Paradijselijk Koh Tao en schokkend Koa Lak

Bangkok, Koh Tao, Phuket & Koa Lak – 24 december t/m 8 januari

Vanaf Vientiane (zie vorig artikel) namen we de nachttrein. We kwamen om 07.00 uur aan in Bangkok. Nadat we ons geïnstalleerd hadden in ons hostel gingen we de stad verkennen. Ik keek mijn ogen uit met maar een ding in mijn hoofd: dit wordt winkelen! Ik vlieg terug naar Amsterdam vanuit Bangkok, dus dat gaat zeker goed komen. Het 'verlangenlijstje' is al gemaakt. Ik heb hier trouwens ook eindelijk een bikini aan kunnen schaffen! Jeej!

In Bangkok hebben we kerst gevierd. We vonden het maar een vreemde gewaarwording. Overal stonden nepkerstbomen, kerstverlichting, kerstmannen en papieren sneeuwpoppen om het kerstgevoel wat aan te sterken. Ondanks dat we op kerstmorgen ook nog wakker werden door kerstliederen hadden wij totaal geen kerstgevoel. Een 'normale' speciale dag. Wat voor ons betekent dat je sowieso al uit eten gaat en andere spannende kapriolen uithaalt. Alles wat we doen is speciaal! 'Oh goh, wat hebben we het toch vreselijk.'

David en ik hebben gegeten in een niet nader te noemen restaurantje. Laten we zeggen: once in a lifetime. Daarna zijn we naar de bioscoop geweest. Niet bepaald een kerstfilm (I am legend met Will Smith), dus lag ik bijna de gehele film met mijn gezicht en oren afgedekt in David zijn schoot. Na de film hadden we echt een borrel nodig! Dus gingen we op een terrasje zitten aan Koa San Road, vlakbij ons hostel. Echt een gekkenhuis, want alle reizigers hebben zich hier verzameld. De straten en restaurantjes zijn werkelijk bomvol! Wel gezellig. Op een gegeven moment kwam de politie het terras opgerend en werd David vriendelijk verzocht om op te staan en mee te gaan naar de straat. Na tien helse seconden kwam een ober erachter dat hij zich vergist had en hij wees een andere jongeman aan. Deze jongeman had namelijk wiet zitten roken op het terras en wanneer je in Thailand betrapt wordt, beland je zonder pardon in de bak. Dat was echt ontzettend schrikken!

Paradijselijk Koh Tao

Onze voornaamste activiteit in Thailand? Relaxen! We hebben de steden wel gezien en zijn de velen tempels een beetje zat. Uit Bangkok hebben we de trein gepakt naar Chumphon en van daaruit zijn we om middernacht naar Koh Tao gevaren. We hebben met een groep, die we ontmoet hadden in de trein, geslapen op het dak van de boot. Eerste klas onder een sterrenhemel voor slechts € 4,-! Een deken is hier niet nodig.

Door het politie-incident (David is al meerdere malen voor 'crimineel' aangezien) en voor het snorkelen/duiken heeft David zijn baard van 1.5 maand afgeschoren. Ik herkende hem serieus niet toen hij net kwam aanlopen met zijn blote billen gezicht.

Duiken tussen haaien?

Op Koh Tao hebben David en ik het heel erg naar onze zin gehad. Eigenlijk was het een week vol strand, zee, zon, duiken, feestjes, fruitshakes, heerlijk eten, relaxen, motorbiken en heel erg veel lol. Eigenlijk was het zoals onze hele reis er zo’n beetje heeft uigezien, heerlijk dus!

Ik heb ook mijn duikbrevet gehaald. Ik krijg het al benauwd wanneer iemand in een Nederlands meer een haai beweert te zien, dus het was een overwinning op mijzelf. Bij de tweede duik hoorde ik iemand op de boot tussen neus en lippen door zeggen dat er haaien zouden zwemmen. Met een bonkend hart sprong ik van de boot af. Maar onder water ruist er geen enkel gevoel van angst meer door mijn lichaam, dan is er alleen nog maar ruimte voor verwondering over de onderwaterwereld. Felix (buddy/medecursist) en ik deden de nodige noodoefeningen en slaagden met vlag en theorieboek voor het PADI examen. Die haaien heb ik overigens (gelukkig) niet gesignaleerd.

Ons nieuwjaarsfeest was wel heel bijzonder. Met Gaelle en Matteo (Fransman & Italiaan) hadden we al verscheidene lollige avondjes beleefd en zo werd ook new years eve weer een avond om niet te vergeten. Heerlijk eten, de lekkerste drankjes (bier, bier en bier) en dansen op knalharde muziek met je voetjes in het water.

Na een week vonden we (tegen ons zin in) dat het tijd werd om te gaan. We wisten natuurlijk niet wat Thailand nog meer te bieden had, maar de nieuwsgierigheid stak de kop op. Op dat moment was er een heuze storm rondom het eiland en we moesten helaas wachten tot de dag erna. Je zit vast op een tropisch eiland: luxeprobleem!

Aapjes in Phuket

Met de boot was het een paar uur naar het vaste land. Aldaar moesten we verzamelen en kwamen we in het volgende bizarre verhaal terecht. Op de planning stond Phuket Town. Ook op ons ticket stond Phuket Town. Maar toch stond er een grote bus voor Phuket Patong klaar en wilde de organisatie ons daar per zee naartoe brengen voor een extra bedrag. Zolang we niet toegaven konden we een drankje en een hapje nuttigen in het restaurant, wat zeer waarschijnlijk ook meehielp aan deze absurde actie.

Vier uur verder was de bus gevuld met domme backpackers en werden er ineens twee minivans ergens vandaan getoverd voor de mensen die vol hadden gehouden aan de afspraak. Uiteraard kon de minivan het niet laten om nog twee keer te stoppen bij een reisbureau, alleen om er extra commissie uit te krijgen. Je begrijpt het wel, ik was moe, begon te chagrijnen tegen iedereen die in mijn buurt kwam en vertrouwde niemand meer. Behalve dan natuurlijk David. Met vijf uur vertraging kwamen we dan gelukkig toch aan in Phuket Town en we vielen heerlijk in slaap in het hostel waar Leonardo in The Beach ook zijn oogjes toe deed.

Phuket was bizar. We hebben een motorbike gehuurd voor een dag om een goede indruk te krijgen. Bij het parkeren in een park liep ik ineens een aap tegen het lijf. Eigenlijk wil je zo’n beestje dan aaien, maar volgens David dragen ze vaak ziektes mee en zijn wij daar extra vatbaar voor. Moeilijk te geloven als je een Jungle Book-fan bent. In Phuket zijn we naar een vlindertuin geweest. Echt prachtige foto’s gemaakt van al het rondvliegende schoon en er heeft zelfs een vlinder van mijn vinger gegeten. Echt geen idee dat dat überhaupt mogelijk was.

Duidelijke sporen van de Tsunami

Het lijkt wel alsof iedere buschauffeur hier zijn eigen bus rijdt en zoveel mogelijk passagiers in zijn bus wil krijgen. Daarom moet je echt heel goed opletten welke bus je neemt en voor welke prijs. Na een paar uur kwamen we in Koa Lak aan en met een beetje geluk vonden we een nieuwe schone kamer voor een goede prijs.

Koa Lak was schokkend. In dit plaatsje zag je duidelijk de sporen die de tsunami op 26 december 2004 achter had gelaten. Het was een van de meest verwoestte stadjes en dat was te zien ook. De zeekust was volgebouwd met overdreven nieuwe, grote, ‘veilige’ resorts. Hele stranden lagen vol met dood koraal, bomen waren voor de helft nog in bloei, huizen waren verwoest en dichtgegroeid. Af en toe kwam je lege vlakten tegen met alleen nog een restant van een groot zwembad. Bij het Tsunami Volunteer Centre zeiden ze dat hulp nog steeds nodig is, dat bleek dus ook! Nog lang niet alles is herbouwd. Ook zijn er nog vele delen en wateren niet uitgekamd, omdat niemand het meer aan kan om weer lijken te bergen. Echt treurig. David en ik konden ook echt niet meer op het strand gaan liggen zonnen, het voelde gewoon niet goed.

Natuurlijk heeft Koa Lak nog wel heel veel moois te bieden en is het nu juist belangrijk dat het economisch gesteund wordt door het toerisme. Over economie gesproken. David en ik hebben heel wat dvd’tjes gekocht in Azië. Altijd waren de winkels er erg open over dat de dvd’s natuurlijk gekopieerd zijn. In Koa Lak snapte ik even niet wat er aan de hand was. De verkoopster bleef maar zeggen dat ze er super veel had, maar na vier keer rond te hebben gekeken zag ik er toch echt maar een stuk of tien. Uiteindelijk werden we meegenomen naar een klein schuurtje ver buiten de winkel, deur op slot en uitkiezen maar. Hier gaf de vrouw toe dat ze een illegale business was begonnen. Mocht dat nog niet duidelijk zijn… Bizar!

In Goodbye Thailand gaan we weer terug naar Bangkok om op zoek te gaan naar een kleermaker. Ook maken we dagtripjes naar Ayutthaya en Kanchanaburi.

Ingestuurd en geschreven door: Karlijn Borst. Fotografie: Karlijn Borst & David Gernaat.