Gondola gondola!

We besloten dat we echte off-season addicts zijn, want weer gingen we in een periode dat het lekker rustig was. Al is het voor Venetië nooit echt laagseizoen, want die romantische stad op het water is altijd druk natuurlijk.

72 uur varen en genieten

We kwamen ’s avonds aan en gingen met de taxi naar de haven vanwaar de boten vertrekken naar de stad. We besloten met de busboot te gaan; haalden meteen een ticket voor 72 uur. Dit is echt aan te raden trouwens: het is heel goedkoop en hartstikke leuk, want deze boten gaan over alle grote grachten en je ziet alles net zo goed.

Wissel van hotels

Het hotelletje wat ik geboekt had was superromantisch ergens verborgen in één van de vele steegjes; het heette C'a San Polo, in het gelijknamige district. Dit was dus ook wel even speuren maar goed, dat is part of the romance toch. We werden superenthousiast ontvangen door de receptionist en naar ons minikamertje met minibed gebracht. We vonden het allemaal prachtig, maar de receptionist zei al meteen beschaamd dat het eigenlijk geen stijl van hen zou zijn om ons drie nachten in het piepkleine bedje te laten slapen met onze reuzenlichamen - met 1.84 m en 1.92 m ook niet de kleinsten inderdaad,  zeker niet vergeleken bij die Italiaantjes! De volgende ochtend bracht hij ons dan ook persoonlijk naar een nabij gelegen hotel met een grote kamer, waar we overigens niets extra voor hoefden te betalen. Goede service dus!

Betaalbaar eten in kleine steegjes

Maar goed, Venetië zelf. Het moet gezegd: romantisch is het zeker. Alle kleine steegjes; een beetje spooky ’s nachts, vooral de minst toeristische steegjes waar wij natuurlijk doorheen gingen lopen op zoek naar een ‘echt’ Italiaans restaurant, het liefst één waar ze geen woord Engels spreken. We vonden dit ook en hebben heerlijke pizza’s gegeten voor een heel klein prijsje.

Watertandend rondlopen

De hele volgende dag natuurlijk oneindig slenteren door alle wijken en langs zoveel mogelijk bezienswaardigheden, zoals het San Marco plein en diverse andere kerken. De cappuccino is echt het lekkerst in Italië en dan al die prachtige maskers en kostuums in de etalage... De lunchtentjes met heerlijke broodjes zijn erg verslavend en van de snoepwinkels loop je ook constant te watertanden. We zagen bijvoorbeeld noga-rollen omwikkeld door een dikke laag chocolade. Ongelooflijk dat niet elke Italiaan volkomen dichtgegroeid is!

Zou jij in Venetië kunnen wonen?

Verder was alles qua architectuur ook prachtig om te zien en al die huizen staan zo scheef dat we ons afvroegen of we niet te laat waren geweest als we een trip als deze nog tien jaar hadden uitgesteld. De mensen hebben onder hun huis ‘garages’ voor hun boten of ze wonen in heel smalle steegjes: zouden wij dit kunnen? Het was een vreemd idee en we besloten, ondanks onze afkomst uit een klein overbevolkt landje, dat dit voor ons toch te claustrofobisch zou zijn. Bovendien bekeken we de prijzen van de huizen daar in de etalage van een Veneziaanse makelaar, daar is de Pijp in Amsterdam echt niks bij! Puur shock effect wat je per vierkante meter betaalt.

Romantisch, maar oh zo duur, eten!

We lieten ons de tweede avond verleiden door een terrasje onder de Rialto brug. Ik kan je vertellen: het eten was heerlijk, maar de prijs was ronduit shocking. Mensen laat je vooral niet verleiden tot dit soort restaurants als je on a tight budget bent! Ze tellen er niet alleen één of andere vage belasting bij op, maar ook de toetjes die ze je laten zien staan niet op de kaart en blijken dan - waarschijnlijk net als op de Champs in Parijs afhankelijk van je nationaliteit - met de natte vinger ver boven de € 10,- per stuk op de bon terecht te komen. Dit soort dingen geeft mij een nare nasmaak, maar goed ik ben dan ook wel een beetje een idealist. Romantisch is het wel om daar te eten, dat moet gezegd, en het is heerlijk... maar weet waar je aan begint.

Venetië, de stad onder water

De volgende dag kregen we een heel ander beeld van Venetië te zien: alle grachten liepen over, want er was blijkbaar veel regen gevallen ’s nachts . Het hele concept van Venetië is nog steeds iets wat ik wil uitzoeken.. maar leuk was het wel! Overal werden verhogingen neergezet in de straten, waarover je kon lopen zonder natte voeten te krijgen. Het waren net een soort lange catwalks, waar menig toerist veel lol om had. We hebben de wijken rondgeslenterd waar we nog niet waren geweest en het was toch wel apart om te zien dat de gondels ineens niet meer onder sommige bruggetjes doorpasten en de gondeliers harder dan normaal “Gondola, gondola!” riepen.

We besloten in een busboot te gaan zitten en een rondje om heel Venetië te gaan varen. Zo zagen we ook wat van de ‘buitenwijken’, voor zover die er waren, en alle andere kanten van de stad op het water. Tegen elkaar aangekropen in het waterige zonnetje in de busboot rond Venetië varen met alle overstromingen: pure romantiek, I'd say.

Tip! Als je trouwens loaded bent of gewoon flink gespaard hebt - al wordt het dan alsnog schrapen ben ik bang - dan kun je je hart ophalen in één van de gigantisch dure merkwinkels rond het San Marco plein.

Ingestuurd en geschreven door: Liesbeth Schotanus. Fotografie: Shutterstock.