Goodbye Thailand

Bangkok, Ayutthaya & Kanchanaburi – 8 t/m 21 januari

Vanuit Koa Lak (zie vorig artikel) zijn we naar eiland Surin gegaan. Hier hebben we gesnorkeld en uiteindelijk toch nog haaien gespot. Verder hebben we heerlijk uitgerust en liggen zonnen op het strand. Na vier dagen Surin was het klaar met het relaxen.

Nou ja klaar? We gingen gewoon weer terug naar Bangkok. We hadden weer een andere luxe activiteit op de planning staan. Namelijk een pak laten maken door Mr. Bhim! David en ik hadden tijdens ons eerste bezoek naar Bangkok al een betrouwbare kleermaker gespot en na wat vergelijkingen met andere kleermakers hadden we besloten om met hem in zee gaan. We hadden er een maand over nagedacht en wisten nog precies welke stof en model we hadden uitgekozen.

Historische dagtripjes

Omdat we de laatste week van onze reis niet enkel in Bangkok door wilden brengen zijn we dagtripjes gaan maken. We zijn met de trein naar Kanchanaburi gegaan. We hebben uiteraard weer een motorbike gehuurd en hebben de wereldberoemde Bridge over the river Kwai bezocht. Deze brug is onder andere door krijgsgevangene van de Japanse bezetting tijdens de Tweede Wereldoorlog gebouwd. Hierbij zijn 100.000 Aziatische loonarbeiders en 16.000 krijgsgevangenen om het leven gekomen.

Ons guesthouse was erg relaxed (The Jolly Frog, zegt al genoeg of niet?). Het lag aan het water en had een hele grote tuin met ligstoelen en hangmatten. Hier hebben we eigenlijk de rest van de dag gelezen om ‘tot rust te komen’. De volgende dag zijn we weer terug gegaan naar Bangkok en kon ik het echt niet laten om ook nog een jas te bestellen. Ik had een ontwerp in mijn hoofd en moest hem gewoon uitgewerkt zien. Heel vreselijk, vooral voor mijn budget.

In Bangkok moet je (van wie eigenlijk?) het Royal Grand Palace gezien hebben. Dat hield voor ons eigenlijk in; heel veel goud, nog meer toeristen en uiteindelijk het hele tafereel op heel mooie ansichtkaarten. Met andere woorden: we hebben ons niet in een rijtje laten fluiten om dan plat en benauwd langs het Royal Palace gedrukt te worden. We hebben genoten van de boottocht heen en weer en hielden het weer bij chillen met verse jus d’orange. Ook had ik nog een verlangenlijstje af te werken en ik moest ook nog knopen uitzoeken voor mijn nieuwe jas. Oh, zoveel te doen!

Weer een dag tussendoor naar Ayutthaya getreind. Deze stad is een grote toeristentrekker dankzij de ruïnes van alle dorpjes en tempels die daar ooit stonden. Ayutthaya is staat sinds 1991 op de UNESCO Werelderfgoedlijst. Deze keer hebben we de stad vanaf een fiets bekeken! ’s Avonds hebben we weer heerlijke verse vis gegeten en we hebben tot laat bij het water gezeten met een aardbeienshake.

Het naderende afscheid

De volgende dag hadden we weer een vol programma. Nog maar twee dagen te gaan en so much to do! Ik heb meteen even een laptop aangeschaft, een lading zomerkleding en een trolley om alles in kwijt te kunnen. De pakken waren bijna klaar en mijn ‘winter’jas begon ook ergens op te lijken. Die avond zijn we nog snel een paar winkels/marktjes afgegaan. Daarna hebben we ons opgesloten in de hotelkamer om in te pakken en om onze reis even te evalueren. Vreselijk hoe snel alles is gegaan.

De volgende dag, de laatste dag! Het was wederom een drukte van belang en we zaten nog net op tijd in de taxi naar het vliegveld. Keihard het gevoel aan het negeren wat de afgelopen drie weken al aan ons vrat. Na nog wat gezeur met een visum voor Australië stonden we ineens bij de douane waar David langs moest en waar ik niet verder mocht. BOEM! Dat komt toch wel ineens hard aan. Het afscheid was echt vreselijk, meer kan ik er niet over zeggen. Het was ook wel weer mooi, aangezien we het allebei echt erg vonden. Het had natuurlijk ook anders kunnen uitpakken…

Het was echt een reis om nooit te vergeten. China, Laos en Thailand zijn alle drie sprookjes. David en ik hebben zoveel gelachen met elkaar. We hebben ook zoveel meegemaakt. Gelukkig heb ik nu nog heel veel mooie herinneringen over, leuke contacten en prachtige foto’s. En David natuurlijk, waar ik - na 2,5 maanden 24 uur per dag op elkaars lip gezeten te hebben – nog steeds helemaal gek op ben.

Ingestuurd en geschreven door: Karlijn Borst. Fotografie: Karlijn Borst & David Gernaat.