd als een vrouwelijk sieraad’, die op de Werelderfgoedlijst is geplaatst. Het is het belangrijkste monument van de stad en naar afmetingen de op drie na grootste kathedraal van Spanje. Het is een bouwwerk in gotische stijl en de eerste steen werd in het jaar 1221 geplaatst door Ferdinand III. Vooral noemenswaardig zijn de Sarmentaldeur, de schitterende kapel van El Condestable met het graf van deze Castiliaanse Opperrijksmaarschalk, de gouden trap, een werk van Diego Siloé, de prachtige koepel en het befaamde Kathedraalmuseum.

Kerken, huizen en musea

Achter de kathedraal bevindt zich de Sint Nicolaaskerk met een prachtig altaarstuk van gekleurde steen. En in de Kasteelwijk, aan de voet van de oude militaire vesting, bevindt zich de Sint Stefanuskerk uit 1280, waar het zeer interessante Altaarmuseum is gevestigd. Op weg naar de rivier kom je langs het Huis met het Koord, het meest opmerkelijke civiele bouwwerk van de stad. Hier ontving het Katholieke Koningspaar in 1497 Columbus na terugkomst van zijn tweede reis naar Amerika. Aan de overkant van de Sint Pietersbrug, op de andere oever van de rivier de Arlanzón, staat het Huis van Miranda en het Huis van Angulo. Beide gebouwen herbergen het Museum van Burgos met een belangrijke archeologische en kunstcollectie.

In de omgeving van Burgos bevinden zich twee religieuze bouwwerken die een bezoek meer dan waard zijn. In het westen staat het Koninklijke Klooster Huelgas Reales, gebouwd door Alfons VIII in 1187 op een buitengoed. Het voornamelijk als pantheon dienstdoende klooster heeft een gotische galerij, versierd met motieven in mudejarstijl. In de kapel van Sint Jakob bevindt zich een houten beeld van de Apostel met een beweegbare arm waarmee edelen tot ridder geslagen werden. In het Museum van kostbare stoffen bevindt zich, naast andere stukken uit die tijd, de historische vaandel die in Las Navas de Tolosa buitgemaakt werd op de Arabieren.

Het eerste Amerikaanse goud

In het oosten van de stad staat het kartuizerklooster van Miraflores , gebouwd tussen 1454 en 1488. De kerk herbergt het schitterende graf van koning Juan II, koningin Isabella van Portugal en prins Don Alfonso, broer van Isabella van Castilië, en een spectaculair veelkleurig altaarstuk van de hand van Gil de Siloé. Volgens de overlevering werd dit verguld met het eerste goud uit Amerika dat Spanje bereikt had.

Meer wandelingen maken door Castilla y León? We hebben nog acht stadswandelingen voor je:

• Ávila
• León
• Palencia
• Salamanca
• Segovia
• Soria
• Valladolid
• Zamora

Tekst: Spaans Verkeersbureau. Fotografie: Shutterstock.

Middeleeuwse hoofdstad

Het al meer dan tweeduizend jaar oude León (ongeveer 140.000 inwoners), waar de eeuwenoude geschiedenis is af te lezen aan de prachtige stenen bouwwerken, is voortgekomen uit een legerkamp opgezet door de Romeinse Legio VII tussen de rivieren Torío en Bernesga. In de Middeleeuwen was León hoofdstad van het Koninkrijk dat je op je wandeling nog op talrijke plaatsen in de stad zal kunnen merken.

Vereniging van oud en nieuw

Het Plaza Mayor bevindt zich in het hart van deze stad, waar op harmonieuze wijze nieuwe elementen met oude verenigd zijn. Hier werden vroeger allerlei volksevenementen gehouden. Aan het plein staat de Oude Consistorie, een paleis met een langgerekte gevel dat eeuwenlang heeft dienstgedaan als ‘observatiepost van het stadsleven’. In de omgeving, bij het Plein van Sint Maarten, staat een aantal voornaam uitziende huizen en kerken met geliefde heiligenbeelden.

Een wonder van licht en steen

Een korte wandeling brengt je naar een waar sieraad van de stad, de Kathedraal, bekend als de Pulchra Leonina; het is één van de mooiste bouwwerken in Spaanse gotische stijl. In het jaar 1255 werd begonnen met de constructie van de huidige kathedraal, op de plaats van een zeer oude Romaanse kerk die op zijn beurt op de voormalige Romeinse thermen gebouwd was. De bijzondere faam is mede te danken aan de bijna 1.800 m² gebrandschilderde ramen, door Miguel de Unamuno gedefinieerd als ‘een wonder van licht en steen’. Het Kathedraalmuseum is één van de meest complete in zijn soort met een collectie die stukken uit de prehistorie tot en met het neoclassicisme omvat.

11e eeuwse kunstschatten

Via de Calle Ancha bereik je het Huis van Botines, een modernistisch bouwwerk door de geniale Antonio Gaudí. Aan de overkant staat het Paleis van de familie Guzmán, zetel van Gedeputeerde Staten, dat een prachtige voorgevel heeft en een binnenplaats in platereske stijl (een Spaanse bouwstijl uit de late 15e eeuw). Iets verderop bevindt zich de Basiliek van San Isidoro, gebouwd tegen één van de muren van de middeleeuwse stadswallen. De gewelven van het koninklijke pantheon, waar 23 koningen van León hun laatste rustplaats vonden, zijn versierd met buitengewone muurschilderingen uit de 12e eeuw, reden waarom deze bekend staat als de Sixtijnse kapel van de Romaanse kunst. In het Museum van San Isidor is een uitgelezen verzameling handschriften te bewonderen. Aan de andere kant van de stad staat het Hostal de San Marcos, een voormalig klooster en toevluchtsoord voor pelgrims. Het werd gebouwd in de 16e en 17e eeuw in platereske stijl. Hoewel hier tegenwoordig een luxueuze Parador gevestigd is, was dit gebouw vroeger een strenge gevangenis waar Francisco de Quevedo gevangen heeft gezeten. In de kloostergang van de kerk is het Museum van León gevestigd, met kunstschatten zoals de Cristo de Carrizo, een klein ivoren kruis uit de 11e eeuw.

Aan de Avenida de los Reyes Leoneses bevindt zich het MUSAC, het Museum voor hedendaagse Kunst van Castilla Y León, gewijd aan avant-gardistische en experimentele kunstuitingen.

Meer wandelingen maken door Castilla y León? We hebben nog acht stadswandelingen voor je:

• Ávila
• Burgos
• Palencia
• Salamanca
• Segovia
• Soria
• Valladolid
• Zamora

Tekst: Spaans Verkeersbureau. Fotografie: Shutterstock.

Christus op de heuvel

De oude hoofdstad van Palencia (ongeveer 80.000 inwoners) bevindt zich aan het hoofd van de uitgestrekte vlaktes van het gewest Tierra de Campos. De rivier de Carrión loopt met een boog om de stad heen. Het monumentale beeld Cristo del Otero, dat Christus op de heuvel betekent, is een rank symbool van de moderne tijd in een stad met een belangrijk historisch verleden, een stad die eveneens een prominente plaats inneemt in het mozaïek dat het huidige Castilla y León vormt.

De maatschappelijke ontwikkeling die Palencia de laatste tijd heeft doorgemaakt is terug te vinden in de Calle Mayor die van noord naar zuid dwars door de stad loopt en die goed weergeeft wat zich hier in het dagelijks leven afspeelt. Halverwege deze hoofdstraat bevindt zich het Plaza Mayor met luchtige zuilengalerijen en statige huizen voorzien van wapenschilden waar een monument, gewijd aan de plaatselijke beeldhouwer Alonso Berruguete, staat. Eveneens staan hier het Gemeentehuis en de Kerk van Sint Franciscus, een oud franciscaans klooster uit de 13e eeuw.

Onbekende schoonheid

Iets verderop verschijnt de tot de verbeelding sprekende Kathedraal van Palencia, die als bijnaam ‘de onbekende schoonheid’ draagt, rustend op een 11e eeuws Romaans bouwwerk. De huidige gotische constructie werd gebouwd naar voorbeeld van de nabijgelegen Kathedraal van Burgos. De strenge buitenkant wordt slechts opgevrolijkt aan het hoofdeinde met waterspuwers en siertorentjes. Vooral de toegangsdeur van de bisschop is de moeite waard, versierd met beelden van de Maagd Maria en andere heiligen en profeten. Het platereske (een Spaanse bouwstijl uit de late 15e eeuw) altaarstuk uit de 16e eeuw dat van grote historische waarde is, bevat beelden van Jan van Vlaanderen en Kruisweg van Juan de Valmaseda. In het klooster bevindt zich het Kathedraalmuseum met werken van El Greco en Zurbarán.

Een gastvrije stad

Niet ver van de kathedraal bevindt zich het Bisschoppelijk Paleis het Bisschoppelijk Museum waar collecties uit de kerken van het bisdom te zien zijn. In dezelfde karakteristieke wijk van El Mercado staat ook de Kerk van Sint Michaël van Romaanse oorsprong in gotische stijl. Volgens de volksoverlevering trad hier El Cid in het huwelijk met Doña Jimena.

De toren met kantelen is een waar symbool van de stad, evenals de imposante Cristo del Otero, gebouwd op een heuvel ten noorden van Palencia. Dit twintig meter hoge monument, in 1930 gemaakt door Victoria Macho, lijkt de bezoeker vriendelijk met open armen te ontvangen, hetgeen een ware beginselverklaring is van de gastvrije hoofdstad van Palencia. 

Meer wandelingen maken door Castilla y León? We hebben nog acht stadswandelingen voor je:

• Ávila
• Burgos
• León
• Salamanca
• Segovia
• Soria
• Valladolid
• Zamora
  

Tekst: Spaans Verkeersbureau. Fotografie: Shutterstock.

De gouden stad

Blijk gevend van een diepgaand inzicht heeft iemand Salamanca (ongeveer 157.900 inwoners) ooit ‘de gouden stad’ genoemd. Inderdaad is de prachtige stad aan de Tormes van doorslaggevend belang geweest voor de ontwikkeling van de Spaanse volksaard. UNESCO verklaarde de stad tot Werelderfgoed vanwege de talrijke kunstschatten en ook werd Salamanca met recht uitgeroepen tot ‘Europese Culturele Stad van het Jaar 2002’.

Een wandeling door Salamanca dient bij voorkeur te beginnen op het Plaza Mayor, het belangrijkste plein van Spanje vanwege de afmetingen en de bijzondere vormgeving. Het werd tussen 1729 en 1755 gebouwd door de gebroeders Churriguera. Aan de oostzijde staat het Koninklijk Palviljoen, versierd met een borstbeeld van Filips V. De goudkleurige steensoort van gebouwen zoals het Gemeentehuis verkrijgt bij zonsondergang een onvergetelijke fraaie gloed.

Meesterwerk

Via de Rúa mayor bereik je het Huis met de Schelpen, het monument dat de karakteristieke burgerlijke bouwkunst van Salamanca heel goed weergeeft. De originele naam is te danken aan het symbool van de pelgrims, de schelp waarmee de muur is versierd. Aan de overkant bevindt zich La Clerecía. Dit bouwwerk wordt beschouwd als een meesterwerk in barokstijl waarvan de werkzaamheden meer dan honderd jaar in beslag hebben genomen.

Wereldfaam

De Calle Libreros voert naar de Universiteit die Salamanca wereldfaam heeft bezorgd. De universiteit werd gesticht door Alfons X de Wijze in 1254. De voorgevel is een prachtig voorbeeld van de plaatselijke platereske stijl (een Spaanse bouwstijl uit de late 15e eeuw), met een bekend medaillon waarop het katholieke Koningspaar is afgebeeld. Op de binnenplaats bevindt zich een standbeeld van Fray Luis de León, één van de vele vooraanstaande figuren die aan deze instelling verbonden zijn geweest. In de Escuelas Menores bevindt zich de beroemde ‘Hemel van Salamanca’ die de koepel van de Universiteitsbibliotheek placht te versieren. Iets verderop herbergt het Casa Álvarez Abarca het Museum van Salamanca, met een belangrijke schilderijenverzameling.

Oud en Nieuw

Salamanca kan er onder meer trots op zijn twee kathedralen te bezitten. De Nieuwe Kathedraal werd gebouwd door Juan Gil de Hontañón vanwege de onvolkomenheden van het oude bouwwerk; in 1733 werd de constructie voltooid. De belangrijkste stijl is laatgotisch, hoewel er ook talrijke elementen in renaissancestijl te zien zijn, vooral in de wanddecoraties. De toren werd in 1705 door de gebroeders Churriguera gebouwd, hoewel deze later gerestaureerd moest worden als gevolg van de schade aangericht door de aardbeving van Lissabon in 1755.

Aangezien beide kathedralen met elkaar in verbinding staan, wordt de wandeling vervolgd met een bezoek aan de Oude Kathedraal. Het meest karakteristieke element van buiten af bezien is de Torre del Gallo, een prachtig koepelgewelf met byzantijnse invloeden. In het Kathedraalmuseum zijn uitstekende werken van Francisco Gallego en Jan van Vlaanderen tentoongesteld.

Achter de kathedralen bevindt zich het Museum voor Art Nouveau en Art Deco, gevestigd in een mooi modernistisch gebouw uit 1905, het Casa Lis. De collectie bestaat uit meubels, porseleinen voorwerpen en een boeiende verzameling speelgoed.

Twee Kloosters

Rondom het Plaza del Concilio de Trento staan twee kloosters die een bezoek waard zijn. De kerk van Sint Stefanus heeft een bijzondere voorgevel, beschermd door een triomfboog, die op een reusachtig altaarstuk lijkt. Anderzijds vertoont het Klooster van Las Dueñas een prachtige combinatie van elementen in gotische, mudejar- en platereske stijl.

Meer wandelingen maken door Castilla y León? We hebben nog acht stadswandelingen voor je:

• Ávila
• Burgos
• León
• Palencia
• Segovia
• Soria
• Valladolid
• Zamora
  

Tekst: Spaans Verkeersbureau. Fotografie: Shutterstock.

Herinnering uit het Romeinse Keizerrijk

In een dichterlijke ontboezeming wordt Segovia (ongeveer 55.000 inwoners) vergeleken met een stenen schip, afgemeerd in de zee van korenvelden van Castilië. In 1985 werd deze stad tot Werelderfgoed verklaard.

Toegangspoort en symbool van de stad is het Aquaduct, één van de best behouden gebleven monumenten uit de tijd van het Romeinse Keizerrijk. Het werd aan het einde van de 1e eeuw na Christus gebouwd, met als doel water naar het hoger gelegen gedeelte van de stad te brengen. Deze 728 meter lange ‘stenen streng’ met 166 bogen is gebouwd met een uit Guadarrama afkomstige steensoort, zonder gebruik van mortel of andere verbindingen. Een wandeling langs het Aquaduct leidt tot de ontdekking dat het bouwwerk over drie onmiskenbare kwaliteiten beschikt: eenvoud, elegantie en grandeur.

Mooie pleinen

Het beste uitgangspunt voor een bezoek is het Plaza del Azoguejo met iets verderop het Huis met de Punten, een herenhuis waarvan de gevel is versierd met motieven in een puntige diamantvorm waarnaar de naam verwijst. Het Plaza de Medina del Campo, een prachtige harmonieus plein, herbergt twee noemenswaardige monumenten: de Toren van de familie Lozoya, een opmerkelijk fraai bouwwerk, en de Kerk van Sint Maarten met op de bogen en kapitelen mozarabische elementen. Iets verderop bevindt zich het Plaza Mayor, het levendige centrum van het ommuurde stadsgedeelte.

Dame onder de kathedralen

Links verrijst trots de Kathedraal. Deze werd gebouwd in de 16e eeuw nadat de voormalige kathedraal door een brand verwoest was. Dit laatste in Spanje gebouwde gotische bouwwerk staat in de volksmond bekend als ‘de dame onder de kathedralen’. De deur van San Frutos verschaft toegang tot een geheel van drie schepen, een kruisbeuk en een abscis met kooromgang. Naast de verscheidene kapellen verdient ook het altaarstuk van De Piëta, een uit 1571 daterend werk van Juan de Juni, een bijzondere vermelding. In het Kathedraalmuseum kunnen rijk bewerkte voorwerpen van edelsmeedkunst en een verzameling Brusselse tapijten bewonderd worden.

Alcázar

Bovenop de rotsen in het uiterste westelijke deel van de stad staat het silhouet van de Alcázar scherp afgetekend. Ofschoon de oorsprong van dit bouwwerk teruggaat tot aan de periode waarin Segovia herbevolkt werd, is deze burcht weer opgebouwd in 1862 na een verwoestende brand. In één van de zalen is het Wapenmuseum gevestigd, met talrijke herinneringen uit het militaire verleden van de vesting.

Meer wandelingen maken door Castilla y León? We hebben nog acht stadswandelingen voor je:

• Ávila
• Burgos
• León
• Palencia
• Salamanca
• Soria
• Valladolid
• Zamora

Tekst: Spaans Verkeersbureau. Fotografie: Shutterstock.

Een mengeling van cultuur en natuur

Ondanks een kleinschalige en ontspannen uitstraling biedt Soria (ongeveer 37.600 inwoners) een aantrekkelijk scala aan verrassingen. Deze aan de oevers van de Duero gelegen stad is bekoorlijk vanwege een aangename mengeling van cultuur en natuur.

Kathedralen, kerken en paleizen

Een wandeling door de rustige hoofdstad begint bij de Concatedral van Sint Pieter, dicht bij de alom aanwezige Duero gelegen. Deze kathedraal werd tegen het einde van de 12e eeuw gebouwd en van het oorspronkelijke bouwwerk is een deel van de schitterende kloostergang bewaard gebleven. Binnen zijn iconografische kapitelen en waardevolle altaarstukken te zien, in het bijzonder het Vlaamse drieluik De Kruising.

In het oudste deel van het centrum bevindt zich de Kerk van Santo Domingo, die volgens kenners de meest harmonieuze kerkgevel van de 12e eeuw bezit. Aan de gelijknamige straat staat het voorname Paleis van de graven van Gómara, het mooiste voorbeeld van de civiele bouwkunst van Soria.

Via een wirwar aan middeleeuws aandoende straatjes bereik je de Calle Caballeros. Hier staat tegenover de beelden die de gevel van het Provinciehuis versieren de Kerk van San Juan de Rabanera, die de beste Romaanse grondbeginselen in zich verenigt: aan de buitenzijde grandeur en binnen soberheid.

De monniken van San Juan Acre

Verder in westelijke richting bereik je de Alameda de Cervantes, een wandelpark waar zich de Kapel van La Soledad bevindt. Eén van de zijkapellen herbergt de Cristo del Humilladero, een schitterend beeld toegeschreven aan Juan de Juni. In de omgeving staat het Museum van Numantia waar verscheidene archeologische vondsten afkomstig uit Tiermes en Numantia tentoongesteld worden.

Het laatste deel van de wandeling voert door het aan de overkant van de rivier liggende gedeelte van Soria, waartoe je de Duero via een middeleeuwse brug oversteekt. Daar bevinden zich de overblijfselen van het Klooster van San Juan de Duero, gesticht door de monniken van San Juan Acre. De verstrengelde bogen van de kloostergang, die een meesterhand doen vermoeden, bieden één van de beste voorbeelden van de invloed van islamitische kunstvormen op de Romaanse stijl. Verder langs de oever van de rivier bereik je de Kapel van San Saturio, beschermheilige van de stad. Deze kleine barokke kerk, uitgehouwen in de rotsen, is een waar wonder van romantiek en originaliteit.

Meer wandelingen maken door Castilla y León? We hebben nog acht stadswandelingen voor je:

• Ávila
• Burgos
• León
• Palencia
• Salamanca
• Segovia
• Valladolid
• Zamora
  

Tekst: Spaans Verkeersbureau. Fotografie: Shutterstock.

Monumentaal erfgoed

De moderne stad Valladolid (ongeveer 350.000 inwoners) herbergt enkele van de beste Spaans-Vlaamse kunstwerken. Het in documenten uit de periode van de Herovering genoemde Belad Valed beschikt over een belangrijk monumentaal erfgoed, verspreid over de stad die aan het hoofd van de Gemeenschap staat.

Mytische figuren

Het beginpunt van de stadswandeling is het buitengewone Nationale Beeldenmuseum, tegenwoordig gevestigd in het Paleis van Villena gedurende de verbouwing van het College van Sint Gregorius, waar het museum voorheen was gevestigd, een uniek voorbeeld van de gotische stijl uit de tijd van het Katholieke Koningspaar. In de vertrekken zijn fraaie houten veelkleurige beelden tentoongesteld, werken van in deze streek zo mythische figuren als Alonso Berruguete en Gregorio Fernández.

Kloosters en musea

Iets verderop staat het Klooster van Sint Paulus met een prachtige voorgevel en daarnaast het Paleis van de familie Pimentel, huidige zetel van Gedeputeerde Staten. Vlakbij bevindt zich ook het Woonhuis-museum van Zorrilla, een herinnering aan deze romantische schrijver uit Valladolid.

Op weg naar het drukke stadscentrum kom je langs het Paleis van Fabio Nelli, een bouwwerk met classicistische kenmerken, dat het Museum van Valladolid herbergt met een collectie van werktuigen, munten, schilderijen en keramiek. Aan de gelijknamige straat staat het Klooster van San Benito el Real, gebouwd op de plaats waar voorheen de vesting van koning Jan I stond. De kerk heeft een sober voorportaal, voltooid door Gil de Hotañón in 1569.

Een Romaanse herinnering

Na een bezoek aan het rechthoekige Plaza Mayor vervolgt de stadswandeling in de richting van de Kathedraal. De constructie hiervan werd in 1580 door Juan de Herrera begonnen op de overblijfselen van een Collegiale kerk, waarvan nog een Romaanse toren behouden is gebleven, hoewel het voorgenomen werk nooit helemaal uitgevoerd werd. In het interieur kan men een schitterend maniëristisch altaarstuk van Juan de Juni bewonderen. Het Bisschoppelijk Museum stelt verscheidene religieuze voorwerpen ten toon, waaronder de noemenswaardige in processies meegedragen monstrans uit 1590, toegeschreven aan Juan de Arfe.

Barok en Renaissance

Tegenover de kathedraal bevindt zich de barokke voorgevel van de Universiteit, door de gebroeders Tomé versierd met diverse academische symbolen en allegorieën. In de omgeving staat het buitengewone College van Santa Cruz, één van de eerste bouwwerken uit de Spaanse Renaissance. In de barokke boekenkasten van de bibliotheek worden ongeveer 13.000 tussen de 16e en 19e eeuw gedrukte boeken bewaard. Weer terug in de omgeving van de kathedraal is bij de Kerk van Sant Maria la Antigua een verrassende Romaanse toren te zien die boven alles uitsteekt. Iets verder staat de Kerk van Las Angustias waar zich de Maagd met de Messen bevindt, een beeld van meester Juan de Juni. Hier eindigt de route langs de belangrijkste monumenten van Valladolid, hoewel de stad ook nog andere interessante bezienswaardigheden biedt zoals het Artsbisschoppelijk Paleis, het Oosters Museum, het Huis van Cervantes, het Museum voor Wetenschappen, het Museum voor Spaanse Hedendaagse Kunst…

Meer wandelingen maken door Castilla y León? We hebben nog acht stadswandelingen voor je:

• Ávila
• Burgos
• León
• Palencia
• Salamanca
• Segovia
• Soria
• Zamora
  

Tekst: Spaans Verkeersbureau. Fotografie: Shutterstock.

Romaans museum

De periode van grote luister ligt in een ver verleden voor Zamora (ongeveer 64.800 inwoners), maar uit die gouden tijd zijn nog zoveel kerken en andere resten overgebleven dat de huidige staf als een waar museum van de Romaanse bouwkunst beschouwd kan worden. Dit centrum voor landbouw en handel is een periode van mystieke berusting te boven gekomen en ontwikkelt zich nu, net als de rest van de gemeenschap, in het ritme van de huidige tijd. De legendarische weerstand van de stad ten opzichte van tegenslagen heeft niet voor niets aanleiding gegeven tot het gezegd dat ‘Zamora niet in een uur veroverd werd’.

Poort van de verraders

Om in contact te kunnen komen met de geest van het verleden begin je een wandeling bij het Verraderspoortje, een toegang in de stadswallen die de geschiedenis van deze stad in de frontlinie hebben getekend. Naast de uitwaaierende stenen muur bevindt zich het Park van het kasteel met aan de zijkant de overblijfselen van het oorspronkelijk Arabische kasteel waarvan de belangrijkste toren, de toegangspoort en de gracht behouden zijn gebleven.

Originele architectuur

Vrijwel aan de overkant staat de Kathedraal, in de Romaanse stijl, daterend uit de 13e eeuw. De indrukwekkende originaliteit komt voort uit het karakteristieke koepelgewelf, het meest architectonische element.

In het interieur is vooral de Romaanse essentie bijzonder, hoewel er ook elementen in laatgotische stijl uit een latere periode zijn aangebracht. Op het priesterkoor zijn vooral het traliewerk en het buitengewone koorgestoelte van Jan van Brussel bijzonder. De kloostergang herbergt het Kathedraalmuseum, waar een belangrijke collectie Vlaamse tapijten uit de 15e en 16e eeuw tentoongesteld wordt.

Stenen Brug

Op weg naar het stadscentrum kom je langs een aantal kerken. De Kerk van San Ildefonso is een oorspronkelijk uit de 12e eeuw daterende kerk, overdekt met gotische kruisgewelven, die van La Magdalena uit de 12e eeuw heeft een rijkelijk versierde voorgevel en een fraaie Romaanse graftombe. In het Palacio del Cordón is het Museum van Zamora gevestigd, met een interessante archeologische collectie met onder meer de bijzondere Schat van Arrebalde. De Stenen Brug verbindt de oevers van de eeuwig verder stromende Duero, met zestien mooie karakteristieke bogen, een ware icoon van de stad.

Paasweek

De van internationaal toeristisch belang verklaarde paasweek van Zamora wordt gekenmerkt door de talrijke sobere processies van diepgelovigen waarin prachtige beeldengroepen meegedragen worden. Deze kun je het hele jaar door ook bewonderen in het Paasweekmuseum. De daarnaast gelegen Kerk van Santa María la Nueva was in 1158 getuige van het bloedige ‘oproer van de forel’. In deze stad is de voor het Zamora van de oneindige horizonten zo kenmerkende samensmelting van traditie en moderne tijden duidelijk voelbaar.

Meer wandelingen maken door Castilla y León? We hebben nog acht stadswandelingen voor je:

• Ávila
• Burgos
• León
• Palencia
• Salamanca
• Segovia
• Soria
• Valladolid
  

Tekst: Spaans Verkeersbureau. Fotografie: Shutterstock.

Palmbomen op de boulevard

Alicante ligt aan zee en is toegankelijk vanaf de weg. Het beste uitzicht op de stad heb je vanaf de kust. De prachtige zeepromenade Explanada de España, waaraan de haven gelegen is, vormt een levendig middelpunt van de stad. Je ziet er altijd wel mensen wandelen tussen de enorme palmbomen op de boulevard, met het rode, crème en zwarte plaveisel dat de golven van de zee nabootst. Een muziektent zorgt ervoor dat de wandelaar ’s avonds en vooral ook op zondagochtend van de concerten in de Gemeentelijke Muziekkapel kan genieten.

Nadat in 1851 de spoorlijn naar Madrid geopend werd, bereikte de handelshaven grote faam en ging deze fungeren als een natuurlijke uitvoerhaven van in het midden van het schiereiland geproduceerde goederen.

Het hele jaar vakantie

Aan één van de uiteinden van de promenade, waar de weg van Valencia uitkomt, bevindt zich El Postiguet, het strand dat de stad het hele jaar lang een vakantiesfeer geeft. De op het zuiden gerichte kuststrook van de stad zorgt ervoor dat het er vrijwel altijd zonnig is. Het historische deel van de stad ontstond rondom de Benancantilberg. De meest sprekende getuigenis is het Kasteel van Santa Bárbara, van waaruit een vergezicht op de stad, de zee en de streek L’Alacantì is te genieten.

Tegenover het strand van Postiguet bevindt zich de lift waarmee je gemakkelijk bovenop de 166 meter hoge berg komt. Ook kun je de top bereiken met de auto, via de weg aan de noordkant. De oorspronkelijk Arabische vesting werd in de tijd van koning Filips II omgebouwd en naderhand volgden er nog verscheidene verbouwingen en uitbreidingen. Vooral de zone van La Torreta is een bezoek waard. Het hoogste punt is het Plaza del Macho.

Aan de voet van het kasteel heeft Alicante voorname monumenten uit de oude ommuurde stad behouden, die zich uitstrekte tot aan de huidige Rambla Méndez Núñez.

Het absolute nulpunt

Na een wandeling door de wijk, gevormd door smalle straatjes waar jongeren ’s avonds uitgaan, kom je bij het plein van het Gemeentehuis. Dit is een oorspronkelijk barok gebouw met op de eerste trede van de trap de inscriptie ‘punto cero’, het nulpunt. Vanaf dit teken wordt de hoogte van allerlei punten in Spanje gemeten. De inscriptie bevindt zich op 3.407 meter hoogte boven de zeespiegel. Op enkele meters afstand staat het Gravinapaleis, waar het provinciaal archief gevestigd is.

Achter het gemeentehuis staat de Concatedral van San Nicolás de Bari, voltooid in 1662. Een monumentaal voorbeeld van de Herrera- en barokke stijl, omringd door een netwerk van smalle straatjes waar de geschiedenis van de stad zorgvuldig behouden is gebleven, op luttele meters afstand van het kosmopolitische leven dat zich afspeelt rond de haven en het strand. Onder de belangrijkste architectonische elementen bevinden zich het barokke altaar, de kloostergang uit de 15e eeuw, de Communiekapel, de traliewerken en de houten deuren.

Plaza de Santa María

Als je één van de nauwe straten naar het noorden van het historische stadsdeel volgt, kom je na het Gemeentehuis bij het Plaza de Santa María, waar twee gebouwen staan die een bezoekje waard zijn. Op de eerste plaats de kerk van Santa María, die in gotische stijl werd gebouwd op de funderingen van een Arabische moskee. De kerk is toegankelijk via de barokke gevel met een afbeelding van Sint Andreas en de apostel Jacobus. Binnen staat voor het hoofdaltaar een beeld van de Maagd Maria met het Kindje Jezus in haar armen.

Op dit plein, dat vlak aan zee ligt, bevindt zich ook het Woonhuismuseum van La Asegurada, de tweede bezienswaardigheid. Het 17e-eeuwse gebouw herbergt een belangrijke verzameling moderne kunst, met onder andere werken van Picasso, Gris en Miró. Dit museum was een geschenk aan de stad van de kunstenaar Eusebio Sempere, schepper van de zogenaamde ‘bewegende kunst’. In eerdere tijden had dit gebouw verschillende functies: gemeentelijke graanopslagplaats, gemeentehuis, gevangenis enzovoort.

Kasteel als pretpark

Achter de Rambla de Méndez Núñez, waar vroeger een rivier liep, vond de stadsuitbreiding buiten de muren plaats en ontstonden de huidige moderne wijken. Aan één van de grote boulevards door dit stadsdeel staat het Provinciehuis, in neoklassieke stijl met barokke invloeden. Hier is sinds 1932 het Archeologisch Museum gevestigd, waar vondsten uit de archeologische vindplaats Tossal de Manises tentoongesteld worden. Deze vondsten, ontdekt op het strand van La Albufereta, doen het leven in de Iberische, Griekse en Romeinse stad Lucentum herleven.

Achter het Provinciehuis ligt de heuvel van het Kasteel van San Fernando, gebouwd ter verdediging van de stad tegen de invasie van de troepen van Napoleon. Het is een halfvoltooide vesting die tegenwoordig in gebruik is als themapark.

Bedevaart

Het Klooster van het Heilige Gelaat bevindt zich 5 km ten noorden van de stad. De inwoners van Alicante trekken hier elk jaar na Pasen in bedevaart naar toe. In de zijkapel wordt de sluier aanbeden waarmee Veronica het gelaat van Christus afgedroogd zou hebben tijdens de kruisweg, in de omgeving van de hoofdstad liggen prachtige uitgestrekte stranden, zoals San Juan, Cabo de Huertas, La Albufereta, Agua Amarga en El Saler.

Tekst: Spaans Verkeersbureau. Fotografie: Shutterstock.

Nieuw leven in oude suonen in Zeneggen

Een wijd verspreid berggehucht op een zonneterras met een prachtig uitzicht boven Visp. Een eeuwenoud, door open waterleidingen gedragen cultuurlandschap. Een buitengewone rijkdom aan zeldzaam geworden alpenplanten. Dat is typisch Zeneggen in de Augstbordstreek.

Niet alleen het dorp is goed bewaard gebleven, maar ook de in totaal 12 km lange suonen (zoals de irrigatiekanalen in deze streek ook wel worden genoemd) zijn nog in tact. Zij brengen nog dagelijks het noodzakelijke water van hooggelegen beken en bronnen naar het droge zonneterras.

Met ondersteuning van het Fonds Landschaft Schweiz wordt in Zeneggen het oude cultuurlandschap met de typische hekken en boomeilanden langs de suonen, met vochtige kuilen en droge eilanden, verzorgd en in stand gehouden. Iedere wandelaar die hier heeft gelopen zal beamen dat je in elk geval niet de panoramawandeling door het schaduwrijke bos op de Moosalp mag missen.

Suonen-wandeling in het Baltschiedertal

Vier smalle dalen lopen van de 3.934 m hoge Bietschhorn in de noordelijke Walliser bergketen naar beneden naar het Rhonedal: het Jolital, Gredetschtal, Bietschtal en het afgelegen Baltschiedertal. Woeste rivieren razen door diepe kloven, ver verwijderd van de dorpjes op zonovergoten terrassen.

Het is aan de volharding en de vaardigheid van de Walliser boeren te danken dat dit fantastische natuurlandschap verder verrijkt is met grandioze prestaties: vanaf de gletsjers wordt sinds de 14e eeuw het water in open waterleidingen, de suonen, naar de velden geleid. Vanaf Ausserberg en Eggerberg aan de noordzijde van de Lötschberg volgen wandelpaden de Suonen tot in het Baltschiedertal, deels door weiden, deels door in de rotsen uitgehakte paden, deels over zeer gevaarlijk uitziende vlonders langs loodrecht oprijzende rotswanden.

Het geheim van de irrigatiekanalen op het spoor

Het wandelpad de Massaweg geeft spectaculaire inzicht in de geschiedenis van de waterleidingsystemen (Bisse), die in Wallis een rijke traditie hebben. Het pad volgt het tracé van de ‘Riedere’ en verbindt de dorpen Blatten en Ried-Mörel. Hoog boven de Massakloof moest het wandelpad daarbij gedeeltelijk met explosieven in de rots worden aangelegd.

Van Blatten loopt de Massaweg eerst het dal in tot aan de traverse van de gelijknamige beek. Aan de andere kant van het dal slingert het wandelpad zich nu langs de ‘Riedere’ - waterleiding naar Ried-Mörel - tot in het genoemde dorp. De beklimming naar Riederalp gaat het makkelijkst per kabelbaan. Vanaf het bergstation loopt er tot slot een vlak en breed pad terug naar Bettmeralp.

Meer weten over deze en andere wandelingen langs de irrigatiekanalen? Kijk op www.myswitzerland.com.

Meer weten over Zwitserland waterland? Lees dan de andere artikelen in deze serie:

• Een zomer vol klaterende watervallen
• Uitrusten aan kristalheldere meren
• De mooiste wandeltochten langs het water

Bron: Zwitserland Toerisme. Fotografie: Shutterstock.

De kloof van de Nozon

Romainmôtier, een kloosterlijke nederzetting uit de 6e eeuw, is je startpunt voor een tocht richting de kloof van Nozon en de watervallen Cascade du Dard en Tine de Conflens. Nooit van gehoord? Helaas hebben veel toeristen dat niet, en dat terwijl deze kloof – gelegen in kanton Vaud – de Colorado-kloof op zijn minst evenaart.

Engstligen-watervallen

Het kanton Bern, waar je deze op één na hoogste watervallen van Zwitserland vindt, heeft deze al in 1948 tot beschermd natuurmonument verklaard. En als je er een bezoek aan brengt, zul je begrijpen waarom: deze wonderschone watervallen mogen nooit verloren gaan.

De watervallen zijn per bus bereikbaar vanaf Adelboden. Ook kun je hier binnen 1,5 uur lopend de watervallen bereiken per bergwandelpad. Boven de watervallen bevindt zich ook nog een zwevende gondelbaan, die zorgt voor een adembenemend uitzicht.

Giessbachfälle Brienz

Een uniek schouwspel, dat zijn deze watervallen. Kijk toe hoe de watermassa zich over 14 rotstreden 400 meter omlaag in de Brienerzee stort. Mensen die er geweest zijn beamen het volmondig: de Giesbachfälle zijn een van de mooiste watervallen ter wereld. De watervallen zijn per auto en boot binnen een kwartier bereikbaar vanuit Brienz (kanton Bern).

Staubbachfall Lauterbrunnen

Al in de Middeleeuwen was de 300 meter hoge Staubachwaterval een inspiratie voor schilders, dichters en reisjournalisten. Goethe droeg zelfs zijn gedicht Gesang der Geister über den Wassern aan deze waterval op. Aan dit gedacht dankt hij ook nog eens zijn beroemdheid.

"Uit de hemel komt het, naar de hemel stijgt het en weer moet het neer naar de aarde, eeuwig wisselend. Dan stroomt de reine straal van de hoge, steile rotswand, dan bruist hij lieflijk in wolkengolven naar de gladde rots en licht ontvangen golft hij versluierend, zacht ruisend neer in de diepte."

Deze waterval, omgeven door groene hellingen en vol bruisend water, mag je dus zeker niet missen. De waterval ligt op enkele minuten lopen vanaf de rand van het dorp Lauterbrunnen (kanton Bern).

Trümmelbachwaterval

Op zoek naar de wildste gletsjerravijn van Europa en onderaardse watervallen? De tien watervallen van Trümmelbach liggen verborgen achter grote rotswanden. Via een lift, diverse gangen en een tunnel kan je er echter wel een bezoek aan brengen. Wat je te zien krijg? Een onderaardse bergbeek, waar het smeltwater van de gletsjers van Eiger, Mönch en Jungfrau donderend en schuimend in de diepte storten. Iedere seconde raast er maar liefst 20.000 liter water naar beneden!

Weetje! De naam Trümmelbach komt uit de jaren dat de watervallen nog niet ontsloten waren. Toen hoorde men slechts een onheilspellend getrommel binnenin de berg.

Rheinfall Neuhausen

Dichtbij Schaffhausen biedt de Rijn een geweldig schouwspel: de grootste waterval van Europa. Over een breedte van 150 m en een hoogte van 23 m storten bij een gemiddelde watertoevoer 700 m3 water per seconde over de rotsen.

Tip! Maak een boottocht naar de middelste rots, die beklommen kan worden. Vanaf hier kun je het geweld van de watermassa's van heel dichtbij te ervaren.

Reichenbachfall Meiringen

Dit is de plek waar de wereldberoemde detective Sherlock Holmes tijdens het gevecht met diens aartsvijand professor Moriarty in de Reichenbachwatervallen liet vallen en sterven. Duidelijk mag zijn dat schrijver Conan Doyle onder de indruk was van de waterval. En hij niet alleen, met hem duizenden toeristen per jaar.

Per kabelbaan kun je naar een platform (daar waar het duel van Sherlock plaats vond), vanaf hier kun je niet alleen de 100 m hoge waterval bewonderen, maar ook diverse wandeltochten afleggen.

Meer informatie over deze en andere watervallen? Kijk op www.myswitzerland.com.

Meer weten over Zwitserland waterland? Lees dan de andere artikelen in deze serie:

• Wandelen langs de suonen
• Uitrusten aan kristalheldere meren
• De mooiste wandeltochten langs het water

Bron: Zwitserland Toerisme. Fotografie: Zwitserland Toerisme.

Kaltbrunnental, romantische wandelroute

Is het in Basel nog een drukte van belang, even daarbuiten voert een romantische wandelroute je van Grellingen an der Birs naar het dorpje Meltingen. Onderweg kom je door de groene en dichte beboste kloof van Ibach. Deze kloof staat garant voor zandsteenrotsen, grotten, grindbanken, vlonders en picknickplaatsen. Onderweg kom je o.a. langs de wapengalerij in het Chessiloch (ontstaan in de 1e Wereldoorlog), ruïne Gilgenberg bij Meltingen en het stadje Laufen. Leuk met kinderen op hete zomerdagen!

Vertrekpunt: Grellingen
Aankomstpunt: Meltingen
Duur: 2,5 uur
Moeilijkheidsgraad: makkelijk
Hoogste punt: 586 meter

Genieten langs de Schwarzwassergraben

De Sense en Schwarzwasser hebben hier diepe geulen en kloven gegraven in het zachte zandsteen. Via een kronkelpad kun je de kloof in, waar je via het dal langs de wilde beek kunt lopen. Eenzaamheid en wilde natuur is wat hier overheerst, je hoort enkel het ruisen van het water.

Vertrek- en aankomstpunt: halte Schwarzwasserbrücke, Mittelhäusern
Duur: 2,5 uur
Moeilijkheidsgraad: makkelijk
Hoogste punt: 820 m

Spectaculaire 4-meren-wandeltocht

Deze wandeltocht, in de Jochpassregio, behoort met zekerheid tot de mooiste wandeltochten in Centraal-Zwitserland. De schitterende bergwereld rondom de machtige Titlis, de unieke flora, de rimpelloze Trübsee, de diepblauwe Engstlensee, de turkooisblauwe Tannensee, de schilderachtige Melchsee en de adembenemend mooie uitzichten op de verre Berner Alpen zijn slechts een paar van de hoogtepunten van deze wandeling.

Vertrekpunt: kabelbaanstation Melchsee-Frutt
Aankomstpunt: kabelbaanstation Trübsee naar Engelberg
Duur: 5 uur
Moeilijkheidsgraad: middelzwaar

Over bruggen, loopplanken en door tunnels langs de Orbe

Bizarre Jurakalk-rotsformaties vol spleten drukken hun stempel op de kloof waar de Orbe doorheen stroomt. Op de weg naar het mooie stadje met dezelfde naam wordt de rivier acht keer overgestoken. Hierbij valt er flink wat te zien, van watervallen als de Saut du Day tot en het kasteel Château des Clées. En van de grotten van Montcherand tot het Jurapark.

Het Jurapark bevindt zich halverwege Vallorbe en de Vallé de Joux. Groepjes dennen voegen zich harmonisch in de weiden waarop een kudde Amerikaanse bizons graast, waar sinds kort een roedel Middeneuropese wolven netzo veel plezier heeft met zijn grote verblijf als een berenfamilie.

Vertrekpunt: Station Vallorbe
Aankomstpunt: Station Orbe
Moeilijkheidsgraad: middelzwaar
Hoogste punt: 750 m

Wandelbelevenis aan de Brienzersee

Geen ander meer in Zwitserland dan de Brienzersee heeft zo'n kleur blauw. Nu eens turkoois, dan zilverblauwgrijs; uniek. Rondom het meer rijzen steile bergflanken omhoog. De wandeling begint in Brienz en voert voortdurend op en neer lopend langs het meer naar Interlaken. Telkens weer kan je genieten van schitterende uitzichten. Onderweg kom je langs de dorpen Oberried, Niederried en Ringgenberg - het ene dorp ligt nog idyllischer als het andere.

Onderweg kom je langs de Brienz Rothorn Bahn, de oudste stoomtandradbaan van Zwitserland. Sinds 1892 legt de tandradbaan stampend, sissend en blazend het traject naar Rothorn Kulm af: een hoogteverschil van 1.678 meter! De rit wordt bekroond met een prachtig uitzicht.

Vertrekpunt: Station Brienz
Aankomstpunt: Station Interlaken Ost
Duur: 4,5 uur
Moeilijkheidsgraad: makkelijk
Hoogste punt: 567 m

De eenzaamheid van Val de Bagnes

Gletsjers, witte bergreuzen, zwarte koeien en kleine bergdorpjes karakteriseren het bovenste Val de Bagnes, een van de grootste natuurreservaten van Zwitserland. Helaas, of fijn voor de rustzoeker, is dit gebied nog onontdekt door toeristen.

Uitgangspunt van de wandeling is Champsec, het laatste plaatsje in het dal, dat nu steeds smaller wordt. Kloven en vlakke stukken met daarop kleine nederzettingen wisselen elkaar af. Onderweg heb je uitzicht op o.a. Le Grand Combin, Le Pleurier en de Giétro-gletsjer. De stuwdam van Mauvoisin, de grootste boogstuwdam van Europa, vormt het indrukwekkende einde van de tocht.

Vertrekpunt: Champsec
Aaankomstpunt: Hotel Mauvoisin
Duur: 6 uur
Moeilijkheidsgraad: middelzwaar
Hoogste punt: 1.976 m

Meer weten over deze en andere wandeltochten door Zwitserland? Ga naar www.myswitzerland.com.

Meer weten over Zwitserland waterland? Lees dan de andere artikelen in deze serie:

• Wandelen langs de suonen
• Een zomer vol klaterende watervallen
• Uitrusten aan kristalheldere meren

Bron: Zwitserland Toerisme. Fotografie: Zwitserland Toerisme.

Deze taxiservice brengt je bagage dezelfde dag voor € 5,- per tas naar je volgende locatie. Jij hoeft je alleen nog maar bezig te houden met het prachtige Ierse landschap!

Bagcab: wie, wat, waar?

De BagCab rijdt zeven dagen per week tussen verschillende dorpen en stadjes in het westen. Plaatsen als Galway, Westport en Clifden hebben een BagCab depot waar je je bagage achterlaat en ’s avonds weer ophaalt. Ondertussen kun je gaan hiken en je laten overdonderen door het prachtige Ierse landschap op de Western Way Walking Trails. Of stippel een fietstocht uit en geniet van de ruige natuur.

Wil je meer weten over BagCab?

Kijk op www.bagcab.com voor alle informatie over de taxi. Je vindt er ook allerlei praktische tips over bijvoorbeeld het huren van fietsen.

Actieve vakanties waren nog nooit zo ontspannen!

Bron: Verkeersbureau Ierland. Fotografie: Shutterstock.

Je zus is..

… een echte sportieveling. Terwijl het jou net lukt halters van 1 kilo te liften, werkt zij drie avonden in de week in no time alle fitnessapparaten af. Ze weet ook alles van energiedrankjes en voedingssupplementen. De enige manier waarop een vakantie met je zus goed afloopt, is door met haar de Ardennen onveilig te maken. Het leuke hieraan is dat je voldoende getrainde mannenbody’s tegenkomt en terwijl jij je ogen de kost geeft, kan je zus d’r lichaam een plezier doen.

Dus…

is de Ardennen een goed idee voor zussen die het leuk vinden om iets met elkaar te ondernemen en sportief bezig te zijn. En dan ’s avonds met een glas wijn onderuitzakken en de hilarische blunders van anderen bespreken. Net als met wintersport ben je de hele dag lekker bezig.

Dan heb je tenminste geen tijd om ruzie te maken en kun je ’s avonds - voldaan en trots op de prestaties van die dag - bijkomen. Behalve mountainbiken, kajakken, je neerstorten van die coole kabelbaan of een bergwandje bedwingen, is er nog genoeg tijd om op het terras met een Belgisch biertje te proosten op een geslaagd weekend.

Hoe kom je er?

Durbuy Adventure biedt arrangementen aan met accommodatie in een vakantiewoning (vrijstaand, ergens in dorpje of bij het bos) of in hotels. Ga je met een grote groep zussen dan is een vakantiewoning leuk, maar met z’n tweetjes is een hotel geen overbodige luxe.
Meer informatie? Kijk op www.durbuyadventure.be.

Nog meer ideeën voor vakantie met je zus? Lees ook de artikelen:

• Zussenvakantie: acht dagen Kreta
• Zussenvakantie: fijn naar Maastricht
• Zussenvakantie: een beautydagje in Nederland
• Zussenvakantie: weekendje Londen

Bron: Yes, november 2007. Fotografie: Shutterstock.

Bremanger

Vanuit je hytte of tent kun je in de kleine gemeente Bremanger zeer uiteenlopende wandelingen maken. In een radius van 30 auto minuten ligt Noorwegen’s meest westelijke gletsjer (Ålfotsbreen), kaal hooggebergte met toppen tot 1.700 meter, diepe beboste dalen met meren en moerassen. Diepe fjorden en niet te vergeten vele grote en kleine eilanden aan de scherenkust.

Ålfotengletsjer

Een mooie dagtocht start in het aan het fjord gelegen, bijna ingeslapen boerendorpje Ålfotenen voert je via steenlawines, boshellingen boven de boomgrens op steenplateau’s en uiteindelijk op het ijs van de Ålfotengletsjer. Steile zandsteenformaties, een schitterend uitzicht over het fjord en zelfs over zee zijn de beloning van deze zware wandeling.

Hornelen

De volgende dag kun je een wandeling maken op Bremangereiland, waar vlakbij Berle de hoogste zeeklip van Noord West Europa ligt. De Hornelen toornt met haar bijna 900 meter hoge rotswand recht uit zee. Indrukwekkend van beneden af, adembenemend vanaf de rand bovenop!

Deze top is via meerdere routes te bedwingen. Het mooiste is om de steile route aan de noordoost zijde omhoog te nemen, heerlijk in de zon met uitzicht over de monding van het Nordfjord met het grote Rugsundeiland en haar kustfort uit de Tweede Wereldoorlog.

Bovenop is het net een maanlandschap met enorme rotsblokken en natuurlijk niet vergeten je naam in het boek in het stenenschuilhutje te schrijven! En dan door naar de rand, de laatste meters wellicht kruipend, op je buik en dan. Wauw, wat een diepte! Maak ’s middags aan de zuidzijde de gelijkmatige afdaling met uitzicht over zee en aan de overzijde het Vingendal met haar 4000 jaar oude rotstekeningen, en dan moe maar voldaan de aankomst in Berleneset.

Vedvika

Nog verder richting de oceaan ligt een wandeling naar Vedvika, een wit zandstrand aan de oceaan omgeven door steile kliffen. Eerst omhoog, de hoogvlakte over, wat meertjes, een koffiepauze bij de herderhutjes en vervolgens het uitzicht over de baai en de oceaan met turkooizen water nabij het strand.

Niemand op het strand? Nee, hier kom je alleen te voet en dus kom je hier bijna nooit iemand tegen! In dit hele deel van Noorwegen trouwens niet. Wil je deze fantastische ervaringen met iemand delen, dan moet je die zelf meenemen!

Tekst: Rogier van Oorschot. Fotografie: Shutterstock.

Killarney is voor de cultuurliefhebber opperbest. Het bezit heel veel historische bezienswaardigheden. Veel daarvan maken deel uit van het culturele erfgoed. Met man en macht wordt er aan gewerkt om deze dan ook perfect te behouden. Stuk voor stuk zijn ze een lust voor het oog en dus zeker de moeite waard om te bezoeken. Wij leiden je in dit artikel langs de mooiste plaatsen.

Ronde van Kerry

Killarney is het start- en eindpunt van de welbekende Ring of Kerry. Het is een route van 170 kilometer lang, over het schiereiland Iveragh. Je kunt deze tocht per bus of fiets maken, maar ook met je eigen auto. Voor de echte sportievelingen is er ook een wandelroute aangelegd. Deze is iets langer, namelijk 215 kilometer. Je reist langs het wilde, groene landschap en komt langs allerlei beroemde bezienswaardigheden. Je komt allerlei verschillende landschappen tegen en adembenemende uitzichten over zee.

Dingle Bay

Tijdens de Ring of Kerry doe je onder andere Dingle aan. Dingle was in de 13e eeuw het vertrekpunt voor pelgrims die naar het Spaanse Santiago de Compostela gingen. Het is een levendig en traditioneel stadje waar je veel winkeltjes en restaurantjes vindt. Hier kun je archeologische opgravingen van de Beehive bezichtigen, zoals hutten en gereedschappen. De eerste Beehive hutjes zijn rond 500 na Chr. gebouwd. Ook kun je een avontuurlijke paardrijdtocht door de bergen maken.

Skellig Rocks

Een must see! Dit rotsachtige groepje ten westen van County Kerry doen hun naam eer aan. Skellig betekent namelijk ‘rotsachtig’. Je wordt verwelkomd door de ontelbare zeevogels die hier wonen. De Jan-van-genten en Papegaaiduikers zijn hier in de meerderheid. Bovendien vind je hier opgravingen van het 6e-eeuwse vroeg Christelijke klooster op de grote rots ‘Skellig Michael’. Dit klooster werd ooit bewoond door twaalf monniken, later werd het een belangrijke pelgrimsplaats.

Carrantuohill

Volg je de Ring of Kerry richting het zuiden, dan doemt langzaamaan de Carrantuohill op. Dit is de hoogste berg van Ierland en wordt omgeven door het ruige en zeer aantrekkelijke berggebied: de Macgillycuddy’s Reeks. Hier kun je een spannende tocht maken langs de spectaculaire bergpas. Deze is uitgesneden door gletsjers, wat zorgt voor prachtige aanzichten.

Killarney National Park

Uiteindelijk brengt de Ring of Kerry je naar het Killarney National Park. Dit is een van de mooiste gebieden van Ierland. Je vindt er verscheidene vervallen kastelen en abdijen, liggend in een woeste natuur. Dit alles wordt omgeven door de uitgestrekte meren van Killarney, die elk jaargetijde veranderen van kleur door de lichtinval. In het voorjaar kleuren ze groen van de vele bloemen in knop, in de herfst lijken ze helderrood van de talloze aardbeienbomen aan de waterrand.

Het park bestaat sinds 1932 en heeft een grote diversiteit aan inwoners. Van rendieren tot arenden en van buizerds tot zalmen. Allerlei bloemen- en plantensoorten zijn hier goed vertegenwoordigd. Doordat overal veel zorg aan wordt besteed, ziet het er werkelijk sensationeel uit en zul je hier ongestoord kunnen genieten van de pure natuur.

Muckross House is het middelpunt van Killarney National Park. Het is een Victoriaans landhuis dat dateert uit 1843. Bij het aanschouwen van dit huis en de omgeving lijkt het alsof je zo een schilderij binnenloopt. Binnen kun je allerlei traditionele, met de hand vervaardigde hebbedingetjes kopen. Het huis bezit een groot stuk land waarop allerlei groenten worden verbouwd, en de tuin staat vol met de mooiste bloemen.

Tip! Maak van de gelegenheid gebruik om je met een paardenkoets langs de mooiste plekken van het park te laten brengen.

Ross Castle

In het zuiden aan de oever van Lough Leane vind je het 15e-eeuwse Ross Castle. Het werd gebouwd door de O’Donoghue Ross Chieftains en moest fungeren als verdedigingsfort. Het kasteel is volledig gerestaureerd en het is van binnen nog geheel gemeubileerd met eiken meubels.

Het kasteel zou nog steeds in de gaten worden gehouden door een O’Donoghue. Volgens de legende is deze met zijn paard, tafel en de bibliotheek in het water gesprongen door een raam. Vanaf de bodem van het meer neemt hij alles waar wat er op zijn territorium gebeurt!

Deze plaats wordt al 9.000 jaar bewoond en heeft het Bronzen tijdperk ondergaan. Volg de speciaal aangelegde wandelroute langs onder andere de mijnen en geniet van de rust en bloeiende natuur. Pas wel op, O’Donoghue houdt je ten allen tijde in de gaten!

Wist je dat…

• ... je in Dingle de mogelijkheid hebt om te zwemmen met de beroemdste inwoner van het stadje? Het is een dolfijn, genaamd Fungie!
• ... de pubs in Killarney vroeger een echt mannen-domein was? Vrouwen waren er niet welkom!
• ... dat met de komst van vrouwen in de pub het assortiment is uitgebreid met vruchtensappen en frisdranken? Ook kunnen de dames speciaal een halve pint bestellen in plaats van een hele.

Tekst: Gerie Bond, Vakantie.nl. Fotografie: Shutterstock

Berghutten langs de Salzburgse Almenweg

De Salzburgse Almenweg, die in 2006 werd geopend, leidt je over een 350 kilometer lange weg door de bergwereld van Pongau. Wandelliefhebbers hebben in het Salzburgerland de keuze uit maar liefst 550 berghutten om hun honger te stillen. Geen enkele andere regio in Oostenrijk kan dit evenaren. Dit maakt SalzburgerLand tot een wandelbestemming bij uitstek. In elke hut worden de wandelaars hartelijk ontvangen met de lekkerste specialiteiten van de alpenweide zoals verse melk, kaas, boter, kwark, yoghurt, brood, spek of een zelfgebrande schnaps (jenever).

Onder de berghutten die zich langs de Salzburgse Almenweg bevinden, vind je bekende namen zoals de Bürgerbergalm, de Buttermilchalm of de Schlossalm, maar ook minder bekende namen zoals de Weissenhofalm, de Fallhausalm of de Kögerlalm.

Een ontspannen pauze in een van de berghutten biedt niet alleen de lokale ambachtelijke gerechten, maar ook een fantastisch bergpanorama zoals de Bischofsmütze, Dachstein, het Tennengebirge, de Hochkönig en natuurlijk de door het eeuwige ijs bedekte 3.000 meter hoge top van de Hohe Tauern.

Het traject

Het gehele traject is bewegwijzerd met het symbool van de gentiaan (een in de Alpen veel voorkomende plant). Ongeveer 90 procent van het traject verloopt op een hoogte van 1.000 tot 2.000 meter. De weg leidt door bijna alle gemeenten van de regio Pongau, maar voert slechts tien keer door een dorpscentrum. Deze tien dorpen - Bad Gastein, Hüttschlag, Kleinarl, Flachau, Forstau, Radstadt, Filzmoos, St. Martin am Tennengebirge, Pfarrwerfen en Lend – zijn daardoor ook de ideale plaatsen om de Almenroute te beginnen.

Wie het liever wat rustiger aandoet, kan vanuit elke plaats in Pongau kleinere deeltrajecten van de Salzburgse Almenweg verkennen. Bijzonder aan te bevelen zijn de meerdaagse wandelingen waarbij je de gelegenheid hebt om in een berghut te overnachten. Zelfs wanneer de benen na een verkwikkende nacht in de berghut nog wat zwaar zijn van de klim de dag tevoren, doet de zonsopgang en het adembenemende uitzicht op de bergtoppen dit snel vergeten!

Tekst: Denise de Roos, Vakantie.nl. Fotografie: Shutterstock.

Dolomiti Superski

Dolomiti Superski is een immens skigebied. Het gebied omvat het Eisacktal, Kronplatz, het Hochpustertal, het Grödnertal, Seiseralm, het Gadertal, Cortina d’Ampezzo, Arabba/Marmolada, het Fleimstal, het Fassatal, San Martino di Castrozza, Val di Fiemme/Obereggen en Passo Rolle.

Met slechts één skipas kun je overal terecht. Door de grote variatie aan pistes kunnen beginnende en gevorderde skiers, snowboarders en langlaufers zich hier naar hartelust uitleven op 360 kilometer groen/blauwe pistes, 720 kilometer rode pistes en 120 kilometer zwarte pistes. Je kunt gebruikmaken van 63 cabines, ruim 200 stoeltjesliften en eenzelfde aantal sleepliften. Al die skiliften zorgen ervoor dat je gemakkelijk de volgende top bereikt. Het hoogst bereikbare punt is 3.268 meter. Het bekendste ‘rondje’ is de 26 kilometer lange Sella Ronda. Men zegt dat je, als je deze route nog nooit gereden hebt, niet weet hoeveel pracht en natuurschoon de wintersport biedt.
Meer informatie? Kijk op www.dolomitisuperski.com.

Ortler Skiarena

Behalve de Dolomiti Superski kent Zuid-Tirol ook de Ortler Skiarena, waarbinnen 14 afzonderlijke skigebieden te onderscheiden vallen met de 3.905 meter hoge berg Ortler als centraal punt. Zeer sneeuwzeker, het gebied nabij Sulden, gelegen op 1.905 meter hoogte en midden in Nationalpark Stilfser Joch biedt een skiseizoen aan vanaf 1 november tot begin mei. Met niet al te veel verkeer op de weg bereik je het vanaf je zonovergoten terras in Meran in een klein uurtje.
Meer informatie? Kijk op www.ortlerskiarena.com.

Let op! Het dragen van een helm voor skiërs t/m 14 jaar is verplicht.

Sneeuwwandelen & langlaufen

Bij ons is het sneeuwwandelen tamelijk onbekend, in Zuid-Tirol is het een normaal verschijnsel om mensen met ciaspole te zien lopen. Het zijn sneeuwschoenen die speciaal werden ontwikkeld voor boeren, jagers en andere mensen die gedurende de wintermaanden iets op de besneeuwde wegen en hellingen te zoeken hadden. Sneeuwwandelen is een sport voor iedereen die over enige conditie beschikt en er worden zelfs meerdaagse tochten aangeboden.

Voor de langlaufers zijn overal in Zuid-Tirol goed onderhouden loipes aanwezig die je vanuit een bepaalde plaats in tal van richtingen voeren. Je hoeft dus niet bang te zijn om een week lang over dezelfde loipe heen en weer te schuiven, in totaal ligt er 1100 kilometer geprepareerde loipe voor je klaar. Ook voor langlaufers worden arrangementen aangeboden.

IJswand beklimmen

De echte waaghalzen ‘klettern’. Jawel, ook in de winter kan deze sport worden beoefend. Tientallen bevroren watervallen vragen erom bedwongen te worden. Ervaren instructeurs leren je hoe zo’n spiegelgladde ijswand beklommen kan worden.
Meer informatie? Kijk op www.suedtirol.info/activiteiten.

Relaxen in Zuid-Tirol

Als je de lange latten niet zo ziet zitten, dan kun je ervoor kiezen om met gebruikmaking van een slee de hellingen af te daveren. Het vraagt enige oefening, maar de sleeën zijn weer wendbaar en liggen behoorlijk stabiel. De kunst is om het gewicht op de juiste manier en op het juiste moment te verplaatsen.

Liever iets rustiger aan?

Natuurlijk, ook voor de mensen die het rustiger aan willen doen is een winter(sport)vakantie in Zuid-Tirol mogelijk. Vanuit vele plaatsen worden arresleetochten aangeboden en met een echte Tiroler schnaps in de platvink kom je de tijd wel door.

Waar je ook voor kiest, het landschap rondom en de vele uren zonneschijn waar je ook in de winter op kunt rekenen maken een wintersportvakantie in Zuid-Tirol tot een onvergetelijke belevenis.

Zin gekregen in de wintersport? Of wil je meer weten over de Zuid-Tirol?In de Wereldwijzer-gids over Zuid-Tirol en Dolomieten vind je veel meer nuttige informatie en tips over deze streken. Heel handig zijn de plattegrondjes die in de gids staan, zodat je nooit hoeft te verdwalen! Meer informatie? Kijk op www.uitgeverijelmar.nl.

Bestel dit boek >>

Bron: Wereldwijzer Zuid-Tirol en Dolomieten. Fotografie: Shutterstock.

Wandelend door de geschiedenis

Ben je geïnteresseerd in de geschiedenis van Wallis? Volg dan de sporen van de Walzen over de grote Walsenweg of het pad van de handelsman Kaspar Jodok von Stockalper over de romantische Stockalperweg met het Ecomuseum van Brig op de Simplon. Een andere aanrader zijn de 2.000 jaar geleden aangelegde Romeinse heerbanen in Unterwallis. Ook het gerestaureerde amfitheater in Martigny herinnert je aan hoogtepunten uit het verleden.

Suonen

Al vóór de Middeleeuwen werden de Suonen aangelegd. Dat zijn kunstmatige kanalen, die vroeger het water voor irrigatie van de velden tot enkele kilometers over de bergflanken heen transporteerden. De wandelwegen langs de Suonen horen tot de mooiste van Wallis. De meeste voeren over rechte, effen wegen en door dunne bebossing, terwijl enkele andere wandelwegen spectaculaire en duizelingwekkende panorama’s laten zien.

Themawandelingen

Veel wandelwegen voeren over stille paadjes naar een centraal thema. Populair zijn onder andere het educatieve natuurpad, waarlangs geneeskrachtige planten groeien, en het Wolfspad in de regio rondom Visp. Ook de weg van de vijf zintuigen in de Mayens-de-Riddes doet zijn naam alle eer aan en de planetenweg met observatorium in St.-Luc opent geheel nieuwe perspectieven.

Een bijzonder aardige manier om de Walliser wijnen te leren kennen, is via het natuurpad voor wijneducatie, dat van Sierre naar Salgesch loopt. Voor het lichamelijk welbehagen is er tenslotte het Kneippen gezondheidspad in Grächen.

Trendsports

Heb je zin om iets nieuws te ondernemen en de allerlaatste kick te beleven? Landschap en topografie van de vakantiebestemmingen in Wallis vormen de natuurlijke voorwaarden voor trendy sporten als canyoning, bungy jumping, rap jump, hydro speed, zorbing, dévalkart en flying fox.

Ook in de winter valt er genoeg te beleven voor de trendy avonturier. Ga bijvoorbeeld in plaats van de klassieke wintersporten als skiën, langlaufen en schaatsen, eens voor de modernere varianten snowboarden, telemark, carven, big foot of snowblades.

Voor ontspanning is er een ruimer aanbod dan alleen maar wandelwegen of tochten per paardenkoets. Denk bijvoorbeeld eens aan funactiviteiten als snow cross, tube en cart. Natuurlijk hoort bij een trendy wintervakantie ook een gletsjerdiner met overnachting in iglo of het maken van ijssculputuren.

Tekst: Valais. Fotografie: Shutterstock.

Kleinwalstertal in het kort

Het Kleinwalsertal in Oostenrijk omvat 4 dorpen; Riezlern, Hirschegg, Mittelberg en Baad. Het gebied ligt op een hoogte van tussen de 1.086 meter en 2.536 meter en staat garant voor een grenzeloze vakantie voor iedereen.

Grenzeloos Kleinwalsertal

Groene almen en bossen, blauwe lucht en geel-witte bergbloemen. Zo veelzijdig als het kleurenpallet in het Kleinwalsertal is ook het vakantieaanbod. Wandelaars genieten van een grenzeloos wandelpadennetwerk. Mountainbikers, klimmers en hardlopers kunnen hier optimaal hun sport uitoefenen. Kinderen gaan tijdens het avonturenprogramma op ontdekkingsreis, terwijl hun ouders zichzelf vermaken en ontspannen. Cultuur geïnteresseerden vermaken zich tijdens de afwisselende traditionele evenementen.

Grenzeloos wandelen

Het Kleinwalsertal stelt samen met het ernaast gelegen Oberstdorf in Duitsland het grootste wandel- en bergsportgebied aan de noordrand van de Alpen aan. Een 400 km lang wandelpadennetwerk die de wandelaar uitnodigen de dalen en steile bergtoppen te ontdekken. Zo kan het gebeuren dat op het ene moment in Oostenrijk en op het andere moment in Duitsland gewandeld wordt.

Klimmen in 2 landen tegelijk

Afgelopen zomer werd de nieuwe 2-landen-klimroute geopend. De klimtocht is een sportieve uitdaging voor alle ervaren bergbeklimmers. De loodrechte wand van 500 m lengte vraagt om een goed uithoudingsvermogen en de juiste techniek. Spannende passages, hangbruggen en steile overgangen zorgen voor adembenemende diepten.
Meer informatie? Kijk op www.bergschule.at.

Avonturenprogramma voor gezinnen

Het Kleinwalsertal staat al vele jaren bekend als familievriendelijke vakantiebestemming in de Alpen. Tijdens de zomer- en herfstvakantie wordt hier een afwisselend en actief avonturenprogramma voor kinderen aangeboden. Klimmen, abseilen, met de Flying Fox over een kloof razen, boogschieten en nog veel meer activiteiten laten de kinderharten sneller kloppen
Meer informatie? Kijk op www.kleinwalsertal.com/kids.

Nieuw dit jaar is het Burmi-avonturenpad. Burmi is een bergmarmot waarover de kinderen op een 500 m lang traject alles te weten komen. Het bestaat uit elf speelstations waar activiteiten gedaan kunnen worden waarbij beweging en coördinatie voorop staan. 

Weetje! Kinderen en jeugd tot en met 18 jaar kunnen onder begeleiding van een ouder gratis gebruik maken van de meeste liften..

Bron: Oostenrijks Toerismeburo. Fotografie: Shutterstock.

Lions Head

Lions Head ligt tussen de bekende Tafelberg en Signal Hill en samen vormen ze een prachtige duo.

De legende gaat dat lang geleden, nog voor de Portugezen de Kaap omzeilden, er een Kaapse leeuw na een lange trektocht langs de Oostkaap de Kaap bereikte. Hij was erg onder de indruk van wat hij zag. Vooral het hel blauwe water aan de voet van Tafelberg sprak de leeuw aan. Zo erg zelfs dat hij een duik in het zoute water maakte. De leeuw kon niet zwemmen maar werd gered door een zeemeermin.

De duivel, bekend van Duivels Peak (Devil's Peak) links van de Tafelberg, was hier niet van gediend. Om te voorkomen dat de leeuw nog langer zijn gebied zou komen verstoren veranderde hij hem in een berg. En zo onstond Lions Head.

Wanneer iemand in Blouberg, Milnerton of vanaf Robbeneiland in de richting van Kaapstad kijkt, dan ziet diegene in de berg, met wat fantasie, de vorm van de leeuwenromp en het hoofd.

Pittig tochtje

Er zijn twee avontuurlijke routes naar de top. De één is geschikt voor de normale hiker en de ander is bedoelt voor de wat fanatiekere, getrainde wandelaar. Beide routes worden uiteindelijk beloond met een schitterend uitzicht op Camps Bay, Sea Point, Robbeneiland en de 12 Apostelen.

Tips!

Het is aan te raden om op tijd te vertrekken, stevige schoenen aan te doen en te zorgen voor voldoende water en een jas/vest, mocht het weer plotseling omslaan. Daarnaast is een zaklamp voor de terugweg een goed idee. Houd er rekening mee dat de klim naar de top ongeveer twee uur in beslag neemt, met stops inbegrepen.

Meer informatie? Kijk op www.tourismcapetown.co.za en www.southafrica.net.

Bron: AVIAREPS Brouwer Betist. Fotografie: Shutterstock.

Een goedkoop dagje uit

Naar verwachting zal de gemiddelde Nederlander komend seizoen minder geld willen besteden aan een dagje uit. Zo zullen activiteiten als winkelen, een hapje eten buiten de deur of een bezoekje aan een evenement in populariteit afnemen. Ook pretparken zullen de crisis merken. Uitjes waar geen kosten aan zijn verbonden, zijn echter wel populair. Denk hierbij bijvoorbeeld aan wandelen en fietsen.

Beweegredenen

Jaarlijks fietsen we met zijn allen maar liefst 205 miljoen keer, wandelen doen we zo’n 427 miljoen keer. De voornaamste redenen voor de vele wandelingen en fietstochtjes zijn:

• Gezelligheid
• Gezondheid
• Om sportief bezig te zijn

Onze ‘eisen’

Uit onderzoek van de ANWB blijkt echter wel dat dit budget-uitje enige avontuur moet bezitten, zodat men dit naderhand kan delen met de mensen om hun heen. Deze vraag naar dit avontuur voor geen of weinig geld, heeft gezorgd voor een toenemende vraag naar thema fiets- en wandelroutes.

En oh ja, omdat we geen veeleisend volk zijn: we willen natuurlijk wel het liefst wandelen en fietsen in een afwisselende omgeving met veel natuur.

Bron: ANWB. Fotografie: Shutterstock.

Wandelen in stijl

Le Palais de Luxembourg is tussen 1615 en 1627 gebouwd door Marie de Medici. De architect Salomon de Brosse ontwierp het als een Florentijns paleis, de favorieten stijl van de Medici-familie. Het paleis bevindt zich in de schitterende tuin Le Jardin du Luxembourg.
Adres: Rue de Vaugirard/ Boulevard Saint Michel, 6e arr. Open: zonsopgang tot zonsondergang. Metro: Rer Luxembourg of Metro Odéon.

Lekker lunchen met een goed glas wijn

Aan het einde van de Rue Mouffetard, met een mooi uitzicht op de fontein en de kerk Saint-Médard, vind je Cave La Bourgogne met zijn typisch Parijse decor. Deze bistro serveert een heerlijke lunch, met natuurlijk een goed glas Bourgondische wijn erbij.
Adres: 144, Rue Mouffetard, 5e arr. Telefoon: (0)147078280. Open: dagelijks 07.15-02.00 uur. Prijs menu: € 15,-. Metro: Censier-Daubenton.

Voor lichaam en geest

La Mosquée de Paris is in 1922 gebouwd als monument voor de Moslimslachtoffers die tijdens de Eerste Wereldoorlog zijn gevallen. De moskee is voor bezoekers geopend. Verwen je lichaam en ziel in de hamman (het badhuis) en de gebedsruimte (vergeet niet je schoenen bij de ingang uit te doen). Er is ook een restaurant en een uitstekende theesalon waar je kunt genieten van een groot assortiment aan Arabische gebakjes en andere lekkernijen.
Adres: 2 bis, place du puits de l’ermite, 5e arr. Telefoon: (0)145359733. Website: www.mosquee-de-paris.com. Open: dagelijks 09.00-12.00 uur & 14.00-18.00 uur, restaurant 12.30-15.00 uur & 19.30-22.30 uur, theesalon 09.00-24.00 uur. Prijs gerecht: €14,-. Metro: Place Monge.

Terug naar de oorsprong

Wil je meer te weten komen over de wonderen der natuur? In de Grande Galerie van het Muséum National d’Histoire Naturelle leer je over de evolutie en de verhouding tussen mens en natuur. In deze prachtig gerenoveerde ruimte van glas en metaal kun je een werkelijk ongekende verzameling opgezette dieren zien: uitgestorven soorten, rassen die met uitsterven worden bedreigd, de mooiste vlinders en meest bizarre inscecten…
Adres: 57 Rue Cuvier/ 36 Rue Geoffrey Saint Hilaire, 5e arr. Telefoon: (0)140795479. Website: www.mnhn.fr. Open: ma/woe/zo 10.00-18.00 uur. Dierentuin ’s zomers dagelijks 10.00-18.30 uur. Metro: Censier daubenton of gare d’Austerlitz.

Arabische kunst

Het Institut du Monde Arabe, ontworpen door Jean Nouvel, is voorzien van duizenden kleine, lichtgevoelige luiken. Deze gaan open of dicht, afhankelijk van de hoeveelheid licht die erop valt. Binnen vind je een indrukwekkende collectie Arabisch design, bestaande uit eigentijdse kunstvoorwerpen, religieuze kalligrafie en muziek. Er is ook een bibliotheek. Vergeet niet met de lift naar het restaurant op de bovenste verdieping te gaan. Het enorme terras biedt een prachtig uitzicht over Parijs.
Adres: 1, Rue des fossés Saint-Beranrd, 5e arr. Telefoon: (0)140513838. Website: www.imarabe.org. Open: di t/m zo 10.00-18.00 uur, café & restaurant Panoramic 12.00-19.00 uur, cafetaria 12.00-15.00 uur, bibliotheek 13.00-20.00 uur. Prijs: € 3,-. Metro: Jussieu.

Niet alleen voor boekenwurmen

Misschien denk je dat je hier niets te zoeken hebt, maar de Bibliotheque Francois Mitterrand (Bibiotheque Nationale de France) is zeker een bezoekje waard. Het centrum van de vier hoge torens, bestemd voor boekarchivering en administratie, is een bos met hoge naaldbomen aangelegd. Om bij de leeszalen te komen, zoek je – heel symbolisch – de diepte en de afzondering op. Binnen kun je tijdelijke exposities bezoeken.
Adres: 11, Quai Francois Mauriac, 13e arr. Telefoon: (0)153795959. Website: www.bnf.fr. Open: di t/m za 10.00-19.00 uur en zo 13.00-19.00 uur. Prijs: €7,-. Metro: Bibliotheque Francois Mitterand.

Meer weten? De 100% Parijs-gids van mo’media biedt informatie over alle delen van Parijs: hotels, vervoer, bezienswaardigheden, shoppen, eten & drinken, uitgaan én plattegronden.

Bestel dit boek >>

Tekst: Evelyn ter Bekke. Bron: 100% Parijs-gids, mo’media. Fotografie: mo’media en Laura Vlaanderen.

Scheveningen

Start de wandeling bij het gemeentehuis. Direct hiernaast zit het fotomusuem, erachter vind je het Omniversum (1) en Brasserie Berlage. Tegenover het museum kun je lekker Japans eten. Loop de Antonie Hensiusstraat in. Links in der Aert van der Goesstraat zitten een paar winkels. Ga rechts voorbij de speelplaats de Frederik Hendriklaan (‘Fred’) op. Je kruist Willem de Zwijgerlaan. Op deze laan zit links een leuke plek voor de lunch. Rechts vind je een kledingzaak. Loop de ‘Fred’ verder af. Links in de Bentinckstraat zit nog een adresje voor baby- en kinderspullen. Loop de ‘Fred’ helmaal af. Sla aan het einde linksaf en wandel de Johan van Oldenbarneveltlaan in. Ga de eerste rechts, dit is de Van Dorpstraat. Loop links het paadje in het Doornpark op. Wandel omhoog naar het uitkijkpunt, vanaf hier zie je in de verte Scheveningen en de zee liggen.

Verlaat het park aan de andere kant en ga rechtsaf richting Duinstraat. De wandeling splitst zich hier. Loop dan rechtsaf de Duinstraat in. Je passeert een lunchzaak (2) en een mooi begraafplaatsje. Ga links de Prins Willemstraat in.
Loop rechtdoor via de winkelstraat (de Keizerstraat) richting zee. Vlak voordat je rechts de Strandweg oploopt, zit rechts aan het einde van de Wassenaarsestraat een goed restaurant. Vervolg je weg naar zee. Ga rechtsaf de Strandweg op. De groep sprookjesbeelden van Tom Otterness kondigt aan dat hier museum Beelden aan Zee zit. Op het strand kun je bij Strandclub Doen! (naast het springkussen met cowboy) in een bijzondere omgeving iets drinken. Loop naar De Pier (3), onderweg passeer je Kuur Thermen Vitalizee.

(1) Filmtheater

Het Omniversum is geen gewone bioscoop maar een grootbeeld filmtheater. Avontuurlijke films, veelal over dieren en spannende expedities, worden geprojecteerd op een enorm bolvormig scherm dat om het publiek heen staat. Je zit letterlijk in de film en dat is een bijzondere ervaring. Elk uur start er een nieuwe voorstelling.
Adres: President Kennedylaan 5. Telefoon: 0900 666 48 37. Website: www.omniversum.nl. Open: ma 10.00-15.00 uur, di/wo 10.00-17.00 uur, do 10.00-21.00 uur, vr/za 10.00-22.00 uur, zo 10.00-21.00 en schoolvakanties en feestdagen 10.00-22.00 uur. Prijs: € 9,50, 4-11 jaar & CJP € 7,50, familiekaart € 29,50. Tram: Gemeentemuseum-museon.

(2) Lekker lunchen

Op een onverwachte straathoek zit ZO, Zoet & Zout, een lekker ‘nonchy’ en artistiek lunchzaakje. Veel felle kleurtjes, kroonluchter van plastic spaflesjes en niet te vergeten zelfgemaakte taarten en shakes. Aardige bediening ook.
Adres: Duinstraat 1 (Scheveningen). Telefoon: 070 355 80 40. Open: ma t/m vr 9.00-17.00 uur, za 10.30-16.30 uur. Prijs: € 26. Tram: Badhuiskade.

(3) De Pier

Scheveningen zonder De Pier, dat is ondenkbaar. Dat vond met ook na de Tweede Wereldoorlog. Toen besloot men een nieuwe pier te bouwen, omdat de Duitsers de oude pier in 1943 hadden gesloopt. In 1961 werd deze nieuwe, moderne pier geopende door Prins Bernhard. Veel minder mooi natuurlijk dan de oude die vanuit het Kurhaus recht in zee liep. Veel minder chic ook. Nu kun je er bungy jumpen, gokken en pannenkoeken eten. Vroeger flaneerde men er en werd in het paviljoen Café Variété naar concerten geluisterd.
Waar: strand Scheveningen. Telefoon: 070 306 55 00. Website: www.pier.nl. Tram: Kurhaus.

Meer wandelingen maken? De 100% Den Haag-gids van mo’media biedt nog een aantal mooie routes door Den Haag. Verder staat de gids vol met allerlei informatie, zoals bezienswaardigheden en eet & drink-gelegenheden.

Bestel dit boek >>

Tekst: Tal Maes. Bron: 100% Den Haag-gids, mo’media. Fotografie: mo’media en Shutterstock.

La Grave

La Grave zelf is een klein dorpje op zo’n twee uur rijden vanaf Grenoble Airport. Klein, maar fijn, want La Grave telt toch 14 hotels en twee campings. Ook voor de dagelijkse boodschappen, skiverhuur en een ‘klein’ drankje kun je hier prima uit de voeten.

Typisch voor La Grave en omgeving zijn de huizen gemaakt van tufsteen, dit is een zachte steensoort die in deze omgeving veel te vinden is. Huizen van hout zul je hier dan ook niet snel tegenkomen, simpelweg omdat bomen (vanwege de hoogte) hier schaars zijn. Wanneer je de steegjes tussen de idyllische huisjes door naar boven volgt, vind je op de top de romaanse kerk Eglise Notre Dame de l'Assomption. Een bijzondere plek, waarvandaan je een prachtig uitzicht hebt op de besneeuwde toppen en omliggende dorpen.

Een goede plek om te overnachten is Hotel Castillan. Dit hotel wat oudere twee sterren hotel, heeft met de skilift voor de deur, dé perfecte ligging. Voor de fanatieke skiër dus de ideale plek om weer snel van start te kunnen.
Meer informatie? Kijk op http://perso.wanadoo.fr/castillan/.

Let op! Het is verstandig om dit skigebied niet zonder gids te gaan verkennen. Hij regelt ook een beeper en tuigje, die zeer aan te raden zijn voor het skiën in dit gebied.

Naar de top

De hoogste en indrukwekkendste berg van de omgeving is de La Meije. Deze 3.983 meter hoge reus is bijna helemaal tot de top te trotseren per kabelbaan. In La Grave is de opstapplaats van de eerste kabelbaan, die je brengt naar het tussenstation Peyrou d'Amont op 2.400 meter. Hier vandaan kun je je tocht per kabelbaan voorzetten naar de Col des Ruillans, die is gelegen op 3.200 meter. De kabelbaan gaat elk jaar open rond kerst en wordt begin mei weer gesloten.

Om hier te komen moet je wel even de tijd nemen, want de tocht duurt bij elkaar zo’n veertig minuten. Deze tijd kan overigens flink oplopen bij slecht weer of zware wind. Maar wees niet bang, onderweg hoef je je zeker niet te vervelen, want het uitzicht en de omgeving is adembenemend. Eenmaal boven aangekomen kun je eerst even bijkomen op het terras van Chalet 3200, het restaurant vlak naast het aankomst- en vertrekpunt van de kabelbaan.

De Derby

De Derby is de race der races die elk jaar aan het eind van het seizoen wordt gehouden. Dit is een enorm spektakel waar wel meer dan 1.000 man aan deelnemen. Het doel is simpel, zo snel mogelijk naar beneden. Voor de ervaren skiërs betekent dit lootrecht naar beneden, in ongeveer zes minuten.

Minder heftig

Is dit je toch allemaal iets te heftig? Rijd dan naar het buurdorp Oratoire du Chazelet. Dit dorp heeft qua vertier niet zoveel te bieden, maar heeft wel allerlei geprepareerde pistes in de categorieën groen tot en met rood. Let er wel even op dat dit skigebied al eind maart sluit, dit is dus eerder dan het skigebied bij La Grave. 

Zomers genieten

Niet alleen in de winter is La Grave een paradijsje, maar ook in de zomer is het hier prima vertoeven. Het gebied is in de zomer zeer geschikt om heerlijk te wandelen of te fietsen. Ook een bezoekje aan de waterval Saut de la Pucelle mag natuurlijk niet worden overgeslagen.

Meer informatie over de Hautes Alpes en La Grave? Kijk op www.hautes-alpes.net of www.la-grave.com.

Tekst: Linda Rietveld. Met medewerking van: Maison de la France Pays Bas en Transavia.com. Fotografie: Linda Rietveld.

In Londen worden het hele jaar door geweldige wandeltochten georganiseerd. Het biedt vermaak voor elke leeftijd en is dus ook ideaal voor families. Van Shakespeare tot de pest en van de gayscène tot de Beatles. Werkelijk alles is hier bewandelbaar! Loop’de volgende wonderlijke wandelroutes eens rustig door en waag je aan een verrukkelijke tocht door deze super stad.

Kieken met de expertfotograaf

Londen heeft talloze plekjes die een fotokiekje waard zijn, maar je moet wel weten waar je deze kunt vinden. Je kunt deelnemen aan een fototour door de stad. Samen met expertfotografen ga je op pad om de mooiste bestemmingen te bereiken. Je kunt kiezen uit verschillende thema’s, zoals geschiedenis, South Bank, bezienswaardigheden en Greenwich. De fotografen geven je tijdens de tocht tips hoe je je camera het beste kun gebruiken en hoe je de mooiste plaatjes kunt schieten.
Meer informatie? Kijk op www.londonphototours.co.uk.

Traditioneel Londen

Maak een prachtige wandeling met de Original London Walks. Je ontdekt de geschiedenis en cultuur van Londen op verschillende manieren. Rol in het romantische Shakespears Londen of snuffel rond als Sherlock Holmes. Tijdens de route kom je karakteristieken tegen voor het thema dat je hebt gekozen.
Meer informatie? Kijk op www.tourguides.org.uk.

Duik de steegjes in

De stegen van Spitalfields is een amusante tocht waarmee je in contact komt met de sociale geschiedenis van Londen. De gidsen leven zich helemaal in het straatleven van Londen in. Daardoor word je verrast door ouderwets straattheater met geweldig grappige gedichten en rekwisieten. Wandelend door alle steegjes zie je een verrassende kant van Londen.
Meer informatie? Kijk op www.walkspitalfields.com.

The Big Bus Company

Dit gezelschap biedt werkelijk wonderlijke wandelingen. Stap in de voetsporen van Robert Langdon uit de Da Vinci Code en kom langs de historische 12e-eeuwse Temple Church. Hier begonnen Langdon en Sofie hun zoektocht naar de heilige graal. Ook kom je langs King’s College. Deze universiteit staat in de top 25 van de wereld. Hier zochten de personages uit de Da Vinci Code naar informatie voor hun zoektocht. Ook doe je tijdens deze tocht Westminster Abbey, St. James’s Park en The National Gallery aan.

Andere mogelijke tours zijn:

• Koninklijk Londen Tour
• Spoken bij Gaslicht Tour
• Beatles Tour

Bij The Big Bus Company kun je kiezen voor een menselijke gids, maar je hebt ook de mogelijkheid om er eentje in je zak mee te nemen. Je hebt dan een audioapparaat waar commentaar op af wordt gespeeld. Bij de winkel van The Big Bus Company kun je kaartjes kopen. Ook hebben ze een website, waar nog meer leuke activiteiten worden aangeboden.
Meer informatie? Kijk op www.bigbus.co.uk/eng/london/default.aspx.

Struinen met Sandra Shevey

Sandra Shevey is een schrijfster uit Londen. Zij heeft een aantal gemoedelijke wandeltochten door Londen uitgestippeld. Denk aan filmtours, waarbij je de filmlocaties van Alfred Hitchcock bewandelt. Of routes waarbij je aspecten uit het leven van beroemde personen tegenkomt, zoals John Lennon of Marilyn Monroe. Je kunt ook kiezen voor een wandeling waarbij je langs de beroemde markten van Londen komt, zoals Whitechapel, Brick Lane en Covent Garden. Je wordt begeleid door Sandra Shevey herself.
Meer informatie? Kijk op www.archiesguidedtours.com/sandrashevey.html.

London Gay scene

Wilde Tours is een organisatie die historische en hedendaagse rondleidingen langs de homoseksuele kant van Londen organiseert. Tegenwoordig wordt het algemeen geaccepteerd, maar vroeger was het echt een taboe. Je ontdekt hoe moeilijk homoseksuelen het in de 19e eeuw hadden in Londen en je wordt rondgeleid langs Soho en Bloomsbury. Ook worden er elke zondag wandelingen georganiseerd in Soho zelf. Deze tocht wordt aangeboden door Kairos, een organisatie die zich inzet voor het welzijn van onder meer homoseksuelen. Kairos is te vinden in Soho. Je komt meer te weten over de belangrijke rol die Soho heeft gespeeld in de gayscène van Londen. Maak een wandeling langs homobars en clubs. Leer hoe homoseksualiteit in de vorige eeuw werd ontkend en hoe moeilijk mensen het hiermee hadden.
Meer infromatie? Kijk op www.kairosinsoho.org.uk.

Durf jij het aan?

Kerkers, gevangenissen en enge, donkere steegjes. Londen is echt niet alleen maar hip, bruisend en gezellig. Wees dapper en volg de Bloed en Tranen wandeling. Je wordt begeleidt door voormalig professioneel acteur Declan McHugh, die je rondleidt langs angstaanjagende plekjes in Londen. Hij vertelt je over grafrovers, massamoordenaars, heksen en prostitutees. Voel de hete adem van Jack the Ripper in je nek en komt in aanraking met ongelukken en enge ziekten uit het verleden.
Meer informatie? Kijk op www.shockinglondon.com. Als je durft…

Tekst: Gerie Bond, Vakantie.nl. Met dank aan: Visit London. Fotografie: Shutterstock.

Wandelen zonder bagage

Het Pinzgauer Saalachtal, een van de mooiste wandelgebieden van de Alpen, heeft een groot aanbod aan tochten in alle moeilijkheidsgraden. Een zorgeloze bergervaring is het wandelen zonder bagage aan de voet van het Steinerne Meer, in de Leoganger en Loferer Steinberge en rondom de imposante Hochkönig.

Wandelaars kunnen kiezen uit vijf verschillende tochten die ieder een week duren. Of je nu liever van dorp naar dorp, van dal naar dal wandelt of de toppen vanaf de glooiende hellingen van de omringende grasbergen bekijkt: iedereen vindt hier een tocht die past bij zijn conditie en voorkeur. En het beste is wel, als je `s avonds na een dag vol belevenissen bij je slaapplaats aankomt, staat daar de bagage al geduldig op je te wachten.

Sagen en legenden

Wie naar de top van die 2.941 meter hoge Hochkönig wil, moet wel over bergervaring beschikken. Gelukkig zijn er ook eenvoudigere routes, zoals culinaire wandelroutes langs almhutten.

Het plaatsje Dienten heeft ingehaakt op de vele sagen en legenden die rond de Hochkönig spelen. Met de Sagenhafte Wanderungen als leidraad kunnen onder leiding van een gids fraaie almtochten worden gemaakt, waarbij je alles over deze sagen en legenden wordt verteld.

Family Hiking Tour

Vooral voor gezinnen is het wandelen zonder bagage een uitkomst. Op deze manier hebben groot en klein echt de kans om geheel onbezorgd de bergwereld te verkennen. Onderweg is er van alles te ontdekken zoals drie Erlebniswanderwege (beleveniswandelwegen) met interactieve stopplaatsen. Bij deze plaatsen worden je leuke en nuttige wetenswaardigheden verteld én kun je spelletjes en opdrachten doen. Op de route is ook een spectaculaire kloof te zien.

Bovendien staan vooral de kinderen bij een Family Hiking Tour heel wat avonturen te wachten. Op de Indianendag kunnen de kleine Winnetous en Old Shatterhands zich naar hartelust uitleven, spelen in tipi’s en de natuur leren kennen.

Saalachtaler Höhenrunde

De Saalachtaler Höhenrunde staat garant voor indrukwekkend uitzicht op het berglandschap van de Kalkalpen. Hier komen ook veeleisende wandelaars helemaal aan hun trekken. Tijdens een gevarieerde wandeltroute leidt de weg van Saalfelden via Leogang naar Saalbach Hinterglemm.

Bron: TMC World. Fotografie: Shutterstock.

1. Overland Track

Dit is waarschijnlijk de bekendste wandelroute van Australië. Het beginpunt van de route is nabij Cradle Mountain en loopt zuidwaarts tot aan Lake Saint-Clair. De Overland Track is tachtig kilometer lang en voert je in zes dagen langs spitse bergtoppen, dicht regenwoud, kletterende watervallen en kraakheldere meren. Een deel van het gebied dat je doorsnijdt, staat op de UNESCO Werelderfgoedlijst en wordt daarom goed beschermd. Om verstoring van de rust en schade aan het natuurgebied te voorkomen, laat men er in de zomer een beperkt aantal bezoekers toe. Stel daarom enkele maanden van tevoren je plaats veilig door een boeking via internet. Met de juiste voorbereiding en het gebruik van gezond verstand is de wandeling ook voor onervaren wandelaars goed te doen.

2. Freycinet Schiereiland

Verken het nationale park Freycinet dat gelegen is op het Freycinet Schiereiland in het oosten van Tasmanië. Te voet is een rondtocht vanaf Hazards Bay binnen drie dagen te voltooien. Deze brengt je langs alle hoogtepunten die er te vinden zijn. Wandelen rondom de Hazard Mountains doe je tegen de richting van de klok in om verspreiding van een plantenziekte, die de flora in het gebied bedreigt, te voorkomen. Op je weg vind je witte stranden, eucalyptusbossen en vergezichten over een grillig landschap. Een bezoek aan het strand van Wineglass Bay is onvergetelijk. Dit strand staat niet voor niets in de top tien van mooiste stranden ter wereld!

3. Tasman Schiereiland

Een ander schiereiland aan de oostkust herbergt het Tasman National Park. Het is net als Tasmanië vernoemd naar Abel Tasman, de Nederlander die het eiland in de 17e eeuw ontdekte. Vanuit Waterfall Bay zak je langs de kust af naar Cape Pillar. Deze trip zal vijf dagen in beslag nemen. De mooiste plekjes met adembenemende uitzichten zijn alleen lopend te bereiken. De immense rotswanden die je tegenkomt, zullen een nachtmerrie zijn voor mensen met hoogtevrees, maar vormen een spectaculaire bezienswaardigheid die je niet mag missen.

4. Tocht langs de zuidkust

Wil je één worden met de natuur en niet te veel gestoord worden door andere wandelaars? Is de rest van Tasmanië je zelfs te druk en ben je niet bang om vies te worden? Dan is een tocht langs de zuidkust echt iets voor jou! Pak een watervliegtuig naar Melaleuca, want wegen hierheen zijn er niet. Voor de trip naar Cockle Creek staat zes tot negen dagen, maar reken er op dat het er eerder negen dan zes zullen worden. Het weer is er vaak slecht en de wilde natuur van het zuiden zal het uiterste van je vergen. Onderweg trotseer je bergen en modderige paden en kun je zelfs te maken krijgen met sneeuwbuien. Voor je aan deze onderneming begint, is het aan te raden om eerst kennis te maken met het Tasmaanse landschap middels mindere zware routes zoals de Overland Track.

5. Tasmaanse Steden

Als je niet zo verzot bent op al die natuur, kun je natuurlijk ook gaan wandelen in de steden om van Tasmaanse cultuur te proeven. Door de geringe omvang van steden als Hobart, Launceston en Devonport liggen de attracties op loopafstand van elkaar. Gregoriaanse en Victoriaanse gebouwen uit de tijd dat Tasmanië een Britse strafkolonie was, bepalen hier het straatbeeld. Voor de minder fanatieke wandelaars zijn er vanuit de steden ook kortere wandelroutes te regelen naar de bekende plaatsen op het eiland.

Praktisch!

Wandelen op Tasmanië is vanwege het weer het prettigst in de maanden november tot en met februari. In de Australische wintermaanden kan het er behoorlijk afkoelen en is er kans op winterse neerslag. Bovendien zijn de dagen korter, waardoor je minder tijd hebt om kilometers te maken.

Tekst: Jermaine Rieske. Met dank aan: Tourism Tasmania. Fotografie: Shutterstock.

Aggteleki National Park

Maar liefst 19.892 hectaren natuur, in het Noord-Oosten van Hongarije. Het Aggteleki National Park maakt sinds 1995 deel uit van het UNESCO Werelderfgoedlijst. Deze lijst omvat meer dan 700 natuurlijke en cultuurlocaties, die worden gesubsidieerd door UNESCO en hierdoor in originele staat behouden kunnen worden.

De Baradla Grot – beter bekend onder de naam Domica én ook ondereel van de UNESCO Werelderfgoedlijst – is een bezichtiging meer dan waard. De grot is ruim 26 km lang (waarvan 8 km onder Slowakije valt) en is hiermee één van de grootste druipsteengrotten van Europa. In de grot loopt een onderaardse rivier. Samen met de rotshallen en de ongelooflijk grote druipstenen lijkt dit zo uit een sprookjesboek gekomen. Behalve een bezoek aan de Baradla Grot is het park zelf ook de moeite waard, je kunt er heerlijk wandelen en genieten van de flora en fauna. Wil je meer weten over de geschiedenis van Aggteleki en de Baradla Grot? Bezoek dan het grottenmuseum naast de ingang van Aggtelek.
Meer informatie? Kijk op www.anp.nemzetipark.gov.hu.

Duna-Dráva National Park

Het Duna-Dráva nationale park ligt in het zuidwesten van Hongarije. Het park heeft zijn naam te danken aan de rivieren Donau en Dráva, die door het park stromen. Vooral de oevers van de Dráva, één van de langste, nog vrij stromende rivieren van Europa, zijn bijzonder. Er komen maar liefst 53 vissoorten in voor. Langs de poelen en kreken leven zeldzame vogels waaronder de zwarte ooievaar, de lepelaar en de zeearend. Het hele gebied wordt jaarlijks onder water gezet om de natuurlijke dynamiek van het ecosysteem te herstellen. Een park zoals het Duna- Dráva kom je nergens anders in Hongarije tegen.
Meer informatie? Kijk op www.ddnp.nemzetipark.gov.hu.

Hortobágyi National Park

Dit park ligt op zo’n 200 km ten oosten van Boedapest bij de plaats Hortobágy. Hortobágy maakt deel uit van de Hongaarse steppe, ook bekend als de Puszta, een gebied dat voornamelijk uit halfdroog grasland bestaat. Omdat de rivier de Tisza geregeld buiten zijn oevers treedt is het niet altijd en overal zo droog. Er zijn ook moerasgebieden met beken en meertjes. In 1973 kreeg dit gebied de status van nationaal park (het eerste park in Hongarije). Tevens is dit een van de mooiste moerasreservaten ter wereld. Aan flora en fauna ook geen gebrek, er komen ruim 300 vogelsoorten voor. Door regulatie van de Tisza zijn de overstromingen ingeperkt, maar het park krijgt waar nodig water via kanalen.
Meer informatie? Kijk op www.hnp.hu.

In al deze parken vind je diverse wandelroutes. Deze zijn voorzien van alle gemakken; restaurantjes om de dorst te lessen en de honger te stillen en gezellige zitplaatsen om vermoeide benen rust te geven. Dus trek de stoute schoenen aan het ga wandelen door Hongarije!

Tekst: Denise de Roos, Vakantie.nl. Met medewerking van: Verkeersbureau Hongarije. Fotografie: stock.xchng.

Historisch Belfast

Met 280.000 inwoners is Belfast de hoofdstad van Noord-Ierland. De must see’s zijn:

• Belfast Castle. Een immens groot kasteel tegen een 360 meter hoge heuvel, Cave Hill. Deze is goed zichtbaar vanuit de stad. In het kasteel is er een ruimte toegankelijk is voor bezoekers. Ook wordt het regelmatig afgehuurd voor bruiloften en partijen.
  
  
• Ulster Folk en Transport Museum. Een openluchtmuseum die je terug brengt naar het begin van de 20e  eeuw. Acteurs nemen je mee terug naar die tijd, doordat zij de ambachten van vroeger uitoefenen. Loop heerlijk rond langs pittoreske huisjes, molens, winkels en boerderijen. Ook vind je hier het transportmuseum. Dit is naar zeggen het mooiste van Europa. Leer alles over de geschiedenis van de vliegtuigindustrie van Noord Ierland en oude stoomlocomotieven.
  
  
• Winkelliefhebbers kunnen hun hart ophalen. Vanaf Donegall Place zijn er een aantal winkelstraten en winkelcentra makkelijk te bereiken. Bekende winkelbuurten zijn Foutain Street, Queen Street en Commarket. Ook de Noord-Ierse handwerken zijn bijzonder in trek. Juwelen, glaskunst, houtsnijwerk: je vindt het hier allemaal!

Bij Ierland hoort natuurlijk een rijk nachtleven. Ook in Belfast staan de deuren van alle pubs open om je de Ierse cultuur op te laten snuiven. Je komt hier niet alleen voor het bier, maar ook voor de typische Ierse gerechten. Champ – een romige brei van melk, boter en lenteuien – moet je hier zeker geproefd hebben!

Flaneren over de stadsmuren

Derry (ook Londonderry genoemd) is na Belfast de grootste stad van Noord-Ierland. Het ligt in het noorden en hier valt wederom weer veel te ontdekken. De stad is omheind door stadsmuren.

Zien! In het Tower museum leer je vanalles over de geschiedenis van Derry. Ook enkele scheepswrakken zijn hier tentoongesteld. De St. Columbs Cathedral is de grootste historische attractie van Derry. Hij is gebouwd in 1633 en bevat binnen talloze heilige voorwerpen en andere kunstwerken. Echt de moeite waard om binnen een kijkje te nemen!

Wandelen in Newtownabbey

Ten noorden van Belfast ligt het stedelijke gebied Newtownabbey. Met de kleine omliggende stadjes tezamen telt het ongeveer 62.000 inwoners. Newtownabbey is geliefd om haar prachtige landschap rondom de stad. Je kunt hier prachtig dagen wandelen en je verliezen in de natuur.

Ook mooi is Sentry Hill, is een huisje uit de 19e eeuw. Dit is het ouderlijk huis van Wiliam Fee McKinney, waar hij in 1832 ook geboren is en het grootste deel van zijn leven heeft gewoond. Hij heeft zijn hele leven onder andere oude brieven, pennen, kranten en kunstwerken verzameld. Tegenwoordig woont er niemand meer in het huis, maar staat het open om bezoekers een warm welkom te geven. De drempel is de plek waar het verleden en de toekomst elkaar de hand schudden.

Newtownabbey is tevens een goede plek om de handen uit de mouwen te steken. Ga eens vissen! Er zijn genoeg plekjes waar je visattributen kunt huren. Zalm en forel is hier volop te vangen.

Stijlvol genieten

Coleraine is een kleiner plaatsje vlakbij de kust met minder dan 25.000 inwoners. Toch is er een groot aanbod aan activiteiten! Denk alleen al aan heerlijk uitwaaien op het strand en daarna in een sfeervol restaurantje verse vis eten.

In hartje centrum staat de St. Patrick Church. Een prachtige kerk die in de 5e eeuw onder leiding van St. Patrick is gebouwd. Hij staat open voor bezoekers. Breng ook een bezoek aan een van de mooiste rozentuinen van Noord-Ierland, het Anderson Park. 

De voetjes van de vloer in Omagh

Nog zo’n klein stadje, met 25.000 inwoners, is Omagh. Van de prachtige natuur die Omagh te bieden heeft, kan je maar beter gebruik maken. Het is niet moeilijk om een winkel tegen te komen waar je fietsen kan huren. Geen wandelfan? Zelfs het paardrijden is mogelijk!

Zien! In het An Creagan Visitor Centre ga je terug in de tijd. Je vindt hier verschillenden hunebedden die dateren uit het Stenen Tijdperk. Erg leuk voor de afwisseling.

Tijd voor ontspanning? Er zijn genoeg pubs en clubs waar je je hart op kunt halen aan heerlijk eten en traditionele Ierse muziek. Je hoeft zeker niet bang te zijn om je je te vervelen.

Tekst: Karlijn Borst, Vakantie.nl. Fotografie: Stock.xchng.

Canillo – Berghutten en meren van de Vall del Riu

Een verrassende route voor de fanatieke wandelaar. De tocht gaat door het hooggebergte, langs een wilde vallei en een gletsjerkrater. Was de wandeling nog niet uitdagend genoeg? Canillo beschikt ook over een oefenklimmuur.

• Vertrekpunt: Ransol
• Hoogteverschil: 730 meter
• Geschatte duur: 4 uur en 30 minuten
• Moeilijkheidsgraad: hoog
  

Encamp – Els Cortals d’Encamp, berghut en meer van Ensagents

Een prima route voor de recreatieve wandelaar. De route loopt bijna helemaal langs het meer van Ensagents, een bergzone met uitzicht over de bergkammen van Gargantillar en la Coma dels Llops. Geniet van de grote verscheidenheid aan flora en fauna, met in het bijzonder de koolmezen.

• Vertrekpunt: Encamp
• Hoogteverschil: maximaal 547 meter (meer van Ensagents)
• Geschatte duur: 1 uur en 45 minuten
• Moeilijkheidsgraad: gemiddeld
  

Ordino – Estany de Tristaina

Een prachtige, rustige route. Zeer geschikt voor de beginnende wandelaar. De route voert je langs een van de meest bezochte, idyllische gletsjermeren van Andorra: Estany de Tristaina.

• Vertrekpunt: Arcalís
• Hoogteverschil: 100 meter
• Geschatte duur: 30 minuten
• Moeilijkheidsgraad: gemakkelijk
  

La Massana – Weg van Estanys Forcats (natuurpark Valleien van de Coma Pedrosa)

Wederom een pittige route voor de fanatieke wandelaar door een prachtig natuurpark. Tijdens deze tocht kun je genieten van het wilde en ongewone landschap van het hooggebergte, met meren die zijn omgeven door grijs leisteenslag.  

• Vertrekpunt: Arinsal
• Hoogteverschil: 1.162 meter
• Geschatte duur: 3 uur en 30 minuten
• Moeilijkheidsgraad: hoog
  

Andorra la Vella – Weg van Costa Seda

Een heerlijke wandeltocht voor de echte natuurliefhebber. Op de weg langs de noordelijke helling van Santa Coloma bevinden zich Enclar, het gebied van La Margineda waar ijzererts wordt ontgonnen, de Romaanse brug en de grot. Langs de weg staan dennen en sparren. Je eindigt bij de Col de Costa Seda, een bekende weg voor liefhebbers van paddestoelen.

• Vertrekpunt: Santa Coloma
• Hoogteverschil: 670 meter
• Duur van de route: 2 uur en 30 minuten
• Moeilijkheidsgraad: gemiddeld
  

Sant Julià de Lòria – Weg van Fontaneda

Op deze weg heb je een panoramisch uitzicht over Sant Julià de Lòri, een stad in het zuiden van Andorra. Langs de volledige route tref je ontelbare boomsoorten aan waaronder de moseik, de groene eik, de populier en enkele minder bekende soorten zoals de montpelieresdoorn. Een fijne route voor de amateuristische wandelaar.

• Vertrekpunt: Brug van Fontaneda
• Hoogteverschil: 410 meter
• Geschatte duur: 1 uur 
• Moeilijkheidsgraad: gemakkelijk
  

Escaldes-Engordany – De fontein van Boïgot

Door zijn schaduwrijke ligging is het een ideaal zomeruitstapje voor het hele gezin. Noemenswaardig is het landbouw- en veeteeltgebied van Entremesaigües en de oude steenweg die van daaruit vertrekt naar de weg van La Plana. Op deze weg liggen de fonteinen van Boïgot en la Pixadera die het bezoeken de moeite meer dan waard zijn.

• Vertrekpunt: La Plana
• Hoogteverschil: 300 meter
• Geschatte duur: 2 uur
• Moeilijkheidsgraad: gemakkelijk
  

Meer informatie over deze tochten of andere activiteiten in Andorra? Kijk op www.andorratoerisme.com.

Tekst: Denise de Roos, Vakantie.nl. Met medewerking van: Verkeersbureau Andorra. Fotografie: Shutterstock.

Sint Anton

Sint Anton ligt op 1.304 meter. Niet alleen de skiërs stellen de ligging zeer op prijs, ook wandelaars weten dat een wandeltocht op die hoogte een stimulerend effect heeft. Een mooie wandeling voert bijvoorbeeld naar het landschappelijk en zeer indrukwekkende Verwalltal of naar de dorpsdelen Sint Jacob en Nasserein.

Nauders

Het fraai op een zonnig gelegen Nauders heeft vijftig kilometer wandelwegen voor heerlijke winterse wandelingen paraat. Een acht kilometer lange wandeling voert je door bijzondere en mooie ondergesneeuwde bossen. De wandeling begint bij het dalstation van de Bergkastel kabelbaan en brengt je omhoog naar de Bergkastelalm van waaruit je de wandeling kunt starten.

Serfaus, Fiss en Ladis

Deze dorpen liggen op 1.400 meter en hebben meer zonuren dan gemiddeld in Tirol. Tal van wandelroutes met slechts geringe stijgingen zijn een uitnodiging voor lange winterse wandelingen. Goede mogelijkheden zijn de routes van Fiss naar de Schöngampalm en van Ehrwald naar Lermoos en Biberwier. Deze routes zijn juist voor de recreatieve wandelaar goed te doen.

Paznauntal

In het Paznauntal kun je wandelen op negentig kilometer wandelwegen. Wandelingen van Galtür naar Ischgl, naar het wildpark in Mathon of door het Vermunttal naar de Bieler Höhe zijn meer dan de moeite waard. De mogelijkheden in het Paznauntal zijn te over en hier kun je pas écht genieten van de rust en de ruimte die Tirol te bieden heeft.

Mieminger Plateau

Tijdens wandelingen op honderd kilometer wandelwegen begrijp je snel waarom men deze streek als filmdecor heeft uitgezocht voor de serie Bergdokter. De natuur is er prachtig en het plateau biedt je de mogelijkheid om wandelingen op grote hoogten te maken. Een voorbeeld daarvan is de wandeling van Gasthof Arzkasten bij Obsteig naar het Lehnberghaus op 1.554 meter.

Innsbruck

Ook rondom Innsbruck zijn er tal van wandelmogelijkheden. Samen met diverse vakantiedorpen heb je de beschikking over 180 kilometer wandelwegen. Meer dan voldoende om een paar dagen zoet te zijn. Houd je van de zon? Kies dan de wandeling naar de Arzler Alm bij Innsbruck. Deze wandeling brengt je op bijna 2.000 meter hoogte.

Stubaital

In het Stubaital kun je je per acht-persoons cabinelift van de Hochserles Bahnen in Mieders naar de Koppeneck laten vervoeren. Hiervandaan kun je, op 1.680 meter hoogt, wandelen naar het Maria klooster in Waldrast. Dit klooster is het hoogst gelegen klooster van Europa.

Kitzbühel

In dit gebied heb je de beschikking over 170 kilometer winterwegen. Een prachtige wandeling is de zonnige panoramawandeling op de Hahnenkamm. Deze voert je onder andere naar het Kabelbaanmuseum en naar de Bernhardkapel die het bezoeken meer dan waard is.

Alpbachtal en Tiroler Seenland

Deze regio is het grootste wandelgebied van Tirol. Hier heb je de beschikking over maar liefst 240 kilometer wandelwegen. Als je van prachtige uitzichten wilt genieten raden wij je aan om de panoramawandeling op de Reitherkogel in Alpbach te nemen. Je zult verrast zijn door de natuur en het prachtige uitzicht.

Meer informatie over deze en andere wandelgebieden: www.tirol.at.

Tekst: Verkeersbureau Tirol. Fotografie: Shutterstock.

Ruig wandelen

In Australië kun je diverse soorten wandelingen maken, waaronder bush-, stads-, kust- en strandwandelingen. Maar ook ruigere wandelingen, die door de woestijnen gaan of de uitgestrekte bergketens doorkruisen, kun je hier maken. De uitdagingsgraad loopt van de steile en moeilijke tochten tot lichte en gematigder paden.

De nationale parken en werelderfgoedgebieden zijn heel goed gemarkeerd en hebben informatieborden, toiletten en barbecuefaciliteiten. Voor de echt serieuze bushwalkers zijn er trecks en trails. Je weet niet wat je overkomt, als je door de flora en fauna van Australië loopt.

Bed and breakfast

De meeste wandeltochten kunnen worden verdeeld over een paar dagen. Zo kun je onderweg korte stops maken om de geur van bloemen op te snuiven en van de vergezichten te genieten. Op sommige van de ruigere en afgelegen wandelingen kun je ’s nachts kamperen. Op lichtere routes door de steden, het platteland of langs de kust kun je gebruik maken van bed and breakfast. De wandelingen van zeven en twaalf dagen kunnen in delen worden gelopen.

Er zijn woestijn- en outbackwandelingen, wandeltochten door werelderfgoedgebieden en nationale parken en zelfs de grote steden hebben duidelijk gemarkeerde haven-, strand- en baaiwandelingen. Sommigen zijn onder leiding van een gids, anderen worden duidelijk aangegeven. Je kunt dus je eigen weg vinden. En je kunt dat doen in je eigen tempo: snel, of even de tijd nemen voor je wandeling.

Wist je dat...

• … Australië een paar van ’s werelds langste bushwandelingen en trails heeft?
  
  
• … de outbacklegende R.M. Williams de stimulerende kracht was achter de opening van de Bicentennial National Trail in 1998? Dit is de langste gemarkeerde tocht ter wereld door de wildernis. De afstand van 5.330 km, van Cooktown naar Melbourne, was in eerste instantie bedoeld om lopend af te leggen, maar haar lengte maakt het geschikter voor fietsers, motorrijders of ruiters. Het pad volgt historische routes, veepaden, ruiter- en landwegen.
  
  
• … de Heysen Trail, 1.200 km lang, één van de langste doorlopende langeafstandswandelingen ter wereld is?
  
  
• … Bibbulmun Track over een afstand van bijna 1.000 km van Perth naar Albany aan de zuidwestkust gaat? Deze route is enkel bedoeld voor wandelaars, fietsers en paarden zijn niet toegestaan.
  
  
• … Tasmanië meer dan 2.000 km aan wandelroutes en 18 nationale parken heeft? De Tasmanian Wilderness World Heritage Area is 1,38 miljoen hectare groot.
  

Handig om te weten

• De Tour Down Under lokt wereldwijd superstars op de fiets. Je kunt hun verrichtingen gadeslaan vanaf belangrijke locaties door heel Zuid-Australië – en nog beter, je kunt er aan meedoen. Er zijn van de Tour Down Under gedeeltes open voor het publiek. Je kunt je een ster op de fiets wanen, dezelfde route op de pedalen afleggen en met verhoogde snelheid over dezelfde finish gaan. Er is zelfs een speciaal racegedeelte voor kinderen.
  
  
• Voor mountainbikers: het Eagle Mountain Bike Park ligt vijftien minuten van het stadscentrum van Adelaide en is 21 km lang bestemd voor de ‘fat tyre’ (brede banden)-enthousiast. Er zijn faciliteiten voor crosscountry en afdalingen. Bovendien is er een behendigheids- en jumppark met een proeftochtgebied.
  
  
• Voor een meer afgelegen rit in de Adelaide Hills neem je Cudlee Creek dichtbij Lenswood, met zijn aangelegde crosscountry en afdalingsparcours. Met bijna 900 km afgelegen parkoersen, woudpaden en eensporige trajecten is de Mawson Trail Australië’s eerste onverharde fietsparcours. Die voert je door het spectaculairste natuurschoon in Zuid-Australië – Adelaide Hills, Barossa, Clare Valley en Flinders Ranges.
  

Bron: Tourism Australia. Fotografie: Tourism Australia.

Voormalige treintrajecten die nu alleen voor voetgangers en fietsers toegankelijk zijn. De routes zijn vlak, eenvoudig te bereiken en gemakkelijk begaanbaar. Onderweg vormen kastelen, dorpjes en landgoederen aangename stopplaatsen. Wij selecteerden twee trajecten voor je die je zeker niet mag missen.

Over Valencia

Valencia ligt langs de kust van de Middellandse Zee en is één van de toonaangevende bestemmingen in Spanje. Elk jaar ontvangt Valencia ongeveer 23 miljoen toeristen voornamelijk afkomstig uit Spanje en andere Europese landen.

Grote trekpleisters in Valencia zijn de Costa Blanca, Benidorm, Castellón-Costa Azahar en Valencia Terra i Mar. Hier vind je meer dan 500 km kust met prachtige goudkleurige zandstranden, 22 golfbanen, meer dan 200 musea, vele culturele bezienswaardigheden (waarvan er vier zijn opgenomen op de UNESCO Werelderfgoedlijst).

Valencia heeft een verleden vol passie en dit is nog steeds terug te zien in de dorpen en steden. Het leven is er goed met een zeer mild klimaat, de gevarieerde en gezonde Mediterraanse keuken en de vele traditionele feesten die bezoekers een blik gunnen in het leven van de Valencianos zelf.

Aanrader 1: Ojos Negros, spectaculaire bergpanaroma’s

De Vias Verdes variëren van zes tot zeventig kilometer en lopen door Alicante, Castillón en rond de Valencia-stad.

Een aanrader is de Via Verde genaamd Ojos Negros (zwarte ogen), vernoemd naar de gelijknamige mijnen in Teruel. Deze route is zeventig kilometer lang en loopt van Barracas in Castillón, tot Torres-Torres in Valencia. Hij voert langs spectaculaire bergpanorama's, langs pijnbomen, boomgaarden, bronnen, watervallen en fonteinen. Onderweg liggen oude stations en schilderachtige dorpjes met historische monumenten.

Tussen de rotsen ligt bijvoorbeeld het oude vestingstadje Jérica. Met een unieke mudejar-toren, gezellige bars en winkeltjes. En in Segorbe, de hoofdstad van het landelijke district Alto Palancia, staat een indrukwekkende 12e-eeuwse basiliek.

Een voordeel van deze route is dat er een modern treinspoor parallel aan loopt en men dus bij tussenliggende stations kan in- of uitstappen. Dit kan bij de stations Algimia, Soneja, Segorbe, Navajas, Jérica, en Caudiel.

Aanrader 2: Dels Olfarins, het Toscane van Valencia Toscane

De landelijke route Dels Alforins loopt door het gelijknamige natuurpark in de schitterende D'Albaida vallei. Hij is 35 kilometer lang en loopt door een oeroud landschap van loofbossen, glooiend groene heuvels en uitgestrekte wijngaarden. Dels Alforins wordt wel het Toscane van Valencia genoemd.

Onderweg treft men talloze historische wijnhuizen waar bezoekers welkom zijn voor een proeverij. Tussen de glooiende heuvels liggen schitterende landhuizen waarvan sommigen een intrigerende geschiedenis hebben. Onderweg nodigen monumentale bomen uit tot pauzeren.

De D'Albaida vallei staat bekend om de vele ambachten die hier nog uitgevoerd worden. Van fijn textiel en landelijk keramiek tot de heerlijke traditionele gerechten waaronder pittige worstjes en natuurlijk wijn. De pittoreske dorpjes langs de route koesteren Middeleeuwse architectonische schatten en vele schitterende fonteinen.

Bron: TMC World. Fotografie: Shutterstock.

Het is goed om adresjes te hebben in het buitenland en op Corsica is dit voor mij het geval. Ik bezoek Carrie, een Engelse Oxfordstudente die ik heb ontmoet op een ander ruig eiland aan de westkust van Schotland, Barra.

Mediterraan Bastia

’s Avonds laat arriveer ik per veerboot in de plaats Bastia, een havenstad gelegen in het noordoosten van Corsica. De aanblik doet, uiteraard, zeer mediterraans aan. Ik had het echter veel primitiever of misschien authentieker verwacht. Als ik later door de straten van Bastia loop voel ik de authenticiteit weldegelijk. De gebouwen zijn enigszins vervallen, maar misschien dekt het woord karaktervol de lading beter.

Arme toeristen!

Voor de volgende dag staat een driedaagse trekking op het gepland. Carrie en ik pakken de trein van Bastia naar Corte, in het midden van Corsica. Het weer is druilerig, maar ons is verteld dat het bereiken van de Refuge de la Sega op 1.150 meter geen problemen zal opleveren. De sneeuwgrens ligt op 1.500 meter. We volgen de bedding van een riviertje. Eigenlijk lopen we direct verkeerd waardoor we na twee kilometer een stuk omhoog moeten klauteren naar het juiste pad. De eigenaar van de outdoorshop deed al lacherig over onze kaart “pour des touristes!”.

Al snel wordt de kloof waarin de rivier zich een weg baant spectaculair. Steile granieten rotswanden doemen op waarbij je jezelf afvraagt hoe die naaldbomen daar in godsnaam kunnen groeien! We gaan een hangbrug over. Hoe hoger we gaan, des te harder het regent. Ik beschik over nogal krakkemikkige uitrusting; geen regenkleding en een acht jaar oude allerminst waterdichte rugzak. Ik begin me toch zorgen te maken. Mijn camera stop ik voor de zekerheid maar diep weg in mijn tas. Na vier uur wandelen in de regen begin ik wat kribbig te worden. Mijn verslechterde humeur wordt echter op abrupte wijze om zeep geholpen door de verschijning van een groep wilde zwijnen. Carrie en ik staan aan de grond genageld…

Dan bereiken we de hut. Het is een enorm modern gebouw, klaar om een leger toeristen te herbergen. Begin april is de kans groot dat je alleen bent

Zware weersomstandigheden

De volgende dag blijkt het niet meer te regenen. Ons doel is Refuge de Manganu op een hoogte van 1.800 meter. De vraag is of het mogelijk is. We zijn nog geen vijf minuten onderweg of Carrie maant me te stoppen. Het blijkt dat ik bijna op een Corsicaanse vuursalamander ben gestapt. De salamander is zwart met gele vlekken. Het koudbloedige reptiel staat als bevroren; niet zo gek als het zelfs voor ons warmbloedigen koud is.

De sneeuwgrens wordt al snel bereikt. Het vinden van de oranje markeringen is moeilijk. We verkeren continue in onzekerheid of we op het juiste pad zitten. Het zicht is dichtgetrokken door de mist en de markeringen zijn deels ondergesneeuwd. Bijzonder lastig als je daarbij een toeristenkaart gebruikt. Tot overmaat van ramp doorkruisen we een steile couloir waar de sneeuw tot de heupen komt. Op een helling van 40 graden is dat absoluut geen pretje. Over een stukje lopen dat normaal gesproken vijf minuten kost doen wij een half uur. Maar we blijken toch de juiste route te hebben gekozen. We besluiten terug te gaan naar Corte en daarmee de trekking een dag te verkorten tot twee dagen. De condities zijn te extreem.

De hemel trekt open

De route terug naar Corte loopt door een verbrand woud. De vormen van de bomen zijn grillig en bizar. Het contrast met de lichtgrijs getinte granieten pieken is onbeschrijfelijk. Het geeft een morbide indruk. Corte doemt op waar we na een wandeling van tien uur aankomen en we hebben geluk… De laatste trein heeft een vertraging van trien minuten en we kunnen daardoor direct terug naar Bastia, naar een warme douche. De hemel trekt open. Carrie en ik liggen onderuit in de trein met een Kronenbourg in de hand. Morgen naar het strand!

Ingestuurd en geschreven door: Jan Bakker. Fotografie: Jan Bakker.

De kunstschatten van Navarra

De voortdurende stroom van pelgrims bracht de streek Navarra, naast economische voordelen, ook culturele rijkdom en vele kunstschatten. De meeste bouwwerken van betekenis, waarvan de meeste nog steeds intact zijn, werden langs de Jacobsweg gebouwd. Romaanse kapellen en kloosters, Gotische kathedralen, bruggen, kruiswegen, honderden schilderijen en beeldhouwwerken laten je teruggaan in de tijd. Bij de bouw waren vaak ook buitenlandse kunstenaars en ambachtslieden betrokken.

Pelgrimsroutes

De twee door Spanje voerende routes doorsnijden Navarra. De eerste route loopt van Orreaga/Roncesvalles naar Pamplona en de tweede van Santiago tot in de Pyreneeën. Uiteindelijk verenigen ze zich in het stadje Puente la Reina. Van hieruit vervolgt één weg zich over de Ebro naar de Rioja. Bezienswaardige plaatsen op de pelgrimsroutes zijn Roncesvalles, Sangüesa, Puenta la Reina, Estella en Viana die ondanks de moderne ontwikkelingen hun traditie en sfeer behouden hebben.

• De grootse geschiedenis van Roncesvalles. Roncesvalles – nog geen vijftig kilometer ten noordoosten van Pamplona – is een klein dorp met een grootse geschiedenis. Het vormt de achtergrond voor het volksverhaal van Razende Roeland (Orlando furioso), één van de twaalf ridders van Karel de Grote. Het verhaal vertelt over de strijd van Karel de Grote tegen de Moren, die destijds grote delen van het Iberische schiereiland bezetten. Roeland en zijn gevolg, die de achterhoede vormden van Karel’s leger, werden bij Roncesvalles overvallen door het Moorse leger. Omdat Roeland uit trots te lang aarzelt om de hulp van het leger in te roepen worden ze allemaal gedood. De in de 12e eeuw gebouwde Heilige Geest kapel van Roncesvalles is vermoedelijk de laatste rustplaats van de held van deze veldslag.
  
  
• De Romaanse brug van Puenta la Reina. In Puenta la Reina valt vooral de stenen brug over de rivier de Arga op. Deze Romaanse brug, gebouwd in de 12e eeuw, is de naamgever van dit stadje (puente betekend brug). Op enige kilometers afstand bevindt zich de kapel Santa Maria de Eunate. Tot nu toe is de herkomst van deze kerk met de achthoekige bogengalerij onduidelijk. De verhalen gaan dat het een hospitaal is geweest, maar anderen spreken weer van een kerk. Ook de vroegere woonplaats van de Heer van Navarra, de burcht Castillo de Javier, ligt aan het pelgrimspad.
  
  
• Estrella, Torres del Rio en Pamplona. Het stadje Estrella, dat in het jaar 1090 door koning Sancho Ramirez gesticht werd, heeft zijn welstand en positie aan de stroom pelgrims die de Jacobsroute volgen te danken. De Torres del Rio heeft een zeer romantische kerk genaamd Santo Sepulocro, die het bezoeken dan ook meer dan waard. In de provinciehoofdstad Pamplona bevindt zich de kathedraal met de mooiste spitsboogkruisgangen van Europa evenals het museum van Navarra.
  

Natuurrijk Navarra

Naast de rijkdom aan cultuur en kunst is ook het landschap waarlangs de route voert van een ongekende schoonheid. De hoge toppen van de Pyreneeën scheiden de regio Navarra van Frankrijk. Dichte beuken-, eiken- en steeneikenbossen, met varens begroeide hellingen, weiden, bergen en beken vormen een waar paradijs voor de natuurliefhebber.

Ben jij een liefhebber van vogels? In het natuurpark Foz de Lumbier en Foz de Arbayun kun je boven de steile steenhellingen de vlucht van gieren volgen. In Navarra leeft namelijk de grootste kolonie gansgieren van Europa.

Accommodatiemogelijkheden

Het aanbod van accommodaties langs de Jacobsroute is gevarieerd, het biedt pelgrims en wandelaars voldoende keus. Van eenvoudige herbergen tot talrijke landhuizen en pensions. Van landelijke hotels tot viersterrenhotels in Pamplona; je vindt het er allemaal!

Tekst: TMC. Fotografie: Stock.xchng.

Wandelen door Girona

Een wandeling door het oude stadsdeel van Girona betekent niet alleen een reis door de tijd gezien de sporen die de verschillende bouwstijlen hebben nagelaten, maar ook de vreugde te ontdekken dat heden en verleden volmaakt samen kunnen gaan, wat prachtig tot uiting komt in de talrijke bekoorlijke winkeltjes en drinkgelegenheden die men tegen zal komen.

Spaans Verkeersbureau heeft een prachtige wandelroute voor je samengesteld die begint bij het informatiebureau tegenover het Park van La Devesa, naast de brug van Sant Feliu (1). Vanaf deze brug over de , die dwars door de stad loopt, is een opmerkelijke groep huizen te zien waarvan de achtergevel in opvallende oker- en roodtinten is geschilderd en een karakteristieke kleur verlenen aan de rechteroever van de rivier.

Uitzicht vanaf de Sant Feliu

Het eerste monumentale bouwwerk dat je aan de andere kant van de rivier tegenkomt is de majesteitelijke kerk van Sant Feliu (2), bovenaan een brede toegangstrap. Deze voormalige collegiale kerk en kanunnikenklooster vertonen een bijzondere mengeling van stijlen met Romaanse, gotische en barokke elementen. Vanaf dit punt loopt de route vrij steil heuvelopwaarts langs met kiezelstenen geplaveide straatjes, die niet erg geschikt zijn voor naaldhakken. Je kunt erop rekenen dat deze kleine moeite beloond zal worden met een prachtig uitzicht.

Je loopt vervolgens langs de zijgevel van de kerk en ziet dan de Poort van Sobreportes (3), een van de oude toegangspoorten in de middeleeuwse muur. Aan de andere kant van deze boog ligt het plein van de kathedraal. Je zult dat echter later bezoeken want eerst is er nog veel meer te zien.

Van badhuis tot Franse dame

Loop daarom verder naar het Arabische badhuis (4), aan de steile Calle de Ferran el Catòlic. In tegenstelling tot de naam is dit een christelijke instelling uit de 12e eeuw, waarvan de structuur en de vertrekken echter de badhuizen imiteren die men in het islamitische Spanje kon aantreffen en die op hun beurt weer geïnspireerd waren op de Romeinse thermen.

Na het badhuis kun je een deel van de zogenaamde Archeologische Route (5) wandelen die goed onderhouden is en die langs het noordelijke deel van de middeleeuwse stadswallen loopt waar men het nabijgelegen benedictijnerklooster van Sant Pere de Galligants kan bewonderen, een opmerkelijk voorbeeld van de Romaanse architectuur dat tegenwoordig het archeologische museum herbergt.

Via de Poort van Sint Christoffel (6) bereikt men de tuinen van de Franse dame (7), een hooggelegen plekje met uitzicht op de spectaculaire Romaanse klokkentoren van de kathedraal, die de Toren van Karel de Grote wordt genoemd.

Het Tapijt van de Schepping

De route vervolgt langs de abscis van de Kathedraal aan de Calle del Bisbe Cartanyà en voert naar het Plaza dels Apòstols (8). Aan een zijde van het plein staat een bisschoppelijk paleis, een van de meest elegante gebouwen van Girona dat tegenwoordig het Kunstmuseum (9) herbergt. Je kunt de kathedraal (10) binnen gaan via de grote gotische zijdeur op het plein. Binnen zul je verrast worden door de afmetingen van het gotische kerkschip dat niet zonder reden beschouwd wordt als de breedste beuk van alle christelijke bouwwerken. In het Kathedraalmuseum wordt een uniek, en zijn soort heel bijzonder kunstwerk bewaard: het Tapijt van de Schepping, een twaalf vierkante meter groot wandkleed in Romaanse stijl. Vervaardigd met wol in levendige kleuren, dat een ingewikkelde les in de ontstaansgeschiedenis van het heelal volgens de christelijke leer voorstelt. Wanneer je de kathedraal verlaat via de hoofdingang sta je buiten voor de prachtige barokke voorgevel die al een altaarstuk is vormgegeven en na de recente restauratie weer in volle glorie tot in de kleinste details te bewonderen valt.

Aan je voeten ligt nu de imposante trap (11) die het, haast duizelingwekkende hoogteverschil tussen het plein beneden en de heuvel waarop de kathedraal staat overbrugt. Samen vormen de 90 treden, verdeeld in drie secties van 30 treden elk, een monumentaal geheel van afmetingen. Als je via de trap naar beneden loopt kom je uit op het plein van de kathedraal, een magische plek waar je even van de schoonheid van dit monumentale geheel kunt genieten.

De joodse geheimleer

Vanaf dit punt loop je verder via de lange smalle Calle de la Forca heuvelafwaarts en komen uit op de hoofdstraat van de voormalige joodse wijk Call. Aan deze straat die de as vormt van een wirwar aan schaduwrijke straatjes staat het Joods Historisch Museum (12) gevestigd op de plek waar zich ooit de laatst bekende synagoge van de stad bevond.

Een grote Davidster in het plaveisel van een fraaie binnenplaats, gemaakt van stukjes marmer, markeert de toegang tot het Instituut voor de Studie van Nahmánides, de naam van de onbetwiste meester van de Kabbala – de joodse geheimleer – geboren in Girona in 1194. Een bezoek aan dit museum wordt aangeraden aan iedereen die iets meer wil weten over de geschiedenis van de joodse gemeenschap die vijf eeuwen lang in Girona gevestigd was.

De nabijgelegen Rambla de la Libertat (13) – in Girona lijken de afstanden altijd kort te zijn – is een bedrijvig winkelcentrum en een van de drukste en levendigste plekjes van Girona. Hier kan men de rivier oversteken via een van de bruggen en terwijl het water van de Onyar rustig doorstroomt, kun jij hier even genieten van het grandioze uitzicht op de kathedraal en het complex dat rondom dat imposant vanuit de hoogte boven je uittorent.

Onder de vele andere interessante bezienswaardigheden van Girona bevindt zich ook het Filmmuseum (14), een moderne constructie waar men de geheimen van het bewegende beeld en de fascinerende wereld van de zevende kunst kan leren kennen.

Tekst: Spaans Verkeersbureau. Fotografie: Spaans Verkeersbureau, Stock.Xchng.

Madeira-facts

Zo’n 700 km ten westen van Afrika en 1.000 km ten zuidwesten van de Portugese kust vind je het eiland Madeira. Samen met Porto Santo en een aantal onbewoonde vulkanische eilanden vormt zij de archipel Madeira. Madeira is niet onafhankelijk; de archipel vormt een autonome regio binnen Portugal. Net als de Azoren een soort provincie op afstand. De landstaal is dan ook Portugees en je kunt er, net als in de rest van de Europese Unie, met de euro terecht. Met een oppervlakte van 741 km² is Madeira ongeveer even groot als de provincie Utrecht. Wel is het er heel wat minder dichtbevolkt: het eiland is de thuisbasis van slechts 275.000 mensen.

Subropisch temperatuurtje

Door de subtropische ligging is het in Madeira het hele jaar door aangenaam vertoeven. Vooral het zuiden van het eiland is bijna altijd zonnig en droog. In de winter ligt de temperatuur hier rond de 17 °C, in de zomermaanden loopt dit op naar 23 °C. In het noorden en oosten van het eiland is de temperatuur lager en is het ook wat natter dan zuidwaarts.

Door de warme Golfstroom uit het Caraïbisch Gebied is ook het zeewater heerlijk: zomer en winter ongeveer even warm als de buitentemperatuur. Het hele jaar door kun je hier dus een frisse duik nemen! Minpuntje: de kust van Madeira bestaat voornamelijk uit steile rotswanden en echte stranden zijn er dan ook niet. Voordeel hiervan is dat het eiland ook nog niet bestormd is door massatoerisme. Een prachtig 9 km lang strand vind je wel op het eiland Porto Santo.

IJstijd

De bijnaam ‘Bloemeneiland’, die Madeira al sinds jaar en dag draagt, krijg je natuurlijk niet voor niets. Maar hoewel je er behoorlijk wat bloemenpracht kunt vinden, is dit absoluut niet de enige vorm van natuur op het eiland. Madeira is bijzonder groen en kent een unieke natuur. Om dit natuurlijke erfgoed te behoeden, is 2/3 van Madeira ingericht als beschermd natuurreservaat: Parque Natural de Madeira, in 1999 uitgeroepen tot UNESCO Werelderfgoed. In dit reservaat vind je onder andere een laurierbos dat de laatste ijstijd overleefd heeft!

2.000 exotische bloemensoorten... en meer!

Ook komen er een aantal flora- en faunasoorten voor die je nergens anders ter wereld kunt vinden. Een bepaalde orchideesoort bijvoorbeeld (Plathymenia reticulata voor kenners), bekijk je alleen op Madeira. Ook eucalyptusbomen, 2.000 verschillende exotische bloemensoorten (vandaar de bijnaam) en tropische vruchten vind je hier. Veel plantensoorten die wij alleen in onze vensterbank hebben staan, groeien op Madeira in het wild. Ondanks dat je op het eiland vaak letterlijk tussen de meest prachtige bloemen loopt, moet je voor een bosje toch echt naar de bloemenkraam. Het is namelijk streng verboden ze te plukken.

Biologisch paradijs

Madeira is een eiland met een vulkanische oorsprong. Steile rotsen en kliffen zijn hier dus niet zeldzaam. Ook regenwoud, hoogplateau en bergen maken deel uit van de gevarieerde natuuromgeving. Natuurliefhebbers zullen niet snel uitgekeken raken op Madeira. Ook voor biologen is het eiland een topbestemming. Hier krijgen die namelijk de kans planten en dieren die nergens anders voorkomen, in hun natuurlijke omgeving te zien.

Gewaagd genieten

Optimaal genieten van dit natuurschoon doe je wandelend. En op Madeira kun je daar een unieke route voor nemen: de levada’s. Dit zijn smalle irrigatiekanalen die over het hele eiland zijn aangelegd. Zo werd water vanuit de bergen via de levada’s naar het relatief droge zuiden gebracht. Om onderhoudswerkzaamheden wat makkelijker te maken, werd er naast een levada altijd een wandelpad aangebracht.

Tegenwoordig verloopt de watervoorziening op Madeira allemaal wat moderner, maar de levada’s zijn nog steeds uitstekend geschikt om langs te wandelen en je ogen uit te kijken. Volg de (soms smalle) paadjes en je komt op de mooiste natuurplekjes. Vind je dit iets té avontuurlijk, dan kun je ook met georganiseerde wandeltochten door het binnenland meegaan.

Funchal, de hoofdstad

Met haar 125.000 inwoners (bijna de helft van het totale inwonertal) is Funchal met recht de hoofdstad van Madeira. Deze drukke stad is bijna een openluchtmuseum met haar oude huisjes, historische gebouwen en wirwar van geplaveide straatjes. De koloniale sfeer kun je hier bijna proeven. Funchal ligt aan de zuidkant van het eiland, waardoor je verzekerd bent van een droog en zonnig klimaat.

Wil je weleens wat anders zien dan bloemen, dan kun je in Funchal prima terecht voor wat cultuur. Ook winkelen, een terrasje pikken op de boulevard of heerlijk eten (onder het genot van een madera, de nationale wijn) behoren in deze stad tot de mogelijkheden. Wat je in Funchal gezien moet hebben:

• Mercado dos Lavradores. De overdekte markt van Funchal. Hier vind je vele kraampjes met groenten en fruit én de bloemenmeisjes, die in klederdracht de schatten van Madeira verkopen. Een apart onderdeel is de vismarkt. Vooral tonijn en zwarte degenvis (Espada) gaan hier over de toonbank.
  
  
• Casino van Funchal. Ontworpen door één van de belangrijkste architecten van de moderne architectuur, Oscar Niemeyer, is dit een bouwwerk wat gezien mag worden. Waag hier een gokje in stijl!
  
  
• Sé do Funchal. Eén van de oudste gebouwen van het eiland. Al sinds 1512 staat deze kathedraal overeind.
  
  
• Zone Velha (oude stad). Hier loop je door de oude straatjes op zoek naar een lekker restaurant.
  
  
• Adegas de São Francisco. Een aanrader is om de bekende wijn van Madeira in dit wijnmuseum te bezoeken.
  
  
  
• Teleferico. Een kabelbaan die je leidt naar het dorpje Monte. Tijdens de rit heb je een prachtig uitzicht over Funchal. Monte is een pittoresk dorpje, leuk om eens doorheen te wandelen.
  

Zonnen in Porto Santo

Maar de archipel Madeira bestaat natuurlijk niet alleen uit het ‘Bloemeneiland’. Naast enkele onbewoonde vulkanische eilanden behoort ook Porto Santo tot de regio. Dit eiland ligt 50 km ten noordoosten van Madeira en is met haar 42 km² duidelijk het kleinere broertje.

In tegenstelling tot Madeira vind je op Porto Santo wel die kilometerslange gouden zandstranden. Wil je een dagje lekker niets doen aan de kust, overweeg dan een daguitstapje naar dit eiland. Met de boot is dat prima te doen.

Tekst: Maaike van der Pal, Vakantie.nl. Fotografie: Shutterstock.

‘Barrière van speren’

De Drakensbergen is een keten van bergen in het oosten van Zuid-Afrika. De bergen lopen over een lengte van maar liefst 1.000 km van het zuidwesten naar het noordoosten, een bocht naar het noordwesten geeft de grens aan tussen Zuid-Afrika en het Afrikaanse land Lesotho. De hoogste top is maar liefst 3.482 m, hiermee zijn de Drakensbergen de hoogste bergen van Zuid-Afrika. Je vindt deze en andere hoge toppen in het grensgebied met Lesotho. Ten noorden van dit land (dat volledig ingesloten is door Zuid-Afrika) worden de Drakensbergen lager en toegankelijker.

In Zuid-Afrika is Zoeloe niet alleen één van de elf officiële talen, het is ook de meest gesproken taal in dit land. De taal wordt gesproken door de Zoeloes, een Afrikaanse etnische groep die voornamelijk in de Zuid-Afrikaanse provincie KwaZulu-Natal leven. In de taal van de Zoeloes heten de Drakensbergen Ukhahlamba, wat ‘barrière van speren’ betekent. De Zoeloes hebben de bergen zo genoemd vanwege de ruige pieken die in dit landschap voorkomen.

Ukhahlamba National Park

De Drakensbergen liggen in het Ukhahlamba National Park, dat in 2000 op de UNESCO Werelderfgoedlijst werd geplaatst. Dit park is één van de mooiste van Zuid-Afrika. Niet alleen de hoogste bergen van dit land bevinden zich hier, ook valleien, watervallen en kliffen maken deel uit van het landschap. Erosie heeft ervoor gezorgd dat er hier zowel hoge pieken als diepe dalen zijn. In de dalen liggen verscholen bossen en op de lager gelegen gedeeltes kom je savannes tegen, dit zijn tropische landschappen met verspreide boomgroepen. Verder bestaat een groot gedeelte van de Drakensbergen uit graslanden die per seizoen van kleur veranderen: in de zomer is dit landschap groen, in de herfst lijkt het goud, in de winter bruin en in de lente bestaan de graslanden uit meerdere kleuren vanwege de verschillende soorten bloemen die in bloei staan. J.J.R. Tolkien, de schrijver van de film The Lord of The Rings en geboren in Zuid-Afrika, was zo onder de indruk van dit gebied dat hij het decor van zijn film heeft afgeleid van de Drakensbergen.

Tot zo ver de flora, maar hoe zit het met de fauna? Er leeft hier onder andere een grote populatie bavianen die maar blijft groeien, ze worden namelijk teveel gevoed door de bezoekers! Geef dus zelf het goede voorbeeld en voed deze dieren niet. Naast bavianen leven hier ook verschillende soorten antilopen en vogels (waaronder roofvogels). Je kunt ook rietbokken en elanden tegenkomen. Verder zwemmen er veel forellen in de stuwmeren. Reken er echter niet op dat je veel verschillende exotische dieren tegenkomt in de Drakensbergen.

Hoogtepunten

Er zijn ontzettend veel plekken in de Drakensbergen die een bezoek meer dan waard zijn. Enkele plekken die je absoluut niet kunt missen, zijn:

• Blyde River Canyon is op sommige punten 700 m diep en in totaal is hij 26 km lang. Je vindt deze kloof in het noordelijke deel van de Drakensbergen. Ben je hier, bekijk dan zeker het uitzicht ter hoogte van de Three Rondavels. Dit zijn drie reusachtige rotsen die in de vorm van een rondavel (een Afrikaans hutje) zijn uitgeslepen. Je komt langs de Blyde River Canyon als je de Panorama route volgt, deze begint bij de plaats Graskop.
  
  
• Ervaar wat God ziet wanneer hij uit de hemel op de aarde neerkijkt, ofwel: kijk door Gods Window. Even voorbij Blyde River Canyon vind je dit waanzinnige uitkijkpunt waarbij je vanaf een honderden meters hoge wand uitzicht hebt over het eronder gelegen kilometers lange veld. Dit is één van de mooiste uitkijkpunten in het hele park!
  
  
• Je vindt in het park veel grotten die voorzien zijn van rotstekeningen, ooit gemaakt door de San (de eerste mensen die in Zuid-Afrika leefden). Deze tekeningen zijn ongeveer de enige sporen die nog afkomstig zijn van dit volk. In de Sigibudu Shelter en Cannibal Caves vind je de meeste schilderingen.
  
  
• Het Amphitheatre is een imposante bergwand van maar liefst zes kilometer breed en 1.500 m hoog, in de vorm van een halvemaan. De wand op zich is al indrukwekkend maar de ongeveer 900 m hoge Tugela Falls (de op één na hoogste watervallen ter wereld!) maken dit gedeelte van de Drakensbergen nóg spectaculairder.

Uitstekende wandelmogelijkheden

In het nationale park zijn goede mogelijkheden om wandelingen te maken, want er is een goed padenstelsel aangelegd. Wandelen in de Drakensbergen is zelfs zo populair dat langeafstandswandelingen vaak worden ondersteund door GPS ontvangers.

De meeste van de in totaal dertig wandelroutes zijn in één dag af te leggen. De bekendste route is de Tugela Gorge: vanaf de start bij Tendele Camp ga je zeven kilometer heen én terug. Je komt onder andere langs het al eerder genoemde Ampitheatre. Liefhebbers voor langere wandelingen kunnen de Amphitheatre-to-Cathedral route volgen. Over deze 62 km lange route doe je ongeveer vier à vijf dagen.

Naast wandelen is het ook mogelijk om bijvoorbeeld te gaan bergbeklimmen, golfen, paardrijden en/of (sport)vissen.

• Bergbeklimmen. Veel pieken vormen grote uitdagingen voor bergbeklimmers, desondanks zijn de hoogste pieken allemaal al beklommen. Lukt het jou ook?
  
  
• Golfen. Er bevinden zich meer dan twintig zeer diverse golfbanen in de Drakensbergen. Keuze genoeg!
  
  
• Paardrijden. Het is mogelijk zowel lange als korte horse trails (tochten te paard) te maken door de Drakensbergen, al naar gelang je zelf wilt. Zo is het bijvoorbeeld mogelijk slechts één uur op stap te gaan maar je kunt ook drie dagen eropuit trekken.
  
  
• Vissen. Sportvissers kunnen terecht bij de verschillende stuwmeren waar veel forellen in zwemmen.

Tekst: Dorien Dijkhoff, Vakantie.nl. Fotografie: Shutterstock.

Het Kungsleden, voor iedereen toegankelijk

Het Koningspad  –ofwel Kungsleden – is  één van de populairste en grootste wandelroutes van Zweden. Het pad loopt ongeveer 450 km langs de Noorse grens, dwars door Zweeds Lapland van Abisko tot Hemavan. Onderweg kom je langs de mooiste stukjes natuur van Zweden, zoals de vijf Nationale Parken Abisko, Sarek, Padjelanta, Stora Sjöfallet en Muddus. Deze zijn allemaal onder de naam Laponia door UNESCO tot wereldnatuurpatrimonium uitgeroepen.

Een groot voordeel is dat de wandelroute ontzettend goed wordt onderhouden, dit maakt het zelfs voor de onervaren wandelaars toegankelijk. Er zijn bruggen en veerboten die je over rivieren en meren brengen en paden gemaakt van boomstammen om je voor de drassige stukken te behoeden. Je hoeft ook geen uitstekende kaartlezer te zijn, want overal staan handige wegwijzers die je verder op pad helpen.

Onderweg kom je verschillende berghutten tegen waar je de nacht kunt doorbrengen. Deze hutjes zijn eigendom van de Swedish Tourist Association. Het is daarom raadzaam om van te voren lid te worden van deze organisatie, als niet-lid betaal je namelijk 100 kronen extra per nacht. In de zomer zijn de hutten geopend van eind juni tot half september. Ook in de winter kun je van februari tot midden april in één van de accommodaties terecht. Het Koningspad is in deze periode zeer geschikt als langlaufroute.

Ontdek jouw ideale route!

Er zijn verschillende etappes waarin je het Koningspad kunt bewandelen. Wij hebben er alvast vier voor je geselecteerd:

• Kebnekaise tot Saltoluokta (52 km). Deze route wordt als de mooiste van het Koningspad beschouwd. Onderweg heb je prachtige uitzichtpunten op het Sarek National Park. In Kebnekaise heb je de mogelijkheid om de hoogste berg van Zweden – de Kebnekaise berg (2.104 m) – te beklimmen. Geniet tijdens de route van de rust en stilte om je heen terwijl je door dichte bossen en langs sprankelende meren loopt. Deze etappe is inclusief een bustocht en een overtocht met de boot. In de winter kun je het bevroren meer per ski’s of sneeuwscooter oversteken.
  
  
• Saltoluokta tot Kvikkjokk (73 km). Tijdens deze route krijg je de kans om het machtige Sarek Natuurpark te ontdekken. Het is één van de laatste woeste wildernissen van Europa. In tegenstelling tot het Koningspad vind je hier geen wegwijzers, paden of overnachtingsmogelijkheden. Bereid je goed voor want je bent hier compleet aan jezelf en de elementen van de natuur overgeleverd. Blijf je toch liever op de begaanbare paden lopen? Vervolg dan gewoon het Koningspad, want ook hier krijg je spectaculaire uitzichten voor je neus geworpen. Wat dacht je van de reusachtige bergen die hoog boven het Sarek uittorenen? In de plaats Atske kun je een hut boeken aan de voet van de Parte berg. Vanaf hier heb je een schitterend uitzicht op het Laitaure meer. Een boottochtje over dit sprankelende meer zit bij je reis inbegrepen aangezien je hier een oversteek moet maken.
  
  
• Ammarnäs tot Hemavan (78 km). Dit deel van het Koningspad gaat door het grootste natuurreservaat van Europa: Vindelfjall. Hier kun je genieten van de mooiste natuurschonen. Wandel langs kabbelende beekjes, door dichte bossen en bewonder alle unieke flora en fauna. Het fijne van deze tocht is dat je in alle hutten proviand in kan slaan, wat niet voor de andere tochten geldt.
  
  
• Abisko tot Kebnekaise (86 km). Het is één van de langste routes en tevens adembenemend mooi. Je passeert zompige moerassen, dichte bossen, uitgestrekte graslanden en met sneeuw bedekte bergtoppen. Een echte aanrader is een tochtje met de kabellift naar de top van de Nuolja berg. Vanaf hier heb je prachtige vergezichten op de omgeving. Ook de Kebnekaise berg zal vaak op je netvlies verschijnen wanneer je deze schitterende etappe aflegt.

Natuurlijk kun je er ook zelf op uit trekken en gewoon afwachten waar je beland, wat je ziet en hoe je loopt.  Wil je meer informatie over het Koningspad of ben je op zoek naar handige tips, neem dan eens een kijkje op de volgende website: wandel.bergsport.com/kungsleden.

Tekst: Nanda van Aalst, Vakantie.nl. Fotografie: stock.xchng.

Het hart van central Park

Hier kun je midden in de stad een landelijke wandelingetje maken, ver weg van de drukte van de stad,
Begin op Central park West en West 77th Street (metrotrein B, C, 1, 2, 3, of 9 naar 72nd Street).
Steek waar je het park bent binnengekomen de laan over naar het pad langs het meer en bekijk de beboste ‘Ramble’ links van je, en de roeibootjes die van de oostarm van het meer rechts van je komen. Een klein stukje verderop leidt een zijpaadje omhoog naar het John Lennon memorial, recht tegenover het Dekota, waar Lennon in 1980 is doodgeschoten. Loop terug naar de laan via Strawberry Fields, de goed onderhouden – door Yoko Ono, de weduwe van Lennon – aangelegde tuin, en wandel oostwaarts over de 72nd Street Transverse, naar Bethesda Fountain. Sta even stil om naar Loeb Boathouse op de achtergrond te kijken, daal af naar de plaza en loop onder de transverse door naar the Mall, een van de plezierigste plekken ter wereld om de zondagmiddag door te brengen. Misschien is er een gratis voorstelling op de bandshell, of heeft een geïmproviseerde groep voor de met houtsnijwerk versierde banken langs de Mall plaatsgenomen. Wandel naar de Poet’s Circle aan het uiteinde en sla dan rechtsaf het pad in dat naar de groene, lommerrijke plek leidt die bekendstaat als Sheep Meadow. Vroeger weidde hier vee, maar nu is dit een stille plek waar het verboden is te sporten of te picknicken en die in trek is bij zonnebaders en mensen die mediteren. Tavern on the Green, iedere herfst het eindpunt van de marathon van New York, ligt recht tegenover de dreef, die uitkomt op Central Park West bij 66th en 67th Street.

Tribeca

Tot de schatten van Tribeca behoort een heel gamma van antiquiteiten tot restaurants tot beroemdheden in spijkerbroek – de een nog hipper dan de ander.
Begin op Chambers en Church Street (metrotrein A of C naar Chambers Street). Van de vele New Yorkse buurten die een gemakkelijk te onthouden, nieuwe naam hebben gekregen, is Tribeca (Triangle-below-Canal) misschien wel het moeilijkste samen te vatten. Tribeca is een tegelijk huiselijke, trendy, sobere en luxueuze buurt. Of je Robert De Niro nu tegen het lijft loopt in Bazzini’s grocery of niet dichter bij komt dan de schilderijen gemaakt door zijn vader aan de muren van de Tribeca Grill, dit is een aantrekkelijke buurt om rond te slenteren en veel meer de moeite waard van Park Avenue, waar de ateliers per vierkante voet  nu goedkoper zijn dan in Tribeca. Deze buurt is vooral aantrekkelijk als u op zoek bent naar een gedenkwaardige maaltijd.
Loop op Chambers Street westwaarts naar West Broad Street en sla rechtsaf. De Odeon, een van Tribeca’s eerste top-bistro’s, is gevestigd aan de oostzijde van Broadway; Bouley Bakery, een van de vier buitenposten van het plaatselijke David Bouley-imperium, aan de westzijde. Sla op Duane Street linksaf en wandel verder richting Hudson, tot je het driehoekige Duane Park ziet, dat overgaat in Washington Market; vroeger was dit het centrum van de New Yorkse levensmiddelenhandel, maar tegenwoordig staan hier de duurste gebouwen van Tribeca. Sla op Greenwich Street rechtsaf en wandel langs de voormalige Bazzini-moerenfabriek, nu een van de duurdere markten. Het Tribeca Film Center en de Tribeca Grill zijn eigendom van De Niro. Ga op N. Moore Street rechtaf, en nogmaals rechtsaf op Hudson, waar je nog meer bestemmingen voor fijnproevers vindt: Bubby’s, Nobu, Puffy’s Tavern en Chanterelle op 2 Harrison Street. Sla op Worth rechtsaf West Broadway in en ga dan linksaf naar Varick Street. Niet ver ten noorden van Square Diner (heerlijke kaashamburgers, aantrekkelijk publiek) is metrohalte Franklin.

Maar New York biedt meer… Daarom stelde Elmar Reizen een box samen met deze en nog 48 wandelingen door Chinatown, Nolita en de vele andere wijken. De box bestaat uit losse kaartjes en op de kaartjes staat aan de ene kant een gedetailleerde plattegrond en aan de andere kant aanvullende informatie. Ga je op pad? Het meenemen van enkele kaartjes is dan al voldoende. Ideaal! Meer informatie? Kijk op www.uitgeverijelmar.nl.

> Bestel deze box

Met medewerking van: Uitgeverij Elmar. Fotografie: Uitgeverij Elmar, stock. xchng.

Place Vendôme

Geniet van de afwisseling van traditioneel en modern; oude en nieuwe gebouwen en winkels wedijveren om je aandacht. Metro: Palais Royal-Musée du Louvre.
In Café Verlet, een gezellige plek om te lunchen, hangt het aroma van versgemalen koffie. Steek over naar Collete. Deze hippe boetiek met allerlei kleding en accessoires is het stijlmekka van Parijs en is wel het bekendst om de waterbar in de kelderverdieping, waar de klanten aan grote, sobere tafels kunnen plaatsnemen en hun keus maken van de uitgebreide waterkaart. Schrik niet – je kunt hier ook eten.
Sla rechtsaf de Rue du marché St. Honoré in. Le Rubis is een beroemde wijnbar waar al tijden niets veranderd is. Hier kun je je zich tussen de bestofte wijnflessen te goed doen aan hartige linzen met varkenskluif, broodjes kaas of salami en citroengebak.
Bezoek aan het noordeinde van de Place du Marché St. Honoré een afdeling van de beroemde Parijse bakkerij Poilâne als je trek hebt in gebak, of neem een kijkje bij Philippe Model, waar rijen prachtige, veelkleurige hoeden op de plank balanceren.
Wandel verder en sla op de Avenue de l’Opera linksaf. Sla nogmaals linksaf op de Place de l’Ópera (met het barokke Palais Garnier) en loop de Rue de la Paix in, waar de meest gerenommeerde juweliers ter wereld gevestigd zijn. Wandel langs de etalages naar de Place Vendôme, waar in 1957 Love in the Afternoon, met Audrey Hepburn en Gary Cooper, werd gefilmd.
Loop zuidwaarts en sla de Rue Rivoli in. Le Soufflé (36, Rue du Mont Thabor) is een gezellig restaurant gespecialiseerd in soufflés. Of drink een warme chocolade in salon de thé Angelina (226, Rue de Rivoli). Bij W.H. Smith, niet ver van metrostation Concorde, kun je terecht voor boeken in het Engels.

Het 14e arrondisement

Deze rustige, onpretentieuze buurt, die niet veel toeristen trekt omdat er geen belangrijke monumenten zijn, geeft een indruk van het Parijs van de Parijzenaars. Metro: Denfert Rochereau.
Midden op het kruispunt waar de metro-uitgang is, ligt de ingang van de Catacomben. Als je wilt, kun jeu een kijkje nemen in dit netwerk van ondergrondse gangen, waar enkele miljoenen doden liggen, die hier sinds de 18e eeuw, toen er op de kerkhoven geen plaats meer was, worden begraven. Wandel, als je de dag liever bovengronds doorbrengt, de Rue Daguerre in, een drukke marktstraat. De Rallye Peret is een goede wijnbar (die ook Berthillon-ijs serveert). Als je de voorkeur geeft aan een moderner ambiance kun je terecht in het Café d’Enfer.
Breng een bezoekje aan Au Domaine de Luc als je geïnteresseerd bent in kant-en-klare culinaire specialiteiten uit de verschillende streken van Frankrijk. Wandel een stukje rechts op de Avenue du Maine en sla dan linksaf de Rue Raymond Losserand in, een ondernemende straat met veel leuke winkels en eethuisjes. Monsieur Lapin is gespecialiseerd in konijngerechten. Namaste is een kleurrijke, eclectische huishoud- en geschenkenwinkel en Sicri is een winkel voor kunstbenodigdheden.
Als je een bijzondere kerk wilt zien, sla je rechtsaf de Rue du Château en linksaf de Rue Guilleminot in naar de Notre Dame de Travali. De kerk is met een beperkt budget gebouwd voor de arbeiders van de buurt en de gewelven, bogen en pilaren zijn gemaakt van gietijzer. Neem ook een kijkje in de fraaie Rue des Thermopyles; de geuren die opstijgen uit de Fourmée d’Augestine (96, Rue Raymond Losserand) zullen je naar binnen lokken om gebak te eten en Une Histoire d’Harmonie heeft een ruime keus in creatieve couverts. Neem de metro op station Plaisance, verderop in Rue Raymond Losserand.

Maar Parijs biedt meer… Daarom stelde Elmar Reizen een box samen met deze en nog 48 wandelingen. De box bestaat uit losse kaartjes en op de kaartjes staat aan de ene kant een gedetailleerde plattegrond en aan de andere kant aanvullende informatie. Ga je op pad? Het meenemen van enkele kaartjes is dan al voldoende. Ideaal!
Meer informatie? Kijk op www.uitgeverijelmar.nl.

> Bestel deze box

Met medewerking van: Uitgeverij Elmar. Fotografie: Shutterstock.

Van Piazza S. Ignazio naar Piazza Margana

Van de ene fraaie piazza (plein) naar de andere. Ontdekkingen in de achterstraatjes.
Begin op Piazza di Pietra, te bereiken met bus 116. Verlaat de piazza via de V. de’ Burrò, door de puzzel van zalmkleurige rococo-gebouwen die de noordkant vormen van de Piazza S. Ignazio (1), in volstrekt contrast met de sombere gevel van de kerk van S. Ignazio ertegenover en beslist ook met het karakter van S. Ignazio zelf, de stichter van de jezuïeten. Het rijke interieur van de kerk omvat een beroemde trompe-l’oeil-plafond, uitgevoerd door talentvolle jezuïeten, zoals veel in de kerk.
Volg de V. S. Ignazio naar de Piazza del Collegio Ramono, waar je het jezuïtische Collegio Romano (2) vindt tegenover het hoofdkwartier van hun oude rivalen de Dominicanen (3). Werp een blik op de enorme marmeren voet rechts, op de hoek van de V. di Pie’ di Marmo en de V. di S. Stefano del Cacco, een fragment van een beeld van Isis (4) uit de oudheid.
Volg de V. di S. Stefano del Cacco tot de V. del Gesù. Aan de overkant van de Corso V. Emanuele ligt de kerk van Gesù (5), de moederkerk van de jezuïeten in Rome, met een enorm beeld van S. Ignazio tegen de gevel dat momenteel niet politiek correct zou zijn. Volg de V. Celsa tot de V. delle Botteghe Oscure en ga rechts en dan links de V. M. Caetani in, waar een gedenkteken herinnert aan Aldo Moro (6), de Italiaanse premier die in mei 1978 door de Rode Brigades werd ontvoerd en vermoord. Ga links de V. dei Delfini in naar de lieflijke Piazza Margana voor een lunch bij La Taverna degli Amici (7) op nr. 36-37, of bij Vivando (8) op nr. 23.

Trastevere

Men komt niet naar Trastevere voor de monumenten (die er wel zijn) of voor de geschiedenis (die er volop is), maar voor de gezelligste en meest relaxte wijk van Rome.
Begin op Piazza G. Gioacchino Belli, aan de Travestere-kant van Ponte Garibaldi, bereikbaar met bus 23, 280 en 780 en tram 8. De inwoners van Travestere noemen zich Nioantri – wij op onszelf – een traditie die elk jaar in juli wordt gevierd met een nachtelijk feest, maar in de praktijk is dit een van de uitnodigsten wijken in Rome, vol met cafés, restaurants en winkels. De kronkelende achterstraatjes geuren verleidelijk naar Italiaanse keuken.
Neem van de Piazza Belli de tweede straat rechts, de V. della Lungaretta, naar de Piazza di S. Maria in Travestere (1), het levendigste deel van de wijk en het onmiskenbare hart. Buurtbewoners spelen met hun kinderen rond de sierlijke fontein in het midden van het plein en toeristen staren naar de prachtige, met Byzantijnse mozaïeken versierde gevel van de kerk van S. Maria (2), waarop Maria met het kindje Jezus is afgebeeld, geflankeerd door tien jonge vrouwen met olielampen. Ook het interieur is schitterend.
Neem na een bezoek aan de kerk de tijd om de omringende straatjes te ontdekken en volg dan de V. di S. Cosimato (rechts van de fontein) naar de V. di S. Fransesco a Ripa. Ga linksaf. Deze straat snijdt recht door de wijk naar Piazza di S. Francesco d’Assisi en de kerk van S. Francesco a Ripa (3), waar u de cel van Sint Franciscus kunt bezoeken. Neem de V. Anicia tot de V. della Madonna dell’Orto, ga rechts naar de V. di S. Michele en dan links naar de Piazza dei Mercanti en de kerk van S. Cecilia (4). Volg de kaart terug naar de Piazza G. Belli via de kleine Piazza Piscinula.

Maar Rome biedt meer… Daarom stelde Elmar Reizen een box samen met deze en nog 48 wandelingen langs het Vaticaan, het Forum, het Colosseum en alle andere mooie en indrukwekkende plekken in Rome. De box bestaat uit losse kaartjes en op de kaartjes staat aan de ene kant een gedetailleerde plattegrond en aan de andere kant aanvullende informatie. Ga je op pad? Het meenemen van enkele kaartjes is dan al voldoende. Ideaal! Meer informatie? Kijk op www.uitgeverijelmar.nl.

> Bestel deze box

Met medewerking van: Uitgeverij Elmar. Fotografie: Stock.xchng.

De Tiroler Zugspits Arena wordt omringd door zogenaamde zwei- en dreitausender, rond de 2.000 - 3.000 meter hoge bergmassieven. Voorbeelden hiervan zijn de Mieminger Kette in het zuidoosten en de Lechtaler in het noordwesten.

Wandelparadijs

Wil je wandelen? De Tiroler Zugspits Arena biedt je ruim 300 km goed onderhouden en gemarkeerde wandel- en bergwegen door de dorpen, over glooiende almen, door bossen, maar bovenal ook over hoger gelegen hellingen en bergkammen, die je naar de verschillende bergtoppen leiden. De ervaren hiker heeft ook de mogelijkheid een of meer etappes van de populaire Tiroolse wandelroute de Adelaarweg te volgen.

Begeleid wandelen

Wil je liever onder begeleiding op pad gaan? Van juni tot oktober worden er vijf keer per week drie professionele wandeltochten in elke moeilijkheidsgraad aangeboden. Ook speciale familietochten staan op het programma. Gediplomeerde berggidsen nemen jong en oud onder hun hoede en al wandelend brengen ze je naar de mooiste plekjes van het gebied.

Klimmen onder begeleiding

In de Tiroler Zugspits Arena zijn diverse bergsportmogelijkheden. Je vindt hier niet alleen de ruige bergen voor gevorderden, maar er zijn ook minder steile hellingen voor beginners. Dankzij een professioneel cursusaanbod kan iedereen hier zijn eerste klimervaring opdoen. Wat komt er aan bod in deze cursussen? Veiligheid, het leggen van knopen, abseilen, behendigheid, evenwicht en de verschillende klimtechnieken.

Nordic Walking en joggen

De Tiroler Zugspits Arena is, dankzij de ligging op 1.000 meter hoogte, erg populair onder Nordic Walking-fans. Alle wandelpaden in het gebied zijn in principe geschikt voor deze sport. Maar er zijn ook negen speciale, bewegwijzerde Nordic Walking- en joggingroutes uitgezet. De tochten variëren in lengte (van 4,5 tot 8,4 km) en moeilijkheidsgraad.

Meer outdoormogelijkheden

De hoge bergen, heldere meren en ruige bergstromen in de Tiroler Zugspitz Arena bieden volop mogelijkheden voor andere outdooractiviteiten, zoals mountainbiken, raften en canyoning. Er worden wekelijks diverse professioneel begeleide tochten voor jong en oud georganiseerd.

Meer informatie: www.zugspitzarena.com

Tekst: Tiroler Zugspitz Arena. Fotografie: Tiroler Zugspitz Arena.

Las Ramblas

Deze drukke, chaotische, levendige voetgangersboulevard is de voornaamste slagader van de stad. Ieder deel heeft een eigen naam (Rambla de Canaletes, Rambla dels Estudis en andere) maar Las Ramblas is de verzamelnaam.

Begin aan het noordwesteinde van Las Ramblas (via metro Plaça Catalunya). Aan het begin van de wandeling gaat het heuvelafwaarts en zie je rechts de Font de Canaletes (1), een drinkfontein waar Barça-fans bijeenkomen na een gewonnen voetbalwedstrijd. Volgens de legende zal iemand die van de fontein drinkt ooit terugkeren naar Barcelona.

Verderop kom je langs de 17e-eeuwse Església Betlem (2, Las Ramblas 107) en, vlak erbij, het Palau de la Virreina (3), een in 1772 gebouwd paleis dat nu dienst doet als cultureel centrum. Dit deel heet de Rambla els Flors, vanwege de welriekende bloemenkramen die hier altijd staan. Vervolgens komt het stadsoperahuis, het Gran Teatre del Liceu (4), eveneens rechts in zicht. Na in 1994 door brand te zijn beschadigd, is het Liceu nu mooier dan ooit. Neem er overdag een rondleiding of koop kaartjes voor een voorstelling.

Pauzeer om koffie te drinken in het ouderwetse Café del Liceu (5) aan de overkant van de straat. Duik verderop de Carrer de Colom in om een kijkje te nemen op de overwelfde Plaça Reial (6), dat vol staat met door Gaudí ontworpen lantaarnpalen, en geniet van de straatartiesten terwijl je naar het einde van Las Ramblas loopt, waar een standbeeld van Christophorus Columbus (7), met het gezicht naar de zeer gericht, boven op een zuil staat. Neem de lift naar de top van de toren voor een prachtig uitzicht. Beëindig de wandeling in het fascinerende Museum Marítim (8), niet ver ten westen van het standbeeld, waar je de zeevaartgeschiedenis van de streek kunt leren kennen. Stap op Drassanes op de metro.

Montjuic

Deze groene berg, die in de derde eeuw voor Christus werd gekoloniseerd door de Iberiërs, in de middeleeuwen als joodse begraafplaats werd gebruikt en waar in de 17e eeuw een kasteel werd gebouwd, speelde ook een belangrijke rol in de Wereldtentoonstelling van 1929 en de Olympische Spelen van 1992 en is veel musea en cultuurinstellingen rijk.

Begin bij Palau Nacional (1, via metro Espanya), gebouwd voor de Wereldtentoonstelling van 1929. Tegenwoordig is hier het Nacional Museu d’Art Catalunya ondergebracht, dat bekendstaat om zijn collectie gotische en Romaanse kunst. Loop om de rechtergevel van het palau heen en stap op de roltrap naar de Avinguda de l’Estadi. Van hieruit kun je de naaldvormige Torre Calatrava zien, een communicatietoren gebouwd voor de Olympische Spelen door de architect Santiago Calatrava. Links staat het Olympisch Stadion (2), het middelpunt van de Spelen. Wandel naar de ingang en kijk het stadion in, of sla rechtsaf en wandel de slingerende Avinguda de l’Estadi af; hier komt u langs nog andere Olympische gebouwen. In 2008 zal hier ook nog een Olympisch museum worden gebouwd.

Ga wanneer de weg de Avinguada del Marquès begint te heten aan de rechterkant lopen en wandel om de rotonde heen naar Pobel Espanyol (3, Avnguada del Marquès de Comillas 13), een nagemaakt Spaans dorp met ambachtswerkplaatsen, restaurants en een dansclub. Verderop staat rechts voor je het belangrijkste voorbeeld van rationalistische architectuur in Barcelona, het laagliggende Pavelló Mies van der Rohe (4), een paviljoen dat eveneens voor de Expo is
gebouwd.

Aan de overkant van de straat staat het Caixa Forum (5), een in 1909 door Josep Puig I Cadalfach ontworpen museum van moderne kunst, ondergebracht in een oude textielfabriek. Rust uit in het café alhier, snuffel rond in de bijbehorende boekhandel, of wandel terug naar metrohalte Plaça Espanya.

Maar Barcelona biedt meer… Daarom stelde Elmar Reizen een box samen met deze en nog 48 wandelingen langs de Sagrada Familia, door Parc Guell en alle wijken van Barcelona. De box bestaat uit losse kaartjes en op de kaartjes staat aan de ene kant een gedetailleerde plattegrond en aan de andere kant aanvullende informatie. Ga je op pad? Het meenemen van enkele kaartjes is dan al voldoende. Ideaal!
Meer informatie? Kijk op www.uitgeverijelmar.nl.

> Bestel dit boek

Bron: Stadswandelingen Barcelona, uitgeverij Elmar. Fotografie: Spaans Verkeersbureau.

Middelpunt

Begin je wandeling op de Place Masséna, het middelpunt van de oude stad. Rondom het plein kun je schitterende roodgekleurde neoklassieke gebouwen bewonderen, en achter het plein liggen de pittoreske smalle straatjes verborgen. Je kunt het niet missen: midden op het plein staat een indrukwekkende fontein. De beelden in de fontein weerspiegelen het zonnestelsel met haar goden en planeten. Loop zeker nog eens in de avond over de Masséna. De boeddhabeelden op het plein zijn dan verlicht in alle kleuren van de regenboog. Niet alleen mooi om te zien, maar ook heel sfeervol.

Het plein is vernoemd naar André Masséna, in de achttiende eeuw maarschalk van Frankrijk. Hij was één van de grootste militaire leiders aller tijden en in Nice is het gebruikelijk dat iemand die (vroeger) veel voor de stad betekend heeft, geëerd wordt met een eigen plein, beeld of straat. Vraag je je dus af waar een straatnaam vandaan komt, dan is de kans groot dat het om een historisch figuur gaat.

Sla de Rue D’Opera in en je komt bij de Opera van Nice. Dit barokke gebouw heeft een rijke culturele geschiedenis. Onder andere de beroemde opera Aïda heeft hier vele succesvolle voorstellingen beleefd. Tegenwoordig kun je er bijna dagelijks genieten van ballet en opera. Let ook eens op de gevel; de ornamenten, zuilen en beelden zijn geïnspireerd op de Griekse oudheid.

Verknocht aan Nice

Loop je na de Opera rechtdoor, dan kom je al gauw terecht op de Cours Saleya. Op dit langwerpige plein kun je elke dag terecht voor een markt. Van dinsdag tot zondag vind je er de bloemenmarkt, op maandag kun je er lekker rondscharrelen op de antiekmarkt. Voor de inwoners van Nice een ontmoetingsplaats, maar ook voor mensen vanuit heel Frankrijk een bezienswaardigheid.

In de avonduren zijn de terrasjes en cafés rondom het plein open. Je kunt hier heerlijk eten en met een wijntje in de hand je avond doorbrengen. Er hangt een Italiaanse sfeer en ook de gerechten die je hier kunt vinden, hebben een Italiaans tintje.

Voor één van de vele artistieke erfenissen van Nice loop je door in het verlengde van de Cours Saleya. Hier vind je de Place Charles-Felix¸waar de beroemde kunstenaar Henri Matisse in vroegere tijden een appartementje betrokken heeft. Matisse was verknocht aan Nice en heeft hier jarenlang doorgebracht. Vooral de lichtval in de stad inspireerde hem, en met hem vele andere artiesten die in Vieux Nice gewoond en gewerkt hebben. Ook deze dagen is de stad nog een echte kunstenaarsspot.

Socca proeven

Ook de Rue Droite mag je zeker niet missen. Vanaf het appartement van Matisse sla je rechtsaf deze kunststraat in. Naast veel ateliers, galeries en winkeltjes met snuisterijen kun je hier ook dé culinaire specialiteit van Nice proberen: socca. Dit is een soort pannenkoek gemaakt van kikkererwtenmeel en olijfolie. Je mag Nice echt niet verlaten zonder dit bijzondere gerecht geproefd te hebben. En dat kun je nergens beter doen dan bij Theresa in de Rue Droite. Deze struise Franse maakt echt de allerlekkerste. Als zij met haar kraam op de markt van Cours Saleya staat, loopt heel Nice rijendik uit om een socca te scoren.

Voor het echte kunstenaarsgevoel bestel je een drankje in La Trappa. Vroeger was dit een restaurant waar onder andere Ella Fitzgerald, Louis Armstrong en Pablo Picasso van een maaltijd genoten. Tegenwoordig kun je hier niet meer eten, maar is het een café, waar je zo nu en dan van live-muziek kunt genieten.

De Rue Droite was ook de thuisbasis van de extravagante familie Lascaris. Het Palais Lascaris werd in 1648 in deze straat gebouwd in opdracht van veldmaarschalk Jean-Baptiste Lascaris. Na een grondige restauratie doet het paleis nu dienst als (gratis!) streekmuseum. Het is één van de indrukwekkendste paleizen van Nice en valt extra op door haar smalle gevel, maar heel ruime trappenhuis. Palais Lascaris is rijkelijk versierd met 17e-eeuwse schilderingen en beelden, wat heel indrukwekkend is om te zien. Je mag het paleis gewoon binnenwandelen om even rond te snuffelen en zo die typisch historische sfeer te proeven. Leuk is ook de 18e-eeuwse apotheek met inventaris die in het paleis tentoongesteld staat.

Ogen op Italië

Vanaf het Palais Lascaris loop je eigenlijk recht af op de Place Garibaldi. Kijk vooral om je heen tijdens het lopen, want de kronkelige smalle straatjes met haar historische huizen, waar het wasgoed vaak nog uit de ramen hangt te drogen, zijn ook zeker de moeite van het bekijken waard.

Place Garibaldi is een plein vernoemd naar de Italiaanse vrijheidsstrijder Giuseppe Garibaldi, die geboren werd in Nice en die ook veel voor de stad betekend heeft. Het plein is opgetrokken in Turijnse stijl en wordt omringd door kenmerkende bogen. Op de Place Garibaldi kun je een standbeeld van Garibaldi vinden. Volgens de legende staat hij met zijn rug richting Frankrijk en met de ogen op Italië gericht, omdat het hem nooit gelukt is Nice tot Italiaans grondgebied te verklaren.

Rondom het plein zijn veel kleine winkeltjes waar je plaatselijke specialiteiten kunt kopen. Ook staat er elke dag een markt waar je voornamelijk groente en fruit kunt kopen. Jammer genoeg is het plein vandaag de dag onderworpen aan wegwerkzaamheden, waardoor het er iets minder mooi uitziet allemaal.

Coca Cola-ijs

De Place Garibaldi is het meest noordelijke puntje van Vieux Nice. Vanaf hier is het leuk om door de kleine straatjes aan deze kant van de stad terug te lopen naar de Place Masséna.

Onderweg moet je zeker even stoppen bij Cathédrale Sainte-Réparate. Deze traditioneel barokke kerk uit de 17e eeuw heeft een schitterende kleurrijke betegelde koepel. Mooi om te zien, en ook de legende die bij de kathedraal hoort is bijzonder. De Sainte-Réparate is opgedragen aan een meisje van vijftien jaar oud, aangekomen in Nice in een bloemenboot voortgetrokken door engelen. Niet alleen van buiten, ook in het interieur zie je dit sprookjesachtige verhaal terug.

Besluit je wandeling met een ijsje bij Fenocchio aan de Rue de Poissonnerie. Hier maken ze echt alle ijssmaken die je maar kunt bedenken, van Coca Cola-ijs tot olijf en lavendel. In totaal zijn er meer dan zeventig smaken ijs te krijgen, dus voor ieder wat wils. Als je in Nice bent, moet je hier echt een keer heen!

Vieux Nice, een kleurrijke buurt!

Tekst: Maaike van der Pal. Fotografie: Maaike van der Pal, Stock.xchng, Shutterstock.